در مراسم یادبود رضا رویگری چه گذشت؟ | از گلایه‌های مازیار لرستانی تا خاطره‌ حمید نعمت‌الله

به گزارش فیلمزی، مراسم یادبود رضا رویگری با حضور جمعی از هنرمندان و مردم هنردوست در موزه سینما برگزار شد و با خاطره‌گویی حمید نعمت‌الله، گلایه‌های مازیار لرستانی و صحبت‌های حبیب اسماعیلی و رضا کریمی همراه بود.

حمید نعمت‌الله کارگردان سینما در سخنانی با اشاره به چگونگی انتخاب رضا رویگری برای فیلم «بوتیک» گفت: زمانی که می‌خواستم «بوتیک» را بسازم، در حال و هوای خودم به سناریو و پیش تولید فکر می‌کردم و بزرگترین‌ چالش برای من، انتخاب بازیگر شخصیت «شاپوری» بود که آقای رضا رویگری این نقش را پذیرفت.

وی ادامه داد: یادم‌ هست ایشان چندسالی بود کار نکرده بود و نمی‌دانم ممنوع الکار بود یا خودش در کاری حضور پیدا نکرده بود. نکته‌ای که وجود داشت این‌ بود که من دنبال بازیگری بودم که شخصیت خوشگذران و بانمک باشد و در فرصت کوتاهی با مخاطب از حیث نقش منفی، بتواند ارتباط برقرار کند. رضا رویگری به نظرم بهترین انتخاب برای نقش شاپوری بود.

نعمت‌الله تاکید کرد: در فستیوالی در خارج از کشور برای فیلم «بوتیک» حضور داشتم. بعد از اکران فیلم دیدم که برخی از خارجی‌ها و داورها از بازی رضا رویگری لذت برده و نام شاپوری را به زبان می‌آورند.

وی افزود: آقای رویگری برای فیلم «بوتیک» در همان جلسه اول مذاکره، نقش را پذیرفت ‌و قرارداد را بستیم. متاسفانه بازیگرانی مثل ایشان کم شده‌اند و خیلی از بازیگران امروز در دیالوگ گفتن ضعف دارند و باید نصف کارها را دوبله کرد تا کار درست دربیاید. اما رضا رویگری در بهترین حالت دیالوگ‌هایش را می‌گفت و به راحتی بازی می‌کرد و حتی پیشنهادهای زیادی سر صحنه می‌داد. حضور چنین افرادی بر سر یک فیلم، باعث خروجی خوب برای یک‌ اثر می‌شوند.

این کارگردان در پایان گفت: هیچ وقت دیگر موقعیتی پیش نیامد با ایشان کار کنم اما از دیرباز تا همین اواخر عمر خوش تیپ، گرم‌ و شوخ‌ بود، روحش شاد.

در بخش دیگری از این مراسم، حبیب اسماعیلی، تهیه کننده سینما، در سخنان کوتاهی یادآور شد: رضا رویگری نه فقط یک بازیگر همه فن حریف بلکه یک خواننده و نقاش خوب هم بود. از همه مهم‌تر این است که او فردی رفیق باز بود و کسی در میان اهالی سینما با او دشمنی نداشت.

وی مطرح کرد: باید قدر هنرمندانی همچون رضا رویگری را بدانیم. در اینجا جا دارد از صندوق اعتباری هنر و خانواده محترم این هنرمند که در پایان عمر تلاش‌های زیادی برای او کردند، تشکر ‌کنم.

در ادامه مراسم، کلیپی از آثار نقاشی رضا رویگری پخش شد که تاکنون به نمایش در نیامده بود. این‌ آثار توسط فرشته‌ میرهاشمی در اختیار این مراسم قرار گرفته بود.

پس از آن، رضا کریمی، بازیگر سینما و تئاتر، با گلایه از عدم‌حضور همکارانش در مراسم خاکسپاری و یادبود گفت: از حمید نعمت‌الله و آقای اسماعیلی که به عنوان بزرگترهای ما در این مراسم حضور پیدا کردند تشکر می‌کنم. مردم در مراسم خاکسپاری تشریف آوردند اما خیلی از همکاران ما نیامدند.

وی ادامه داد: در سال‌های پایانی که رضا رویگری شرایط جسمی خوبی نداشت انصافا صندوق اعتباری هنر سنگ تمام گذاشت. اما سایر همکاران هیچ کاری برای این هنرمند نکردند و حتی برخی بهانه آوردند که سر کار بودند که امیدوارم این طور بوده باشد!

کریمی در پایان سخن خاطرنشان کرد: از سینمای آقای رویگری همه لذت بردیم، روحش شاد باشد.

در ادامه مراسم محمد منشی نوارنده، دقایقی را به دف نوازی پرداخت.

سپس مازیار لرستانی بازیگر سینما و تئاتر با لحنی گلایه‌آمیز گفت: من فقط به خاطر رضا رویگری اینجا هستم. زیرا او تمام وجودش را برای هنر این کشور گذاشت. دیگر نیازی نیست کسی از او مراقبت کند. برخی او را، برای خوش قد و بالا بودن و پول‌اش می‌خواستند اما وقتی او زمین‌گیر شد، رهایش کردند.

وی ادامه داد: در این سال‌های پایانی بسیار از حضورش در خانه سالمندان گلایه داشت و در آنجا رنج می‌برد و هربار با او صحبت می‌کردم می‌گفت من را از این زندان نجات دهید.

لرستانی بیان کرد: برخی هنرمندان در تئاتر پست‌های ستاره‌دار دارند و بعد از مرگ‌شان کسی جای آنها را نمی‌گیرد و رضا رویگری از جمله این هنرمندان بود.

وی یادآور شد: خیلی از هنرمندان دیگر هم امروز بیکار هستند و کسی حواسش ‌به آنها نیست. از این رو از اصحاب رسانه درخواست دارم حواس‌شان به این افراد باشد. آنها برای مردم جان می‌دهند. همچنین اصحاب سینما هم نباید همکاران‌شان را فراموش کنند و با پیشنهاد کار به همکاران خود آنها را دلگرم کنند.

لرستانی تاکید کرد: نگاه ما به مفاخر زنده کشورمان خوب نیست و قدردان آنها نیستیم. امروز باید مراسم بزرگداشت رضا رویگری با حضور خودش در اینجا گرفته می‌شد. اما افسوس کسی حواسش به او نبود.

وی در پایان سخن گفت: رضا رویگری در سال‌های پایانی عمر با ویلچر برای تماشای تئاترها حضور پیدا می‌کرد و افسوس که دیگر او را نداریم. ما همه او را دوست داریم و خیلی متاسفیم که دیگر نیست. ولی به آغوش نور رفت و سفرش به بخیر.

این مراسم با پخش سرود «ایران، ایران، ایران» با صدای رضا رویگری به پایان رسید.