به گزارش فیلمزی، سریال «کلاغ» به کارگردانی محمدحسین مهدویان با حاشیهای حقوقی درباره منبع اقتباس خود روبهرو شده است.
احمد اومیت، نویسنده مطرح ترکیهای و خالق رمان «مه و شب»، مدعی شده سریال «کلاغ» بدون اطلاع و کسب اجازه از او، با برداشتی آزاد از این رمان ساخته شده است. او اعلام کرده قصد دارد موضوع را از مسیر قانونی پیگیری کند.
اومیت در پیامی که در فضای مجازی منتشر کرده، توضیح داده از طریق بولتن مطبوعاتی سفارت ایران متوجه شده رمان «مه و شب» در ایران به سریالی با نام «کلاغ» اقتباس شده است. به گفته او، پس از بررسی بیشتر مشخص شده که این سریال در ایران تولید و پخش شده، در حالی که هیچ شخص حقیقی یا حقوقی از ایران برای دریافت مجوز اقتباس با او تماس نگرفته است.
این نویسنده همچنین اعلام کرده آیدین کوربان، وکیل او، اقدامات حقوقی لازم برای پیگیری این موضوع را آغاز کرده است. اومیت در عین تأکید بر احترام خود به مردم و فرهنگ ایران، گفته اعتراضش متوجه آن چیزی است که «استفاده بدون مجوز از اثر» عنوان میکند.
سریال «کلاغ» از پلتفرم «فیلیمو» پخش شده و در تیتراژ آن نیز به اقتباس از رمان «مه و شب» اشاره شده است.
با این حال، ادعای احمد اومیت این است که اشاره به منبع اقتباس، بدون دریافت اجازه رسمی از صاحب اثر انجام شده و مجوزی برای ساخت این اقتباس صادر نکرده است.
در همین راستا هوشنگ گلمکانی نسبت به این موضوع واکنش نشان داد.
او در صفحه اینستاگرامی خود نوشت: «ماجرای کپیرایت در ایران وضعیت پیچیدهای دارد که با افزایش تورم و مشکلات اقتصادی، پیچیدهتر هم شده است.
ایران عضو کنوانسیون جهانی کپیرایت نیست و ترجمه و اقتباس از آثار خارجی بدون سازوکار جهانی آن، و بدون پرداخت مبلغی به نویسنده و ناشر آثار انجام میشود.
بحثش بارها پیش کشیده شده و با وجود طرفداران اندکی برای پیوستن به کنوانسیون جهانی کپیرایت، اغلب ناشران به دلیل پایین بودن تیراژ کتاب در ایران (که حالا کمتر هم شده) و افزایش هزینههای تولید کتاب، علاقهای به پیوستن به کنوانسیون ندارند.
اما جدا از سازوکار اقتصادی کپیرایت باید دستکم جنبههای اخلاقی آن را در نظر گرفت. زیرا در تیتراژ پایانی سریال «کلاغ» به منبع اقتباس اشاره شده اما اشارهٔ نویسنده به جنبهٔ اخلاقی قضیه است.
ترکیه عضو کنوانسیون جهانی کپیرایت است و در انتشار آثار نویسندگان ایرانی حقوق مادی و معنوی آنان را رعایت میکند. چه خوب است ناشران و فیلمنامهنویسان ما لااقل اصول اخلاقی را رعایت کنند و حتی اگر مبلغی به نویسندگان خارجی پرداخت نمیشود، از نویسندگان زنده (بهخصوص در همسایگی) برای اقتباس از آثارشان اجازه بگیرند یا دستکم به آنها خبر بدهند. همین.»