راهنمای تماشای سریال Spider-Noir: سیاه و سفید ببینیم یا رنگی؟
نیویورک دهه ۱۹۳۰، فضایی غبارآلود و یک کارآگاه خصوصی که به دنبال عدالت میرود؛ این تصویری است که اسپایدر نوآر از دنیای ابرقهرمانی ارائه میدهد. سریال جدیدی که از در پرایم ویدیو در دسترس است، ما را با بن رایلی، نسخه متفاوت مرد عنکبوتی، در فضایی تاریک و کارآگاهی همراه میکند. این سریال که به نوعی اسپینآفِ انیمیشن محبوب «مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی» است، ماجراهای بن رایلی (با بازی نیکلاس کیج) را در دوران رکود اقتصادی منهتن روایت میکند؛ کارآگاهی که ناخواسته درگیر توطئهای بزرگ میشود.
نکته جالب توجه اینجاست که سازندگان، حق انتخاب را به تماشاگر دادهاند تا سریال را در دو فرمت با نامهای «سیاه و سفید اصیل» یا «رنگی با جزئیات کامل» که یادآور رنگهای اشباعشدهی فیلمهای موزیکال قدیمی هالیوود است. تماشا کند. اما واقعا کدام نسخه لذت بیشتری دارد؟
از نظر اسکرین رنت، اگر به دنبال اتمسفر هستید، نسخه سیاه و سفید همان چیزی است که باید انتخاب کنید. این سریال با الهام از فیلمهای کارآگاهی کلاسیک ساخته شده و حذف رنگها، به خوبی فشار روانی و ترومای شخصیت اصلی را به مخاطب منتقل میکند. در این نسخه، سایهها و تضادهای نوری به قدری حرفهای طراحی شدهاند که داستان را به یک اثر هنری ملموس تبدیل میکنند.
از سوی دیگر، اگر تماشای صحنههای اکشن و جزئیات دقیق برایتان اولویت دارد، نسخه رنگی گزینه برتر است. در این نسخه، خشونت صحنهها با رنگ سرخ خون و جزئیات لباسِ بن رایلی به شکلی خیرهکننده خودنمایی میکند. همچنین، جلوههای ویژه مربوط به ابرشرورهایی مثل سندمن و مگاوات، در نسخه رنگی بسیار زندهتر و تماشاییتر هستند.
حالا چرا دو نسخه متفاوت؟
اگرچه دلیل رسمی این تصمیم اعلام نشده، اما به نظر میرسد اورن اوزیل، خالق اثر، برای ادای دین به سبک کلاسیک فیلم نوآر، از ابتدا به دنبال فرمت سیاه و سفید بوده است. با این حال، نگرانی از پسزدن مخاطبان مدرن که به تماشای تصاویر رنگی عادت دارند، باعث شد تا استودیو تصمیم بگیرد هر دو نسخه را ارائه دهد.
نیکلاس کیج در مصاحبهای با اسکوایر اشاره کرده که نسخه رنگی برای مخاطبان نوجوان طراحی شده تا شاید آنها را ترغیب کند در آینده به سراغ آثار هنری کلاسیک نیز بروند.
«حقیقت این است که هر دو نسخه کار میکنند و به دلایل مختلف زیبا هستند. فکر میکنم تماشاگران نوجوان از نسخه رنگی لذت میبرند، اما دلم میخواست گزینه سیاه و سفید هم وجود داشته باشد تا شاید علاقهای در آنها برای تماشای فیلمهای قدیمیتر ایجاد شود.»
برخلاف تصور، نسخه رنگی این سریال یک اثر معمولی نیست. اوزیل معتقد است نسخه رنگی عملا شبیه به «یک فیلم سیاه و سفید است که به شکلی خاص رنگآمیزی شده» و یادآور سرزندگی کمیکاستریپهای کلاسیک مانند دیک تریسی است. بنابراین، اگر به دنبال تجربهای متفاوت از پالتهای رنگی هستید، این نسخه ناامیدتان نمیکند.
سیاه و سفید «اصل» ماجرا است
طبق اطلاعات منتشر شده، فیلمبرداری اثر بهگونهای انجام شده که تصاویر برای ارائه در هر دو فرمت بهینه باشند. با این حال، سایه روشنهای خیرهکننده و تضادهای تصویری در نسخه سیاه و سفید، به شکلی غریزی با ذات ژانر نوآر پیوند خورده است. شاید بتوان گفت فرمت Authentic Black & White، نزدیکترین تجربه به نیتی است که سازندگان در قلب این داستان ابرقهرمانی گنجاندهاند.
The Wrap هم در گزارشی به واکاوی جزئیات تصمیم نوآورانه اسپایدر نوآر پرداخته و اشاره میکند تولید این اثر در دو فرمت متفاوت، کار بسیار دشواری برای سازندگان سریال بوده است. در همین باب اوزیل میگوید:
«دلیلی دارد که این کار قبلا انجام نشده بود. وقتی درباره ترکیب دو ژانر کمیکبوک و نوآر صحبت میکردیم، این فرصت فوقالعاده به نظر رسید. اگر طرفدار کمیک هستید، تماشای سریال به سبک سیاه و سفید تجربهای است که احتمالا هرگز ندیدهاید و اگر طرفدار ژانر نوآر هستید، نسخه رنگی با پالت رنگی تند و زندهاش، دریچهای جدید به روی شما باز میکند.»
چالشهای فنی تولید در دو جهان بصری
این تصمیم بزرگ بر تمامی مراحل تولید از جمله نورپردازی، طراحی لباس و فیلمبرداری تأثیر گذاشت. اوزیل توضیح میدهد: «زمانی که یک لیوان ویسکی در سریال پر میشود، باید رنگ خاصی داشته باشد، در غیر این صورت در نسخه سیاه و سفید یا رنگی، بهدرستی دیده نمیشود. این کار مستلزم تلاشهای بیوقفه در مرحله پیشتولید و پستولید بود.»
لامور موریس، بازیگر نقش رابی ریچاردسون پیشنهاد میکند تمام قسمتها را یک بار به صورت سیاه و سفید ببینید و سپس دوباره سراغ نسخه رنگی بروید؛ از نظر او تجربهای کاملا متفاوت به دست خواهید آورد. اما اگر زمان کافی برای تماشای دو نسخه ندارید، شاید بهتر باشد به سراغ نسخه سیاه و سفید بروید. این نسخه با حسوحال دوران رکود اقتصادی همخوانی بیشتری دارد و تازگیِ هنری آن در دنیای امروزِ نمایشگرها، تاثیرگذاری خیرهکنندهای دارد. با این حال، همانطور که سازندگان سریال میگویند، اگر وقتش را دارید، خودتان را از تماشای هر دو نسخه محروم نکنید.
رسانه ماشابل هم در تحلیل خود برای این دو نسخه میگوید سریال روح نوآر را در سطحی بالا گرامی داشته و به وضوح از تکنیکهای بصری کلاسیک الهام گرفته است. استفاده از Chiaroscuro (تضاد شدید بین نور و سایه) در این نسخه خیرهکننده است. وقتی سایههای بلند چراغهای خیابان روی صورت کارآگاه بن رایلی میافتد، گویی در حال تماشای یک اثر هنری کلاسیک هستید که در دنیای مدرن تلویزیون، بهویژه در برابر سریالهای کمنور و بیکیفیت امروزی، درخشش بینظیری دارد.
با این حال، تماشای حداقل یک قسمت در حالت رنگی بسیار توصیه میشود. تیم طراحی صحنه و لباس در این پروژه سنگ تمام گذاشتهاند. کتوشلوارهای رابی که در نسخه سیاه و سفید جذاب به نظر میرسند، در نسخه رنگی با پالتهای جسورانه، به ویژه رنگ نارنجی، چشمها را به خود خیره میکنند. اگرچه در بخشهایی از نسخه رنگی، گاهی سطوح کمی پلاستیکی به نظر میرسند، اما شور و نشاط بصری آن ثابت میکند که تلویزیون مدرن میتواند چقدر سرزنده باشد.
شما کدام نسخه را برای شروع تماشا انتخاب میکنید؟ رنگی یا سیاه و سفید؟ نظرات خود را برای ما بنویسید.