کدام فوتبالیست‌های ایرانی سر از سینما در آوردند؟ | رستگاری در دقیقه ۹۰

به گزارش فیلمزی، سوت پایان مسابقه همیشه به معنای پایان ماجرا نیست. خداحافظی از فوتبال، حتی اگر با شکستی دور از انتظار همراه باشد، برای بسیاری از بازیکنان آغاز فصل تازه‌ای است.

فصلی که یا به مربی‌گری و مدیریت و یا به جهانی کاملا متفاوت، با نور پروژکتورها، و سالن تاریک سینما و پرده نقره‌ای ختم می‌شود.

در فوتبال جهان، چهره‌هایی مانند وینی جونز، پله، اریک کانتونا، دیوید بکام، زین‌الدین زیدان، زلاتان ابراهیموویچ و نیمار تجربه حضور در آثار سینمایی و تلویزیونی را داشته‌اند. اما در فوتبال ایران کدام بازیکنان راه خود را از ورزشگاه به لوکیشن فیلم باز کردند؟ و کدامیک توانستند در عرصه بازیگری نیز دیده شوند؟

فیلمزی در این مطلب، حضور فوتبالیست‌های ایرانی در سینما و تلویزیون را بررسی می‌کند.

فوتبالیست‌های پیشگام در عرصه بازیگری  

فوتبالیست‌های ایرانی که برای بازیگری به سینما آمدند، جز در مواردی مانند پژمان جمشیدی و تا اندازه‌ای علی انصاریان، عمر حضورشان زیاد نبوده و مدت زمان اندکی بازیگر ماندند. در واقع جذب شهرت و ماتِ پرده نقره‌ای می‌شوند اما نمی‌توانند با دنیای جدید مطابق شوند و خیلی زود کنار می‌روند.

عزیر اصلی یکی از بهترین و بزرگ‌ترین گُلرهای تاریخ فوتبال ایران  بود او فوتبال را در دهه‌ ۴۰ آغاز کرد و بعد به شاهین و پرسپولیس ملحق شد.

اصلی، شماره یک اولین تیم ملی قهرمان آسیای ایران و بسیار محبوب بود. به گفته کارشناسان او از نظر فنی یکی از کم‌نظیرها بود که در فوتبال حواشی بسیاری داشت.

به عنوان مثال او در دربی پنجم پایتخت به حاج ابوالحسن داور مشهور سیلی زد و اخراج شد.

اصلی، از سال ۴۵ و با اوج‌گیری در زمین، وارد دنیای سینما شد. اولین فیلم او «مأموریت دوجانبه» نام داشت که فیلمی پلیسی بود. او حدفاصل سال‌های ۴۵ تا ۵۰ در ۷ فیلم دیگر هم بازی کرد که «پلی به‌سوی بهشت» و «فاتحین صحرا» مهم‌ترین آنها بودند.

عزیر اصلی بعد از انقلاب از ایران رفت و در اردیبهشت ۱۳۹۴، در سن ۷۸ سالگی در شهر دوسلدورف آلمان از دنیا رفت.

یکی دیگر از مهم‌ترین بازیکن‌های تاریخ فوتبال ایران که به سینما آمد محراب شاهرخی بود.

او یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال ایران بود که در فاصله زمانی سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۴ از مهم‌ترین بازیکن‌های پرسپولیس به شمار می‌آمد. شاهرخی بعد اینکه از پرسپولیس جدا شد به سینما آمد و در سال 1355 نقش اصلی در فیلم «علف‌های هرز» را بازی کرد.

شاهرخی به دلیل درگیری‌های فوتبالی، تمایلی به ادامه‌ فعالیت در سینما نداشت و سال بعد سرمربی پرسپولیس شد.

او در سال ۱۳۷۱ درحالی‌که فقط ۴۹ سال داشت سکته‌ مغزی کرد و از دنیا رفت.

از ستاره‌های فوتبالی که دهه ۷۰ وارد سینما شدند می‌توان از احمدرضا عابدزاده، علی پروین، حمید استیلی، افشین پیروانی و جواد زرینچه نام برد.

اواخر دهه ۷۰ حضور فوتبالیست‌ها در سینما قابل توجه بود و هر یک از آنها در نقش‌های اجتماعی خود بازی کردند. سال ۱۳۷۸ جواد زرنیچه به عنوان نخستین بازیکن تیم فوتبال استقلال فیلم «مثلث آبی» را به کارگردانی هادی رهبر بازی کرد.

داستان این فیلم درباره نوجوان علاقه‌مند به استقلال است که به او «ممدآبی» می‌گویند. محمد که همراه خانواده‌اش زندگی فقیرانه و نجیبی دارد در یک فروشگاه ورزشی با جواد زرینچه آشنا می‌شود و مدافع آبی‌ها که از فداکاری این نوجوان خوشش آمده سعی می‌کند به خانواده او نزدیک شود و مشکلات آنها را حل کند.

اما آنچه مسلم است هیچ فوتبالیستی در ۴ دهه‌ اخیر به سطح محبوبیت عابدزاده که با نام «عقاب» شهرت داشت، نرسیده است. این محبوبیت باعث شد او چندین پیشنهاد بازی در سینما داشته باشد. اما عابدزاده در دوران اوج خود هیچ‌کدام از پیشنهادها را نپذیرفت چون می‌خواست روی فوتبال متمرکز باشد.

 کاظم معصومی تنها کارگردان خوش‌شانسی بود که موفق شد عابدزاده را جلوی دوربین ببرد. او سال ۱۳۷۹ و در روزهایی که عابدزاده محبوب‌ترین ایرانی دنیا بود، فیلم «ازدواج غیابی» را روی پرده بود. او در این فیلم نقش خودش را بازی کرد.

داستان این بود که او و همسرش در جشن عروسی با یک موزیسین زن آشنا می‌شوند که رفتار عابدزاده و این شخص، باعث می‌شود همسرش به او شک کند.

از دیگر فیلم‌هایی که اواخر دهه ۷۰ ساخته شد، می‌توان به فیلم «فوتبالیست‌ها» ساخته علی اکبر ثقفی اشاره کرد.

در این فیلم چهره‌های فوتبالی همچون علی پروین و حمید استیلی بازی کرده‌ بودند.

علی پروین و حمید استیلی در فیلم «فوتبالیست‌ها» کنار فاطمه گودرزی، ستاره زن محبوب سینمای ایران در آن مقطع در جلوی دوربین رفتند.

پروین با آن اخلاق و منش خاص خود در این فیلم نقشی سرمربی و حمید استیلی نقش یک فرد با عضویت در سازمان بهزیستی را بر عهده داشت.

علی انصاریان پیش از پژمان جمشیدی پتانسیل لازم برای تبدیل شدن به سوپراستار فوتبالی در سینما را داشت. شاید بی راه نباشد که گفته شود انصاریان فوتبالیست بهتری از پژمان بود و دوران بسیار درخشانی در فوتبال داشت.

او ۱۰ سال در پرسپولیس بازی کرد و یکی از محبوب‌ترین بازیکن‌های تیم در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ بود و یکی از بهترین گل‌زن‌های تاریخ دربی تهران بود

انصاریان سال ۹۰ در ۳۴ سالگی با لباس شاهین بوشهر بازنشست شد. او پیش از بازنشستگی در سریال‌های «زیر آسمان شهر»، «چارخونه» و «نقطه‌چین» به‌عنوان مهمان بازی کرد.

او بعد از فوتبال، بر سینما و تلویزیون متمرکز شد. محبوب بود و نقش‌های متفاوت را بسیار خوب بازی می‌کرد به همین دلیل بسیار پر کار شد.

انصاریان در بهمن سال ۱۳۹۹ در اوج همه‌گیری کرونا به این بیماری مبتلا شد و از دنیا رفت.

مرگ دلخراش و ناگهانی او، سینما و فوتبال ایران را در بهت فروبرد و یکی از آینده‌دارترین هنرمندان کشور را از سینما و تلویزیون گرفت.

تردیدی نیست که بین بازیکن‌های فوتبال که به سینما آمدند و ماندگار شدند نام پژمان جمشیدی پر آوازه است.

جمشیدی ۵ فصل در پرسپولیس بود و بازیکن ثابت این تیم به شمار می‌رفت. او جام قهرمانی اولین دوره‌ی لیگ برتر را بالای سر برد. جمشیدی به تیم ملی هم دعوت شد و برای پاس، استیل آذین فولاد و ابومسلم هم بازی کرد و سال ۸۸ بازنشست شد.

دو سال بعد با حضور افتخاری در سریال پربیننده‌ «ساختمان پزشکان» وارد دنیای هنر شد.

او سال ۹۲ نقش خودش (فوتبالیست) را در سریال «پژمان» بازی کرد. پژمان سریالی پرطرفدار شد. جمشیدی در این سریال درخشید و همان سال در فیلم «آتش‌بس ۲» به کارگردانی تهمینه میلانی هم بازی کرد.

نکته جالب این است که به واسطه بازی پژمان جمشیدی در سریال پژمان، برخی دیگر از فوتبالیست‌ها همچون حمید درخشانی و بهروز رهبری‌فرد این تجربه حضور در سریال و بازی را کسب کردند.

پژمان جمشیدی برخلاف دورانی که فوتبال بازی می‌کرد، توانست در تلویزیون و سینما اوج بگیرد و پیشرفت کند. او در سینما، تئاتر، نمایش خانگی و تلویزیون حضوری بسیار پررنگ دارد و تقریبا در تمام آثار پرفروش سال‌های اخیر ایفای نقش کرده است.

جمشیدی سه بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین جشنواره‌ی فجر شده و یک بار دیپلم افتخار این جشنواره را برای نقش مکمل در فیلم «یادگار جنوب» از آن خود کرده است.

شما هم برای ما بنویسید کدامیک از فیلم‌ها و یا سریال‌های که فوتبالیست‌ها در آنها بازی کردند را دوست دارید.