«اودیسه» و «پروژه هیل مری» صدرنشین شانس اسکار شدند + فهرست کامل
حدود ۳۰ نفر از تحلیلگران و «کارشناسان» وبسایت گلد دربی دست به کار شده و فهرست پیشبینیهای اولیهی خود را برای نامزدهای جایزهی بهترین فیلم در مراسم اسکار سال ۲۰۲۷ میلادی منتشر کردهاند. شاید در مواجهه با چنین فهرست زودهنگامی، ابراز تردید، بیاعتنایی یا حتی رویگردانی از سوی مخاطبان کاملا طبیعی و منطقی جلوه کند؛ چرا که هنوز حدود نیمسال تا آغاز رسمی فصل جوایز سینمایی فاصله داریم.
با این حال، چنانچه به تحلیل و ارزیابی عمیقتر، دقیقتر و همهجانبهترِ آمار، ضرایب و پیشبینیهای اولیهای که از سوی این کارشناسان ارائه شده است بپردازیم، به این نتیجه میرسیم که حتی در همین مراحل ابتدایی و مقطع زمانی کنونی نیز میتوان به وضوح دریافت کدام یک از آثار سینمایی از ظرفیت و شانس بالایی برخوردارند تا از همین لحظه، کانون اصلی توجهات، مباحثات و مناظرههای داغ در دنیای سینما را به خود اختصاص دهند. این بررسیهای موشکافانه نشان میدهد که این آثار چگونه میتوانند جریان اصلی گفتوگوها را هدایت کرده و با تاثیرگذاری بر روند پیشرو، جهتگیری کلی و مسیر نهایی این رقابت را از هماکنون شکل داده و مشخص کنند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، قرار گرفتن «اودیسه» در رتبهی نخست، هم نشانهی اطمینان به درخشان بودن نقدهاست و هم باور به اینکه نولان میتواند دومین برندهی پیاپی خود در شاخهی بهترین فیلم را به دست بیاورد. گلد دربی عادت دارد خیلی زود روی گزینهای پرستیژمحور قفل شود؛ گزینهای که بهزعم آنها باید برنده شود، پیش از آنکه رقابت واقعی آغاز شود. دربارهی امسال هم همین الگو دیده میشود و با توجه به فهرست فیلمهای پاییز پیش رو، چنین اتفاقی کاملا محتمل به نظر میرسد.
قرار گرفتن اودیسه در جایگاه نخست کاملا منطقی به نظر میرسد؛ هم از نظر تجاری موفق عمل کرده و هم از نظر منتقدان تحسین زیادی دریافت کرده است، و باید با اطمینان گفت دیگر تقریبا نمیشود جلوی تبدیل شدنش به پیشتاز اصلی را گرفت. درست پشت سر نولان، Project Hail Mary از فیل لرد و کریس میلر قرار دارد؛ اثری که هم از نظر تجاری امتحانش را پس داده و هم در جلب توجه منتقدان موفق بوده است. ژانر علمیتخیلی همیشه باب طبع آکادمی نیست، اما وقتی با حسوحال گرم و امیدبخش، شبیه «مریخی»، عرضه شود، رایدهندگان معمولا نرم میشوند و دستکم تقریبا قطعی به نظر میرسد که «پروژه هیل مری» به جمع ده نامزد نهایی جایزهی اصلی برسد.
Digger از الخاندرو گونسالس اینیاریتو هم در رتبهی سوم، از همان حالا حسابی مورد اشاره قرار گرفته است. این فیلم که بر محور بازی تام کروز ساخته شده، نمونهای از یک اثر مؤلفمحور به شمار میرود و اینیاریتو از پنج فیلم آخرش، سهتایشان در شاخهی بهترین فیلم نامزد شدهاند. آیا رایدهندگان با این فیلم مرموز همراه میشوند؟ برادران وارنر خوب توانستهاند جزئیاتش را پنهان نگه دارند، اما با نزدیک شدن اکران اکتبر، بالاخره باید دستوپا و محتوای اصلی فیلم را نشان دهند. موفقیت این عنوان به اجرا، نحوهی عرضه و مهمتر از همه نقدها بستگی دارد. «حفار» ظاهرا مسیر «یک نبرد پس از دیگری» را دنبال میکند و جشنوارههای پاییزی را هم رد کرده است.
نباید تعجب کرد اگر «فیورد» ساختهی کریستیان مونگیو در نهایت به جمع ده نامزد نهایی برسد. این فیلم تازه از پیروزی نخل طلا بیرون آمده و در زمانی راهی میشود که مضمونهای مرتبط با جنگ فرهنگی همچنان طنین دارند؛ بنابراین هم وزن هنری دارد و هم فوریت سیاسی. همین منطق دربارهی «لا بولا نگرا» هم صدق میکند؛ فیلمی که جایزهی بهترین کارگردان کن را برد و همانجا نتفلیکس آن را خرید. در وضعیت فعلی، همین فیلم مهمترین اسب رقابت جوایز برای نتفلیکس محسوب میشود.
در کنار اینها، چند فیلم دیگر هنوز نمایش عمومی نداشتهاند. Wild Horse Nine ساختهی مارتین مکدونا و «اولین تجربه» از جسی آیزنبرگ، پس از بازخوردهای مثبت نمایشهای آزمایشی اوایل امسال، منتظر اکرانهای جشنوارهای پاییز هستند. کنار همهی این نامها، «وسوسه» هم در رتبهی نهم دیده میشود؛ روایتی که برای رایدهندگان آکادمی وسوسهبرانگیز خواهد بود، چون فیلمی با بودجهی کمتر از ۷۵۰ هزار دلار به پدیدهای تمامعیار در فرهنگ عمومی تبدیل شده است.
فوکوس قطعا برای «وسوسه» کمپین سنگینی به راه میاندازد. این فیلم برندهی بهترین فیلم نخواهد شد، اما همین که نامزد شود هم بهمنزلهی یک پیروزی بزرگ تلقی میشود. ژانر وحشت در تاریخ آکادمی همیشه با دشواری روبهرو بوده، اما آثاری مانند «برو بیرون»، «ماده» و «سکوت برهها» نشان میدهند که وقتی یک فیلم از نظر فرهنگی میترکد، مرزهای ژانر هم میتوانند فرو بریزند.
برای «دعوت» هم باید مراقب بود، فیلمی که در رتبهی دهم قرار گرفته است. این اثر اولیویا وایلد ادای دینی به یک ازدواج شکستخورده محسوب میشود و بیست دقیقهی پایانی و تکاندهندهاش همان بخشی است که رایدهندگان را قانع میکند با یک کمدی رابطهای آزارندهی معمولی طرف نیستند. با توجه به بازخوردهای فوقالعاده مثبت دهانبهدهان، ناظران کمکم به این نتیجه رسیدند که این فیلم نهتنها میتواند نامزد بهترین فیلم شود، بلکه در شاخههای بازیگری و فیلمنامه هم شانس رقابت خواهد داشت.
هنوز فیلمهای زیادی ماندهاند که اکران نشدهاند و نگاهها همچنان به «بهموث!» و «تسویه اجتماعی» دوخته خواهد بود، بهعلاوه هر غافلگیری غیرمنتظرهای که از راه برسد. البته همهی این ضرایب اولیه در بهترین حالت حدسوگماناند و فقط سه فیلم از ده عنوان این فهرست نمایش داده شدهاند. با این حال، گلد دربی اغلب به اتاق پژواک تبدیل میشود؛ جایی که کارشناسان آنچه را رایدهندگان آکادمی باید انتخاب کنند، حدس میزنند و نه لزوما آنچه را واقعا انتخاب خواهند کرد.
فهرست نامزدهای امسال نشاندهنده رویکرد جدیدی در آکادمی است؛ رویکردی که از تمایل این نهاد به بینالمللیتر شدن و پذیرش ریسکهای بیشتر حکایت دارد و این تغییر مسیر، کاملا با واقعیتهای روز سینما همخوانی دارد. در حال حاضر، آثاری که در صدر رقابتها قرار گرفته و پیشتاز محسوب میشوند، بیشتر ساختههای سینماگران مؤلف، فیلمهای مستقل و درامهای فکری و عمیق هستند. به نظر میرسد آکادمی پس از پشت سر گذاشتن بحرانهای دوران کرونا و همچنین عبور از دوره اشباع بازار توسط پلتفرم نتفلیکس، همچنان در پی یافتن اثری برای جایزه بهترین فیلم است که از وزنه و اهمیت ویژهای برخوردار باشد و حسی از تاثیرگذاری را منتقل کند. با این حال، داشتن اهمیت و اعتبار هنری همواره تضمینکننده پیروزی نهایی نیست؛ چرا که در بسیاری از مواقع، این عنصر زمانبندی مناسب و شرایط حاکم بر دوره رقابت است که در نهایت برنده را تعیین میکند و نتیجه را رقم میزند.
نظر شما دربارهی پیشتازهای اولیهی اسکار ۲۰۲۷ چیست؟