الهام سوپرگرل از نگهبانان کهکشان؛ اعتراف ناخواسته جنجالی شد!
پس از موفقیتهای اخیر و سر و صدای زیادی که پیرامون فیلم سوپرمن به پا شد، حالا نگاهها به سمت «دختر پولادین» چرخیده است. هواداران دیسی با اشتیاقی آمیخته به نگرانی منتظرند ببینند پرچمدار بعدی دنیای سینمایی جیمز گان، یعنی Supergirl (سوپرگرل)، چه دستپختی برایشان تدارک دیده است. البته همه چیز گل و بلبل نیست؛ برخی از همین حالا با دیدن تیزرها، انگشت اتهام را به سمت گان گرفتهاند که نکند این فیلم هم حالوهوای تکراری «نگهبانان کهکشان» را داشته باشد. اما واقعیت ماجرا چیست؟
بهگزارش فندوم وایر و بر اساس صحبتهای اخیر در پادکست «Variety Awards Circuit»، خود جیمز گان هم به این شباهتها اشاره کرده است. او در این باره میگوید: «من عاشق بازی میلی الکاک در این فیلم هستم. این یک فانتزی فضایی است که از جهاتی شبیه به نگهبانان کهکشان است.»
گان اشتباه نمیگوید؛ هر دو اثر، اپراهای فضایی پرهزینهای هستند که رگههایی از عجیبوغریب بودن (Quirkiness) را در خود دارند. اما قضیه سیاه و سفید نیست. منتقدانِ زودرنج فراموش کردهاند که گان، اگرچه خالق سهگانهی محبوب نگهبانان در مارول بود، اما در اینجا نه نویسنده است و نه کارگردان. سکان هدایت این کشتی فضایی در دستان کریگ گیلسپی است و فیلمنامه را آنا نوگیرا نوشته؛ موضوعی که خود گان همواره بر آن تاکید داشته تا به سبک اختصاصی فیلمسازانش احترام بگذارد.
نکتهی جذاب دیگر، نوع نگاه سازندگان به منبع اصلی داستان است. فیلم قرار نیست کپی برابر اصلِ کمیک تحسینشدهی «زن فردا» اثر تام کینگ باشد. آن کمیک تحسین شده، مجموعهای از داستانهای کوتاه بود که یک روایت کلی را شکل میدادند، اما مدیوم سینما ساختار سه پردهای خودش را میطلبد. سازندگان با هوشمندی، ضمن حفظ هستهی اصلی داستان، تغییراتی را اعمال کردهاند؛ از جمله بازگرداندن شخصیت محبوب لوبو به داستان، همانطور که کینگ در ابتدا در ذهن داشت.
البته یک تفاوت بصری بزرگ هم به چشم میخورد. دنیای کمیک تام کینگ پر از رنگهای روشن و گرافیکی بود، اما فیلم سوپرگرل فضایی «میوت» (Muted) و رنگباختهتر دارد. این تغییر احتمالا یک تصمیم کارگردانی هوشمندانه است تا آشفتگی درونی و ترومای کارا زور-ال را بهتر به تصویر بکشد؛ شخصیتی که برخلاف پسرعمویش، شاهد نابودی سیاره و عزیزانش بوده و روحیهای خستهتر و سنگینتر دارد.
بنابراین، اگر شما هم جزو کسانی هستید که نگرانید این فیلم صرفا یک «کپیِ مارولی» باشد، شاید بهتر است کمی صبر کنید. با توجه به حضور بازیگر توانمندی مثل میلی الکاک و کارگردانی گیلسپی، انتظار میرود که در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶ (۵ تیر ۱۴۰۵)، با اثری روبرو شویم که هویت مستقل و لحن خاص خودش را دارد.