اشتباه خنده‌دار برد پیت درباره والدین دی‌کاپریو

یک‌شنبه 14 دی 1404 - 21:00
مطالعه 2 دقیقه
دی کاپریو در فیلم روزی روزگاری در هالیوود
برد پیت در صحنه‌ فیلم تارانتینو باور نمی‌کرد که والدین دی‌ کاپریو بازیگر نیستند؛ ماجرای یک اشتباه بامزه و استایل خاص خانواده‌ی لئو را اینجا بخوانید.

همیشه پشت صحنه‌ی شاهکارهای سینمایی، داستان‌هایی جریان دارد که گاهی از خود فیلم شیرین‌تر و به‌یادماندنی‌ترند. همکاری دو غول بازیگری سینما، لئوناردو دیکاپریو و برد پیت در فیلم تحسین‌شده‌ کوئنتین تارانتینو، یکی از همین موقعیت‌های خاص است که حاشیه‌های جالبی به همراه داشته است. برد پیت در فضای پر زرق‌وبرق و بازسازی‌شده‌ی هالیوودِ دهه شصت قدم می‌زد و ناگهان با والدینی روبه‌رو می‌شوید که انگار مستقیما و بدون گریم از دل ماشین زمان بیرون آمده‌اند.

به گزارش اینترتینمنت ویکلی، ماجرا از این قرار است که دی‌ کاپریو در مصاحبه‌ای تازه با مجله تایم، خاطره‌ای خنده‌دار از روزهای فیلم‌برداری تعریف کرده است. او پدر و نامادری‌اش را برای بازدید به سر صحنه می‌برد؛ جایی که همه چیز، از دکور خیابان‌ها تا لباس‌ها، بوی سال ۱۹۶۹ را می‌دهد. نکته جالب و البته خنده‌دار ماجرا اینجاست که ظاهر پدر و نامادری لئو آن‌قدر طبیعی و با اتمسفر هیپی‌وار آن دوران هماهنگ بود که برد پیت تصور کرد آن‌ها بازیگران سیاهی‌لشکر (Extras) هستند که توسط تیم طراحی لباس برای پر کردن صحنه استخدام شده‌اند!

دی‌کاپریو با خنده این لحظه را این‌طور توصیف می‌کند: «یادم می‌آید داشتیم از پیچ خیابان رد می‌شدیم که به برد گفتم: اون‌ها پدر و نامادری من هستند که آنجا ایستاده‌اند. برد خندید و با کنایه گفت: آره، حتما! او فکر می‌کرد دارم شوخی می‌کنم و آن‌ها بازیگرند.»

هرچقدر لئو تلاش می‌کند توضیح دهد که این دو نفر واقعا عزیزانش هستند و گریم ندارند، پیت زیر بار نمی‌رود. برای برد پیت قابل باور نبود که دو نفر در زندگی عادی و روزمره، دقیقا شبیه به شهروندان دهه هفتاد میلادی لباس بپوشند. اما واقعیت این بود که پدر دی‌ کاپریو، جورج، از چهره‌های فعال پادفرهنگ (Counterculture) و جنبش‌های هنری زیرزمینی لس‌آنجلس در آن سال‌ها بوده و همسرش نیز پیرو آئین سیک است؛ بنابراین استایل آن‌ها نه یک «کاستوم» سینمایی، بلکه سبک زندگی واقعی و همیشگی‌شان است.

فیلم روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood) که روایتی نوستالژیک از دوران طلایی و در عین حال رو به افول سینماست، با همین جزئیات و آدم‌های واقعی جان گرفته است. این خاطره‌ی بامزه نشان می‌دهد که گاهی واقعیت از هر فیلم‌نامه‌ای سینمایی‌تر است و برای درک روح دهه‌ی ۶۰، کافیست به آلبوم خانوادگی دی‌کاپریو نگاهی بیندازید. البته اگر به آن دسترسی دارید!

به نظر شما شیمی بین برد پیت و دی‌کاپریو در کدام سکانس فیلم روزی روزگاری در هالیوود جذاب‌تر بود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

نظرات