طوفان کریستین بیل در سال نو؛ «فورد در برابر فراری» نتفلیکس را درنوردید

مشترکان نتفلیکس سال جدید خود را با دوز بالایی از آدرنالین و البته هنرنمایی دو ستاره‌ی بی‌بدیل سینما آغاز کرده‌اند. انگار همین دیروز بود که درام مسابقه‌ای و پرهیجان «فورد در برابر فراری» روی پرده‌های سینما رفت و نفس‌ها را در سینه حبس کرد. حالا، در روزهای آغازین سال ۲۰۲۶، این اثر خوش‌ساخت دوباره پایش را روی پدال گاز فشار داده و با سرعتی خیره‌کننده، خود را به رتبه‌ی پنجم پربیننده‌ترین فیلم‌های نتفلیکس در آمریکا رسانده است.

به‌گزارش اسکرین‌ رنت، این فیلم که در اول ژانویه به فهرست پخش نتفلیکس اضافه شد، بلافاصله توانست توجه مخاطبان را جلب کند. این اثر که محصول سال ۲۰۱۹ کمپانی فاکس قرن بیستم است، در زمان اکران خود نیز موفقیتی چشمگیر داشت و با بودجه‌ای نزدیک به ۹۸ میلیون دلار، توانست فروشی معادل ۲۲۵ میلیون دلار را تجربه کند؛ ارقامی که نشان از استقبال گرم تماشاگران از یک درام زندگینامه‌ای خوش‌ساخت دارد.

داستان فیلم، روایتی واقعی و نفس‌گیر از تلاش‌های کارول شلبی، طراح خودرو با بازی مت دیمون، و کن مایلز، راننده‌ی جسور مسابقات با نقش‌آفرینی کریستین بیل است. آن‌ها ماموریتی غیرممکن در پیش دارند: ساختن یک خودروی فورد که بتواند در مسابقات ۲۴ ساعته‌ی لمانز سال ۱۹۶۶، به سلطه‌ی چندین ساله‌ی فراری پایان دهد. این چالش بزرگ، نه تنها یک نبرد فنی، بلکه مبارزه‌ای با محدودیت‌های انسانی و فشارهای شرکتی بود.

«فورد در برابر فراری» تنها یک فیلم برای عاشقان سرعت نیست؛ منتقدان با ثبت امتیاز ۹۲ درصدی در راتن تومیتوز، کلاه از سر برداشتند و مهارت‌های فنی فیلم را ستودند. جیمز منگولد، کارگردان اثر، توانست تعادلی استادانه میان درام انسانی و اکشن مسابقه‌ای برقرار کند. نقدهای منتشر شده تاکید داشتند که سکانس‌های مسابقه، ترکیبی خیره‌کننده از بدلکاری‌های میدانی و حداقل استفاده از جلوه‌های ویژه کامپیوتری بوده‌اند که نتیجه‌اش، تجربه‌ای احشایی و ملموس از صدای کرکننده‌ی موتورها و بوی لاستیک سوخته است.

فیلم نه‌تنها طرفداران اتومبیل‌رانی را با جزئیات فنی دقیق راضی نگه می‌دارد، بلکه به عنوان یک درام جذاب درباره‌ی افراد طردشده (Underdog)، مخاطب عام را نیز میخکوب می‌کند.

در فصل جوایز آن سال، فیلم نامزد چهار جایزه اسکار شد و توانست مجسمه‌های طلایی را برای بهترین تدوین و بهترین تدوین صدا به خانه ببرد؛ جوایزی که کاملا شایسته‌ی اثری با چنین کیفیت صوتی و بصری بود. اگرچه آکادمی اسکار در بخش بازیگری به دیمون و بیل بی‌مهری کرد، اما کریستین بیل برای ایفای نقش کن مایلز نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد. نقدهای سینمایی، شخصیت مایلز را «استاد پشت فرمان» توصیف کردند و مهارت او در پیچ‌زنی را به توانایی‌های فراطبیعی یک گیمر حرفه‌ای در بازی گرن توریسمو تشبیه کردند.

بازگشت این فیلم به صدر جداول استریم در سال ۲۰۲۶ ثابت می‌کند که داستان‌های قدرتمند درباره‌ی رفاقت، جاه‌طلبی و عشق به سرعت، تاریخ انقضا ندارند. اگر هنوز این فیلم جذاب و تحسین شده را ندیده‌اید، اکنون بهترین زمان برای تماشای دو اسطوره سینما در یکی از بهترین همکاری‌های مشترکشان است.

آیا شما هم فکر می‌کنید کریستین بیل شایسته‌ی دریافت اسکار برای این نقش بود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.