واکنشهای اولیه به بلندیهای بادگیر: مارگو رابی و جیکوب الوردی پردهها را آتش زدند
به نظر میرسد برادران وارنر با اقتباس «بلندیهای بادگیر» تصمیم گرفتهاند گرد و خاکِ روی رمان کلاسیک امیلی برونته را با یک روایت مدرن، جسورانه و بهشدت احساسی پاک کنند. بهگزارش اسلشفیلم، با برگزاری مراسم افتتاحیه در لسآنجلس، سیل واکنشهای اولیه منتقدان در شبکههای اجتماعی سرازیر شده است. فضایی که توصیف میشود، چیزی فراتر از یک درام عاشقانه معمولی است؛ صحبت از فیلمی است که یا عاشقش میشوید یا از آن متنفر خواهید شد، اما نمیتوانید نادیدهاش بگیرید.
منتقدان بر سر یک موضوع توافق دارند: شیمی بین بازیگران اصلی دیوانهکننده است. آدا انچی از بازفید مینویسد: «این فیلمی نیست که انتظارش را دارید. شاید این یکی از ۳ اجرای برتر کارنامه مارگو رابی باشد.» او معتقد است فیلمبرداری و موسیقی متن نفسگیر فیلم، نسخهای از این داستان کلاسیک را خلق کرده که «شایسته توجه کامل ماست». مردیت لافتوس از کلایدر نیز به نکته جالبی اشاره میکند. به گفته او، فیلم با موسیقی پرهیاهوی چارلی اکس سی اکس Charli XCX و طراحی صحنههای باشکوه، کاملا روی جنبههای «وسواسگونه و پرشور» رابطه کاترین و هیثکلیف تمرکز کرده است. انگار قرار است بهجای یک روایت خطی آرام، شاهد فوران احساسات ممنوعه باشیم.
واژه «سوزان» (Scorching) پرتکرارترین کلمهای است که در نقدها دیده میشود. جز تانگکی از ورایتی شاید تندترین و جذابترین توصیف را داشته باشد: «شیمی و تنش اروتیک بین رابی و الوردی در سطحی کاملاً متفاوت است! فقط امرالد فنل میتواند یک اثر کلاسیک را بردارد، آن را زیر و رو کند، شما را غرق در شهوت کند و سپس روحتان را کاملا خرد کند.» این فیلم که حالا لقب «مظهر اشتیاق» (Epitome of Yearning) را یدک میکشد، ظاهرا قرار است بحثهای قدیمی درباره صحنههای بزرگسالانه در سینما را دوباره داغ کند. مائود گرت، مجری تلویزیونی، هشدار میدهد که این اثر باعث میشود «همه چیز را با تمام وجود حس کنید». «بلندی های بادگیر» قرار است درست در روز ولنتاین، یعنی ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ (۱۳ فوریه ۲۰۲۶)، اکران شود.