سازنده «شوالیه هفت پادشاهی» به اشتباه بزرگ خود اعتراف کرد

در دنیای اقتباس‌های تلویزیونی، راضی نگه‌داشتن همه تقریبا غیرممکن است. سریال A Knight of the Seven Kingdoms (شوالیه هفت پادشاهی) برخلاف پیشینیان پرسروصدای خود یعنی بازی تاج و تخت و خاندان اژدها، شروعی آرام و مسیری هموارتر را تجربه کرده و با استقبال گرم منتقدان و تماشاگران روبه‌رو شده است. اما این موفقیت هم نتوانسته طرفداران دوآتشه‌ی کتاب‌های جورج آر. آر. مارتین را از پیدا کردن ایرادات باز دارد.

این بار اما ماجرا متفاوت است. به‌گزارش اسلش فیلم، خالق و نویسنده‌ی سریال، آیرا پارکر (Ira Parker)، نه‌تنها به انتقادات گوش داده، بلکه در اقدامی غافلگیرکننده، حق را به طرفداران داده و به اشتباه خود اعتراف کرده است.

ماجرا از یک جلسه پرسش و پاسخ در وب‌سایت Reddit شروع شد. یکی از طرفداران پرسید چرا یک دیالوگ کلیدی از نوولای The Hedge Knight (شوالیه دوره‌گرد) در سریال حذف شده است. در داستان اصلی، وقتی دانک (با بازی پیتر کلافی) برای یک «محاکمه با هفت مبارز» به دردسر می‌افتد، مردم عادی برخلاف اشراف‌زادگان، به‌گرمی از او حمایت می‌کنند. دانک شگفت‌زده از دوستش می‌پرسد: «چرا؟ من برای آن‌ها چه کسی هستم؟» و پاسخ می‌شنود: «شوالیه‌ای که سوگندهایش را به یاد داشت.» این جمله، روح کل داستان است.

پارکر در پاسخ به چرایی حذف این دیالوگ، صادقانه مسئولیت را برعهده گرفت و نوشت: راستش را بخواهید، این یک اشتباه از طرف من بود. نه اولین اشتباهم در این سریال است و نه آخرینش خواهد بود. این صحنه در نسخه‌های اولیه فیلم‌نامه وجود داشت، اما درنهایت حذف شد.

شاید حذف چنین جمله‌ی مهمی یک گاف بزرگ به نظر برسد، اما پارکر معتقد است که پیام اصلی داستان همچنان در تاروپود سریال باقی مانده است. او توضیح می‌دهد که گرچه این دیالوگ به‌صراحت بیان نمی‌شود، اما تمام اعمال و رفتار دانک در طول سریال، گواهی بر همین مفهوم است.

او در ادامه اضافه کرد: من هم قبول دارم که «شوالیه‌ای که سوگندهایش را به یاد داشت» روح این داستان است، اما فکر می‌کنم این مفهوم هنوز هم در قلب سریال قرار دارد، حتی اگر من احمقانه این صحنه را حذف کرده باشم... ممکن است به زبان آورده نشود، اما اعمال دانک همان است.

صداقت آیرا پارکر ستودنی است، به‌خصوص وقتی آن را با اشتباهات بزرگ‌تر در دنیای وستروس مقایسه می‌کنیم؛ مثلا آنجایی که دنریس تارگرین در فصل آخر بازی تاج‌ و تخت «به‌نوعی ناوگان آهنین را فراموش کرد»! در مقایسه با آن فاجعه، این اشتباه بسیار قابل‌چشم‌پوشی‌تر است.

این اتفاق یک حقیقت مهم را به ما یادآوری می‌کند: یک اقتباس موفق نیازی ندارد که ۱۰۰ درصد به منبع خود وفادار باشد. گاهی تغییرات هوشمندانه می‌تواند به غنای داستان کمک کند. برای مثال، شخصیت دوست‌داشتنی و موسیقی‌دوست لایونل براتیون (با بازی دنیل اینگز) که در کتاب‌ها حضور ندارد، یکی از بهترین بخش‌های سریال شوالیه هفت پادشاهی است. آیا کسی می‌تواند ادعا کند این افزودنی، یک پیشرفت نبوده است؟