پشت پرده جدایی خالق «شوالیه هفت پادشاهی» از خاندان اژدها
ایرا پارکر، یکی از تهیهکنندگان اجرایی «خاندان اژدها»، حالا تماموقت در دنیای جدید و کوچکتر خود در وستروس میدانداری میکند. آیا او به سریال اژدها محور HBO بازخواهد گشت؟ پاسخ کوتاه و قاطع، نه است. پارکر با ساخت سریال تحسینشده «شوالیهی هفت پادشاهی» (A Knight of the Seven Kingdoms)، نهتنها پروژهی رویاییاش را پیدا کرده، بلکه دلیلی برای ماندن در آن دارد.
این تغییر مسیر ناگهانی با یک تماس تلفنی ساعت چهار صبح آغاز شد. بهگزارش فندوم وایر، فردی از HBO با او تماس گرفت و نظرش را دربارهی داستانهای «دانک و اگ» پرسید. پارکر بعدها فهمید که رایان کندال، خالق اصلی «خاندان اژدها»، او را برای این کار پیشنهاد داده بود. واکنش پارکر گویای همهچیز بود: «باورم نمیشود چقدر خوششانسم.»
پارکر از همان ابتدا یک هدف مشخص داشت: ساختن چیزی که هیچ شباهتی به پیشینیان خود نداشته باشد. خبری از دسیسههای سیاسی پیچیده و آشوبهای آتشین نیست. داستان فقط دربارهی «دانک» است؛ یک شوالیهی دورهگرد و بیپول با رویاهای بزرگ که تلاش میکند در یک تورنمنت نیزهبازی زنده بماند.
رگههای کمدی در سریال تصادفی نیست. پارکر در مصاحبهای در ژانویه ۲۰۲۶ تعریف کرد که وقتی اولین فیلمنامهاش برای «خاندان اژدها» را تحویل داد، با این یادداشت تند مواجه شد: «این شبیه یک کمدی اسکروبال است. چه غلطی میکنی؟» حالا در سریال خودش، آن غریزه کمدی بالاخره مجالی برای نفس کشیدن پیدا کرده است.
تنها تماشاچی مهم: جورج آر. آر. مارتین
جورج آر. آر. مارتین خیلی زود متوجه این تفاوت شد و در وبلاگ شخصیاش سریال را ستایش کرد. برای پارکر، این تنها امتیازی بود که اهمیت داشت. او پیش از فیلمبرداری حتی یک صحنه، به سانتافه پرواز کرد و یک هفتهی کامل را با مارتین گذراند تا احساسات و دیدگاههای او دربارهی شخصیتها را عمیقا درک کند.
پارکر به BuzzFeed گفت: میگویند وقتی مینویسی، نباید سعی کنی همه را راضی نگهداری؛ باید یک نفر را انتخاب کنی و برای او بنویسی. من در فصل اول، این کار را برای جورج انجام دادم.
چنین شفافیت خلاقانهای بهندرت پیش میآید و نتیجهی آن روی صفحه کاملا مشهود است.
چرا «شوالیه» از «خاندان اژدها» پیشی گرفت؟
فصل دوم «شوالیهی هفت پادشاهی» همین حالا در مرحله تولید قرار دارد. پارکر تایید کرده که تا زمان مصاحبهاش در ژانویه، دوربینها به مدت دو هفته روشن بودهاند. او یک فصل را تمام نکرده، بلکه چندین صفحه از فصل بعدی را هم نوشته است.
شکاف کیفی میان دو سریال، خود گویای همهچیز است. «خاندان اژدها» بهشدت به مدل «دانتون ابی با اژدهایان» تکیه کرده بود: عظیم، پرهزینه و سنگین از دسیسههای درباری. اما مخاطبان کمکم بیقرار شدند و فصل دوم بهخاطر گم کردن رشتهی داستان با انتقادات زیادی مواجه شد. خود مارتین هم از تصمیمات خلاقانهی رایان کندال و فاصله گرفتن از منبع اصلی ناامید بود.
«شوالیه هفت پادشاهی» مسیری کاملا معکوس را در پیش گرفت. مقیاسی کوچکتر، تمرکزی دقیقتر و بدون اژدهایی که نیمی از بودجه را ببلعد. پارکر میگوید حذف اژدهایان بهتنهایی منابعی را آزاد کرد که احتمالا از کل بودجهی دو فصل «شوالیه» بیشتر است. این فضای تنفس به سریال اجازه داد تا زمینیتر، خشنتر و بامزهتر باشد و وستروسی را به تصویر بکشد که واقعا حس زندگی در آن جریان دارد.
مهمترین تفاوت اما رابطهی پارکر با مارتین بوده است: رابطهای باز و مبتنی بر همکاری. در دنیایی که جلب رضایت خالق اصلی به یک چالش تبدیل شده، این بنیاد محکم، چیزی نیست که پارکر به این زودیها از آن دست بکشد.