تاریخ‌سازی سینمای کره: پارک چان ووک بر کرسی ریاست کن ۷۹

پنج‌شنبه 7 اسفند 1404 - 09:00
مطالعه 2 دقیقه
پارک چان ووک رئیس هیئت داوران جشنواره کن
یک کارگردان کره‌ ای برای اولین بار در تاریخ بر صندلی ریاست هیئت داوران کن تکیه می‌زند. خالق Oldboy و The Handmaiden تاریخ‌ساز شد.
تبلیغات

جشنواره فیلم کن در یک حرکت تاریخی، پارک چان ووک، کارگردان شهیر کره‌ جنوبی و مغز متفکر آثاری چون Oldboy «اولدبوی» و The Handmaiden «کنیز» را به‌عنوان رئیس هیئت داوران دوره هفتاد و نهم خود انتخاب کرد. این انتصاب، نقطه‌ی عطفی برای سینمای آسیا و به‌خصوص کره‌ جنوبی است.

به‌گزارش ورایتی، پارک چان ووک اولین سینماگر از کره‌ جنوبی است که در تاریخ ۷۹ ساله‌ی این جشنواره به چنین جایگاهی دست پیدا می‌کند. او جانشین ژولیت بینوش، بازیگر فرانسوی می‌شود که سال گذشته ریاست هیئت داوران را بر عهده داشت؛ هیئتی که نخل طلا را به فیلم «یک تصادف ساده» از جعفر پناهی اهدا کرد.

رابطه‌ی پارک چان-ووک با جشنواره کن یک داستان قدیمی و پر از موفقیت است. او که به‌خاطر سبک بصری باروک و روایت‌های جسورانه‌اش شهرت دارد، تقریبا همیشه خانه‌ی اول فیلم‌هایش کن بوده است.

مسیر او از سال ۲۰۰۴ با فیلم کالت «اولدبوی» آغاز شد که جایزه‌ی بزرگ هیئت داوران را برایش به ارمغان آورد. این موفقیت با فیلم «عطش» در سال ۲۰۰۹ و کسب جایزه‌ی هیئت داوران ادامه یافت و با «کنیز» در سال ۲۰۱۶ در بخش رقابتی حضوری قدرتمند داشت. اوج این رابطه در سال ۲۰۲۲ با فیلم «تصمیم به ترک» رقم خورد که جایزه‌ی بهترین کارگردانی را برای او به همراه داشت.

ایریس نوبلوخ و تیری فرمو، مدیران جشنواره کن، در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند: «خلاقیت، تسلط بصری و استعداد پارک چان ووک در به تصویر کشیدن انگیزه‌های پیچیده‌ی انسان‌ها، لحظاتی فراموش‌نشدنی را برای سینمای معاصر رقم زده است. ما خوشحالیم که از استعداد بی‌نظیر او و به‌طور کلی، از سینمای کشوری تجلیل می‌کنیم که عمیقا با دغدغه‌های زمانه‌ی ما درگیر است.»

خود پارک چان ووک نیز در واکنشی شاعرانه به این انتخاب گفت: «در این عصر نفرت و تفرقه، من معتقدم که عمل ساده‌ی جمع شدن در یک سالن برای تماشای یک فیلم، در حالی که نفس‌ها و ضربان قلب‌هایمان هماهنگ می‌شود، خود یک ابراز همبستگی تکان‌دهنده و جهانی است.»

انتخاب پارک چان-ووک، اوج دهه‌ها حمایت کن از سینمای کره‌ جنوبی است. این جشنواره مدت‌هاست که به سکوی پرتاب کارگردانان بزرگ کره‌ای تبدیل شده است. این موج با جایزه‌ی بهترین کارگردانی برای ایم کوان-تک در سال ۲۰۰۲ برای فیلم «بارقه‌های آتش» شروع شد و با شاهکار بونگ جون-هو، «اَنگل» (Parasite)، در سال ۲۰۱۹ به قله رسید؛ فیلمی که نخل طلا را برد و سپس تاریخ را با کسب اسکار بهترین فیلم بازنویسی کرد.

در تمام این سال‌ها، کن نورافکن خود را روی نسل‌های مختلفی از فیلمسازان کره‌ای تابانده است؛ از هونگ سانگ-سو و کیم کی-دوک گرفته تا لی چانگ-دونگ و یون سانگ-هو با فیلم محبوب «قطار بوسان». حالا، با نشستن پارک چان ووک بر صندلی ریاست، این رابطه‌ی عمیق وارد فصل جدیدی شده است.

نظرات