نولان زیر تیغ؛ واکنش‌ها به «ادیسه» در فضای مجازی بحرانی شد

یک‌شنبه 10 خرداد 1405 - 22:45
مطالعه 2 دقیقه
مت دیمون در پوستر فیلم ادیسه از کریستوفر نولان
تازه‌ترین اثر کریستوفر نولان هنوز روی پرده نرفته به آماج حملات تبدیل شده است. آیا ما درگیرِ اقتصادِ خشم هستیم یا نولان راه را اشتباه رفته؟
تبلیغات

سینما همیشه آینه‌ی تمام‌نمای جامعه بوده است، اما این روزها به نظر می‌رسد این آینه پیش از آنکه تصویری واقعی را بازتاب دهد، توسط پتکِ قضاوت‌های شتاب‌زده خرد شده است. در حالی که فیلم ادیسه (The Odyssey) به کارگردانی کریستوفر نولان یکی از موردانتظارترین آثار سال ۲۰۲۶ میلادی است، کمپین تبلیغاتی آن با موجی از واکنش‌های منفی و غیرمنتظره روبرو شده است.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از کولایدر، این پروژه که با حضور ستاره‌هایی نظیر مت دیمون، تام هالند، آن هاتاوی و رابرت پتینسن ساخته شده، قربانی پدیده‌ای به نام «اقتصاد خشم» گشته است؛ جایی که فضای مجازی به جای نقد اصولی، در پی تولید موجی از نفرت برای جذب کلیک بیشتر است.

وقتی قضاوت پیش از تماشا، قاعده می‌شود

این نخستین باری نیست که هوادارانِ سینما پیش از دیدن یک اثر، آن را سلاخی می‌کنند. مشابه همین اتفاق را در فرنچایزهای پرطرفداری مانند جنگ ستارگان دیده‌ایم. مشکل اینجاست که در فضای مدرنِ شبکه‌های اجتماعی، جزئیات سینمایی جای خود را به فرهنگِ جنگِ حواشی داده‌اند. هر تریلر یا تصویری که منتشر می‌شود، زیر میکروسکوپِ کاربرانی قرار می‌گیرد که به دنبال یافتن بهانه‌ای برای ایجاد جنجال هستند.

نقد واقعی با خشم متفاوت است؛ اولی با خودِ اثر درگیر می‌شود، اما دومی تنها در انتظار هرج‌ومرج است.

حاشیه‌های بی‌پایان بر سر انتخاب بازیگران

بخش بزرگی از این حملات متوجه انتخاب بازیگران فیلم است. انتخاب لوپیتا نیونگو برای ایفای نقش «هلن تروی» با انتقاداتی درباره ظاهر بازیگر مواجه شد. از سوی دیگر، شایعاتی مبنی بر حضور الیوت پیج در نقش شبح «آشیل» نیز آتشِ این جنجال‌ها را شعله‌ورتر کرده است. منتقدانِ آنلاین بی‌آنکه متوجه باشند، با تحلیلِ فریم‌به‌فریمِ تریلرها و دامن زدن به شایعاتِ تأییدنشده، عملا به ابزار دست کسانی تبدیل شده‌اند که از «اقتصاد خشم» سود می‌برند.

در نهایت، این پرسش باقی می‌ماند: آیا هالیوود می‌تواند این فرهنگ سمی را نادیده بگیرد؟ شاید زمان آن رسیده که مخاطبان نگاه دقیق‌تری به رفتار خود داشته باشند؛ چرا که سینما بیش از هر چیز به همدلی نیاز دارد، نه آتش‌بازی‌های مجازی.

نظرات