همکاری غیرمنتظره هنری کویل و کوین هارت در کمدی جاسوسی نتفلیکس!
تیتر خبر گویای همه چیز است: هنری کویل دقیقا اینجا چه میکند؟ آیا او تحت تأثیر مراسم «روست» اخیر کوین هارت قرار گرفته یا پیشنهاد مالی آنقدر وسوسهانگیز بوده که نتوانسته از آن بگذرد؟ او بهتازگی به فیلم بعدی هارت در نتفلیکس پیوسته است؛ پروژهای که طبق انتظار، مستقیما راهی پلتفرمهای استریم میشود. بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل در تاریخ ۱۵ خرداد ۱۴۰۵ (۵ ژوئن ۲۰۲۶)، این خبر دنیای سینما را غافلگیر کرده است.
یادتان هست مکجی را؟ همان کارگردانی که با نام خانوادگی تکحرفیاش، هالیوود را متقاعد کرده بود پدیده بزرگ بعدی است و «فرشتگان چارلی» را طوری ساخت که انگار یک موزیکویدئوی دو ساعته تحت تأثیر نوشیدنیهای انرژیزا است. او حالا بازگشته و این بار سکان هدایت کوین هارت را در دست دارد. نام این فیلم هنوز مشخص نیست، اما از آن به عنوان یک «کمدی اکشن با کانسپت بالا» یاد میشود. برنامهریزیها برای آغاز تولید در اواخر سال جاری میلادی انجام شده است.
داستان فیلم درباره دو جاسوس رقیب است که پس از صمیمیت ناگهانی همسرانشان، بهطور غیرمنتظرهای سر از یک کلاس آمادگی زایمان درمیآورند. با برخورد زندگیهای دوگانه این دو نفر در موقعیتهای پرهرجومرج و خطرناک، آنها مجبور به تشکیل یک اتحاد ناخواسته میشوند؛ تبدیل شدن به محرم اسرار یکدیگر و شرکایی بعید که لنگلنگان به سمت پدر شدن پیش میروند.
نتفلیکس توزیع این پروژه را بر عهده دارد و طبیعتا آن را مستقیما برای استریم عرضه میکند. در پشت صحنه، تهیهکنندگان قدرتمندی حضور دارند: کمپانی 21 Laps متعلق به شان لوی و کمپانی Maximum Effort متعلق به رایان رینولدز
آدام و آرون نی، که بیشتر برای نگارش فیلمنامه کمدی اکشن رمانتیک «شهر گمشده» با بازی ساندرا بولاک و چنینگ تیتوم شناخته میشوند، به همراه جاناتان تروپر نویسندگی این اثر را بر عهده دارند. با حضور مکجی در رأس کار، باید منتظر کاتهای سریع، انفجارهای اسلوموشن و آنقدر «لنز فلر» باشیم که جی. جی. آبرامز را هم به خجالت وادارد. ظاهرا ظرافت یا هر چیزی که به آن شباهت داشته باشد، پشت درهای استودیو جا گذاشته شده است.
کمی عجیب است که مکجی دوباره توانسته پروژهای در این مقیاس به دست آورد. او با قسمت چهارم فرنچایز «نابودگر: رستگاری» تقریباً آن را به نابودی کشاند و بعدها با آثاری مثل «پرستار بچه» در دوران نتفلیکس به حاشیه رفت. با این حال، در عصر بازیافت مالکیتهای معنوی و شرطبندی روی نوستالژی، مکجی همچون یک یادگار پرهرجومرج باقی مانده است؛ گواهی بر این حقیقت که اگر کارها را به اندازه کافی پرسر و صدا و سریع انجام دهید، بالاخره کسی در جایی دکمه پخش را فشار میدهد.
نظر شما درباره این همکاری غیرمنتظره چیست؟ آیا فکر میکنید ترکیب کویل و هارت موفق خواهد بود؟