موفقیت بیسابقه بازیگر هری پاتر در ۸۰ سالگی؛ فتح جوایز تئاتر با طعم رکورد
جان لیتگو در ۸۰سالگی بار دیگر نامش را در تاریخ تئاتر ثبت کرد. او با دریافت جایزه بازیگری در بخش نمایش برای Giant، به مسنترین مردی تبدیل شد که تا امروز یک جایزه رقابتی بازیگری تونی را برده است.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورایتی، این پیروزی در شبی رقم خورد که لیتگو نه فقط یک رکورد سنی را شکست، بلکه فاصلهای ۵۳ ساله میان دو برد رقابتی تونی را هم پشت سر گذاشت. نخستین تونی او در سال ۱۹۷۳ و برای بازیگر مکمل در نمایش The Changing Room بود؛ فاصلهای که از رکورد پیشین آنجلا لنزبری عبور میکند، رکوردی که ۴۳ سال را در بر میگرفت، از ۱۹۶۶ تا ۲۰۰۹.
پیش از لیتگو، رکورد مسنترین برنده مرد در بخش بازیگری رقابتی تونی در اختیار روی دوتریتس بود؛ او در ۷۷سالگی برای بازیگر مکمل در نمایش A Moon for the Misbegotten در سال ۲۰۰۰ برنده شد. پس از او، دیک لتسا، بازیگر فقید، در سال ۲۰۰۳ با ۷۳سال سن برای بازیگر مکمل در موزیکال Hairspray برنده شد و آندره دی شیلدز در ۲۰۱۹ با Hadestown به همین نقطه رسید.
دی شیلدز که امسال نیز ۸۰ ساله است، بار دیگر نامزد شد؛ این بار در بخش بازیگر مکمل در موزیکال برای نقش اولد دوتارونومی در بازسازی Cats: The Jellicle Ball. جایزه اما به علی لوئیس بورگوی از The Lost Boys رسید.
نبردهای امسال و رقیبان لیتگو
برد لیتگو سومین تونی کارنامهاش را رقم زد و این موفقیت به قیمت از دست رفتن شانس نیتن لین برای چهارمین تونیاش تمام شد. لین برای Death of a Salesman در رقابت بود. نامهای دیگری هم در فهرست نامزدها حضور داشتند: مارک استرانگ برای Oedipus، دنیل ردکلیف برای Every Brilliant Thing و ویل هریسون برای Punch.
لیتگو با این پیروزی وارد جمعی بسیار محدود شد. او حالا یکی از تنها چهار هنرمندی است که در سه شاخه متفاوت بازیگری تونی برنده شدهاند: یک نقش مکمل در نمایش با The Changing Room، یک نقش اصلی در موزیکال با Sweet Smell of Success در ۲۰۰۲، و یک نقش اصلی در نمایش با Giant. در این فهرست، کوین کلاین و بویْد گینز نیز سهشاخهای هستند و آدرا مکدونالد تنها هنرمندی است که در چهار شاخه متفاوت برنده شده است.
لیتگو هنگام دریافت جایزه گفت که خود را بازیگری خوششانس میداند و یادآور شد که نخستین تونیاش ۵۳ سال پیش و در نخستین حضورش در برادوی به دست آمده بود. او توضیح داد که آن اجرا در نخستین اجرای آمریکایی یک نمایش انگلیسی بود؛ نمایشی که بهطور شگفتانگیز، مانند Giant، از تئاتر رویال کورت لندن آغاز شده بود.
«من بازیگری بسیار خوششانسم. این سومین جایزه تونی من است. اولین جایزهام ۵۳ سال پیش و در نخستین حضورم در برادوی، در نخستین اجرای آمریکاییِ یک نمایش انگلیسی بود؛ نمایشی که به شکلی شگفتانگیز، درست مانند «Giant»، از تئاتر رویال کورت لندن آغاز شد. دو سرِ کتاب با ۵۳ سال فاصله میانشان. در این سالها با صدها هنرمند تئاتر فوقالعاده کار کردهام. دهها و دهها لحظه سرشار از شور روی صحنه داشتهام، اما باید همین حالا بگویم این لحظه باید یکی از بهترینها باشد.»
او این برد را در امتداد مسیری دید که از آغاز حضورش در برادوی تا امشب کشیده شده است. فاصلهای طولانی. یک خط ممتد. و سه تونی.
نظر شما درباره این رکورد تاریخی چیست؟