ادعای بحثبرانگیز ستاره The Boys: بازیگران مارول و دیسی به ما حسادت میکنند
ارین موریارتی معتقد است The Boys جای خود را در تاریخ آثار ابرقهرمانی باز کرده و همین جسارت، برای بسیاری از بازیگران این ژانر به حسرتی پنهان تبدیل شده است. این مجموعهی پرخشونت که نگاهش به ابرقهرمانها کاملا متفاوت است، گروهی از نگهبانان عدالت را دنبال میکند که میکوشند قهرمانان فاسدی را که از قدرتشان سوءاستفاده میکنند، سرنگون کنند. بهگفتهی موریارتی، همین رویکرد تند و بیپرده باعث شده دیگر بازیگران دنیای بزرگ سینمای ابرقهرمانی به آن حسادت کنند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از اسلشفیلم، موریارتی در گفتوگو با هالیوود ریپورتر به مناسبت فصل پنجم «پسران»، دربارهی نزدیک شدن این مجموعه به پایان خود صحبت کرد. او که در سریال نقش استارلایت را بازی میکند، یادآور شد شخصیتش با وجود قرار گرفتن در سمت قهرمانها، در «پسران» کارهای وحشتناکی هم انجام داده و برخلاف چهرههای تمیز و تبلیغاتی مارول یا دیسی، شخصیتش قرار نبوده یک الگوی بینقص باشد. وقتی از او پرسیدند آیا بازیگران پروژههای سنتیتر ابرقهرمانی گفتهاند که آرزو دارند نمایش یا فیلمشان کاری شبیه این سریال انجام دهد، پاسخ او صریح بود.
«بله، این را گفتهاند. [میخندد.] آنها همچنین پیش من آمدهاند و گفتهاند که همان پالایش و رهاییای را میخواهند که ما بازیگران The Boys خوششانسیم آنرا داریم؛ وقتی که نوبت به پرداختن به موضوعات روز میرسد. در دنیا اینهمه، ببخشید بهخاطر زبانم، کثافت وجود دارد و چه در قالبِ نقد اجتماعی و چه سیاسی، میدانم خیلی از ما از عنصرِ رهاییبخشِ حضور در سریالی سود بردهایم که این چیزها را نادیده نمیگیرد.»
موریارتی در ادامه توضیح داد که واکنش بسیاری از بازیگران دیگر، بیشتر شبیه آرزوی حضور در پروژهای است که فراتر از قالب ژانر برود. او گفت: «بیشترِ بازیگران دیگر پیش من میآیند و میگویند کاش در سریالی بودم که فقط مخصوص ژانر ابرقهرمانی ساخته نشده باشد، بلکه با چیزهایی هم درگیر شود که همهی ما داریم میبینیم و بابتشان احساس ناراحتی میکنیم.»
او پیش از پیوستن به «پسران»، در یک سریال تلویزیونی مارول یعنی «جسیکا جونز» هم حضور داشته و از این رو با فضای آن دنیا بیگانه نیست. همین تجربه نشان میدهد که بهگفتهی او، چارچوبهای مارول و دیسی میتوانند برای بازیگران محدودکننده باشند و چنین محدودیتی طبیعی است که در میان کسانی که در آن فضاها بازی میکنند، نوعی سرخوردگی ایجاد کند.
اصل ماجرا هم همینجاست: مارول که مالکیتش در اختیار دیزنی است، برند بزرگی برای محافظت دارد و پای میلیاردها دلار پول در میان است. همین وضعیت دربارهی دیسی نیز صدق میکند که زیرمجموعه برادران وارنر است. هرچند فیلمی مانند «جوکر» توانست تا حدی مرزها را جابهجا کند، اما برای این غولهای رسانهای هنوز محدودیتهای زیادی دربارهی آنچه حاضرند با این داراییهای فکری انجام دهند وجود دارد. حتی کوین فایگی هم تلاش کرده بود جیمز گان را از استفاده F-Word در «نگهبانان کهکشان: بخش ۳» دور کند؛ آن هم فقط بهخاطر یک کلمه!
در مقابل، آمازون حاضر بود به سازندگان The Boys اجازه دهد تا بسیار جلو برود؛ چه در خشونت، چه در زبان و چه در نقد اجتماعی. موریارتی برای توضیح این آزادی، به نمونهای مشخص اشاره کرد که خودش را هم شگفتزده کرده بود. او گفت در پایان فصل چهارم، شمار قربانیان بهطرز تکاندهندهای بالا رفت، اما همان قسمت به رخدادهای دنیای واقعی آن زمان هم گره خورده بود و او در آن همزمان دو نقش را بازی کرده است.
«من در آن قسمت دو شخصیت را بازی کردم: آنی و یک شکلپذیر. و شخصیت شکلپذیر من تلاش میکند رئیسجمهور منتخب [رابرت سینگر با بازی جیم بیور] را ترور کند. عنوان آن قسمت در ابتدا مأموریت ترور بود، اما مجبور شدیم نامش را عوض کنیم، چون قرار بود پنج روز بعد از [۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴] سوءقصد به ترامپ رخ دهد. ما آن قسمت را یک سال پیش از انتشارش فیلمبرداری کرده بودیم.»
بهراحتی میشود تصور کرد که دیزنی، برادران وارنر یا تقریبا هر کمپانی بزرگی دیگری شاید در چنین شرایطی اصلا قید پخش آن قسمت را میزدند. با این حال، آمازون در نهایت نام قسمت را به «پایان فصل چهارم» تغییر داد، اما اجازه داد روی آنتن برود. از همین رو، کاملا قابل درک است که بازیگری مرتبط با جهان سینمایی مارول، به چنین آزادیِ بیقید و بندی در روایت حسادت کند.
شما دربارهی آزادی The Boys و مقایسهاش با مارول و دیسی چه فکر میکنید؟