دواین جانسون از ماجرای ابتلا به سرطان پرده برداشت: حسرت راک برای اسکار!

پنج‌شنبه 21 خرداد 1405 - 21:45
مطالعه 4 دقیقه
راک در جشنواره فیلم تورنتو
دواین راک جانسون از ترس سرطان، حسرت نامزدی اسکار، سکوت سیاسی و نگاه محتاطانه‌اش به هوش مصنوعی گفت.
تبلیغات

دواین جانسون در گفت‌وگویی مفصل با مجله «اسکوایر» و در آستانه اکران نسخه لایواکشن دیزنی از «موانا» که در آن بار دیگر نقش نیمه‌خدا مائوئی را بازی می‌کند، از چند موضوع شخصی و حرفه‌ای پرده برداشت؛ از یک نگرانی پزشکی جدی گرفته تا آرزوهای برآورده‌نشده‌اش در فصل جوایز، و همچنین تصمیمش برای دور ماندن از سیاست. این گفت‌وگو در حالی منتشر شد که جانسون پس از تجربه‌ای متفاوت در فیلم درام سال گذشته‌اش «ماشین خردکننده» دوباره به مسیر آثار پرفروش بازگشته است.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورایتی، بخش اصلی این روایت از جایی آغاز می‌شود که جانسون فاش کرد اوایل امسال، درست هم‌زمان با انجام تعهدات تبلیغاتی «جومانجی» در سینماکان، دچار ترس از سرطان شده بود. او پیش از سفرش به لاس‌وگاس، صبح به پزشک مراجعه کرد، چون متوجه وجود یک توده روی یکی از بیضه‌هایش شد. پزشک پس از معاینه گفت احتمالا ماجرا اپیدیدیمیت است؛ یعنی التهاب لوله‌ای در پشت بیضه که اسپرم را ذخیره می‌کند، اما در عین حال احتمال سرطان را هم مطرح کرد و از او پرسید برنامه‌اش برای آن روز چیست. جانسون در پاسخ توضیح داد که قرار است در یک برنامه تمام‌روز برای «جومانجی» حضور داشته باشد و پزشک هم به او گفت باید صبح زود روز بعد سونوگرافی انجام دهد.

جانسون در توصیف آن ۲۴ ساعت پراضطراب گفت باید با همان نگرانی زندگی می‌کرد و در عین حال تمام روز جلوی دوربین و مردم حاضر می‌شد، شوخی می‌کرد و سخنرانی انجام می‌داد. او افزود که در نهایت حالش خوب است و مشخص شد مشکلش واقعا اپیدیدیمیت بوده و نه سرطان. این تجربه، به گفته او، یکی از همان لحظه‌هایی بود که آدم را وادار می‌کند حتی وسط فشارهای کاری هم با ترس‌های شخصی‌اش روبه‌رو شود.

در ادامه، راک به سراغ مسیر حرفه‌ای‌اش رفت و به فیلم «ماشین کوبنده» پرداخت؛ فیلمی که توانایی‌های بازیگری درام او را بیش از پیش به نمایش گذاشت و برایش تحسین‌هایی در سطح بهترین کارنامه حرفه‌ای‌اش به همراه آورد. هیاهوی اسکار از همان لحظه نمایش فیلم در جشنواره فیلم ونیز آغاز شد؛ جایی که جانسون در جریان تشویق ایستاده تماشاگران، به‌طور قابل توجهی به گریه افتاد. با این حال، او در نهایت اوایل امسال نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد نشد.

جانسون درباره این اتفاق با صراحت گفت: «نامزد شدن برای اسکار فوق‌العاده می‌بود.» او ادامه داد که خیلی زود فهمیده رسیدن به چنین نقطه‌ای چقدر نادر است؛ جایی که اساسا آدم حتی درباره این موضوعات گفت‌وگو می‌کند. به گفته او، این تجربه هیجان‌انگیز و شگفت‌انگیز بود و دوست داشت رخ بدهد، اما رخ نداد. او تأکید کرد که هرگز با خود نگفته این مسئله مهم نیست و برعکس، همیشه برایش اهمیت داشته است. جانسون افزود همین موضوع در او «آتشی در ستون فقراتش» روشن کرده که معنایش این است: «بیایید برگردیم سر کار.»

درحالی‌که جانسون درباره بازیگری و جوایز بی‌پرده حرف می‌زند، در حوزه سیاست رویکردی کاملا متفاوت دارد و ترجیح می‌دهد سکوت کند. او پیش‌تر در سال ۲۰۲۴ به فاکس نیوز گفته بود که بابت حمایت از جو بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ پشیمان است، چون این موضع باعث ایجاد شکاف میان طرفدارانش شد. او همان زمان گفته بود: «هدف من این است که این کشور را متحد کنم. من به این باور دارم. دیگر هیچ حمایتی در کار نخواهد بود. در این سطح از نفوذ، سیاست‌هایم را برای خودم نگه می‌دارم. این موضوع بین من و صندوق رأی است.» جانسون در گفت‌وگو با «اسکوایر» این نگاه تازه‌اش را چنین بسط داد

«آنچه از تجربه یاد گرفته‌ام این است که باید — باید، نه اینکه بخواهم — موضوع اصلی را حفظ کنم. و موضوع اصلی برای من، چیزی که صبح‌ها پاهایم را از تخت بیرون می‌اندازد و به سمتش می‌دوم، خلق کردن است. این هنر است. این داستان‌گویی است. یاد گرفته‌ام عقاید سیاسی‌ام را برای خودم نگه دارم. لحظه‌هایی هم است که، ببین، هیچ چیزی نیست که نتوانیم درباره‌اش حرف بزنیم. اگر اشتباه کنم، به شما می‌گویم اشتباه کرده‌ام. یا اگر فکر کنم برتری دارم و این راه درست است، آن را با شما در میان می‌گذارم. سیاست همه‌جا است و همیشه هم خواهد بود. خوشم نمی‌آید. بعضی وقت‌ها از آن متنفرم. از دعواهایی که راه می‌اندازد متنفرم. از همه آن مزخرفاتی که همراهش می‌آید متنفرم.»

با وجود این موضع سخت‌گیرانه در برابر سیاست، جانسون نسبت به هوش مصنوعی چنین حالتی ندارد. «اسکوایر» نوشت که او هنگام مطرح شدن موضوع هوش مصنوعی و تهدیدهایش در جریان مصاحبه، «با احتیاط علاقه‌مند و حتی هیجان‌زده» بود. جانسون در این‌باره گفت: «من همیشه طرفدار پذیرفتن تغییرات بزرگ بوده‌ام البته بعد از اینکه با دقت به آن نگاه کرده باشی. ما یا می‌توانیم سرمان را زیر برف کنیم و بترسیم، یا می‌توانیم بگوییم: خوب، اینجا هستیم. بیایید ببینیم. بیایید کشف کنیم.»

این گفت‌وگو تصویری چندلایه از جانسون ارائه می‌دهد: ستاره‌ای که هم از یک نگرانی پزشکی موقت می‌گوید، هم از حسرتی حرفه‌ای، و هم از مرزی که میان شهرت، سیاست و آینده‌ فناوری برای خودش تعریف کرده است.

نظر شما درباره حرف‌های دواین جانسون چیست؟

نظرات