غوغای Hidari در فرانسه؛ کیانو ریوز با انیمیشن استاپ‌موشن جدیدش صحنه را ربود

جمعه 5 تیر 1405 - 20:45
مطالعه 4 دقیقه
کیانو ریوز در نقش جان ویک
کیانو ریوز با پیام ویدیویی حضورش در انیمیشن استاپ‌موشن سامورایی «هیداری» را قطعی کرد و انسی را به وجد آورد.

کیانو ریوز با یک پیام ویدیویی در جشنواره انسی طرفدارانش را غافلگیر کرد و حضورش در پروژه استاپ‌موشن سامورایی «هیداری» را تایید کرد؛ پروژه‌ای که از همان ابتدا با ترکیب جاه‌طلبی بصری، نبردهای سامورایی و ساخت‌وساز دستی، توجه زیادی جلب کرده است. ریوز در این پیام تاکید کرد که آنچه تیم سازنده از استاپ‌موشن ارائه داده‌اند، از نظر او بسیار سینمایی است و می‌تواند هم در مقیاس بزرگ عمل کند و هم لحظاتی بسیار صمیمی بسازد. او با اشاره به فیلمنامه توسعه‌یافته این اثر گفت که آن را «فوق‌العاده» می‌داند و اضافه کرد که هم دوست دارد این فیلم را ببیند و هم خودش در آن حضور داشته باشد.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورایتی، ریوز در ادامه گفت: «من خیلی هیجان‌زده‌ام که پیش بروم و فرصت بازی در این نقش و حضور در این پروژه را داشته باشم. این چیزی خواهد بود که آوردنش به جهان، بسیار ویژه است.» در همین رویداد، ماساشی کاوامورا، کارگردان پروژه، نیز از زاویه‌ای دیگر درباره این فیلم توضیح داد و آن را چنین توصیف کرد: «تصور کنید جان ویک در ژاپن فئودالی که با عروسک‌های چوبیِ روی استروئید اجرا شده باشد.» سپس توضیح داد که داستان از آثار هنرمند ژاپنی و نجار افسانه‌ای، هیداری جینگورو، الهام گرفته است؛ شخصیتی که گفته می‌شود در قرن هفدهم می‌زیسته اما هنوز هم معلوم نیست واقعا وجود داشته یا نه.

کاوامورا با تاکید بر رازآلودگی این چهره تاریخی گفت همین ابهام باعث شد او را به مرکز داستانش تبدیل کند، چون به‌گفته او، جینگورو در هاله‌ای از افسانه و روایت‌های شگفت‌انگیز قرار دارد. او یادآور شد که حتی گفته می‌شد این هنرمند می‌توانسته به چوب جان بدهد و وقتی این جمله را شنید، با خود فکر کرد که این دقیقا همان کاری است که استاپ‌موشن انجام می‌دهد؛ یعنی جان بخشیدن به اشیای بی‌جان. به همین دلیل، تصمیم گرفت از مجسمه‌ها و سازه‌های چوبی استفاده کند؛ دقیقا شبیه همان‌هایی که خود هیداری جینگورو ساخته بود. به باور او، جنس ماده و شیوه ساخت، بخشی از خودِ داستان می‌شود.

کاوامورا تاکید کرد که تک‌تک فریم‌ها با دست ساخته می‌شوند و همین ویژگی، شالوده تجربه بصری فیلم است. به گفته او، «هیداری» یک فیلم اکشن سامورایی است که انرژی انفجاری انیمه را با زیبایی‌شناسی دست‌ساز استاپ‌موشن در هم می‌آمیزد.

داستان فیلم، روایت انتقام یک استادکار جوان چوب است که در حال بازسازی قلعه ادو است، اما ناگهان درگیر یک توطئه بی‌رحمانه می‌شود و نه‌تنها استاد و نامزدش را از دست می‌دهد، بلکه دست راستش را هم از دست می‌دهد. او با وجود این ضربه‌ها زنده می‌ماند، خود را از نو می‌سازد و مهارت‌ها و ابزارهای نجاری‌اش را به سلاح تبدیل می‌کند. در ادامه، او یک دست مصنوعی مرگبار برای خودش می‌تراشد و با ارتشی از سربازان مکانیکی روبه‌رو می‌شود و سرانجام با رباتی مواجه می‌شود که شروع به ویران کردن شهر ادو می‌کند.

کاوامورا توضیح داد که هدفشان آمیختن تاریخ واقعی با عناصر فانتزی است تا داستانی سرگرم‌کننده برای تمام سنین بسازند. با این حال، به باور او، زیر تمام این جلوه‌های دیدنی، روایت در اصل درباره مردی است که پس از حرکت به‌سوی ویرانی، تلاش می‌کند دوباره خودش را پیدا کند. همین لایه انسانی، در کنار اکشن و فانتزی، هسته احساسی فیلم را شکل می‌دهد.

کارگردان در ادامه با نمایش تیزری چشمگیر برای حاضران، بر این نکته دست گذاشت که تیم سازنده می‌خواهد تمام تمرکز را روی خودِ ماده و جنسیت بصری کار بگذارد؛ تیزری که پیش‌تر در یوتیوب به ۵ میلیون بازدید رسیده است. او گفت: «هر دانه، هر ردِ کَنده‌کاریِ دست روی چوب. واقعا می‌خواهیم این را در فیلم‌مان برجسته کنیم. ما چیزی را که می‌خواهیم بسازیم، تا حدی وود پانک نامیده‌ایم.» به گفته او، این اصطلاح جهان بصری‌ای را توصیف می‌کند که در آن بافت چوب، اثر ابزار و حس ساختِ دستی، نقش محوری دارند.

کاوامورا استاپ‌موشن را تکنیکی فوق‌العاده دانست، اما گفت متاسفانه معمولا آن را چیزی نوستالژیک و مناسب مخاطبی کوچک‌تر می‌دانند. به گفته او، تیم سازنده عمدا می‌خواهد این تصور را در هم بشکند و اثری کاملا متفاوت بسازد. او در ادامه با اشاره به دنیایی که در آن می‌توان تقریبا در سه ثانیه و با اتکا به هوش مصنوعی فیلم ساخت اگر کیفیت اهمیتی نداشته باشد گفت آن‌ها دقیقا برعکس این مسیر را می‌روند و اثری خلق می‌کنند که تماما درباره مهارت، صبر و صنعت‌گری است.

او در پایان به طراحی شخصیت اصلی اشاره کرد و گفت: «شخصیت ما در واقع به‌صورت ترکیبی از کیانو ریوز و توشیرو میفونه طراحی شده بود. او دقیقا همان شخصیتی را مجسم می‌کند که ما دنبالش هستیم.» به این ترتیب، «هیداری» نه‌فقط به‌خاطر حضور ریوز، بلکه به‌دلیل پیوند میان تاریخ ژاپن، ساخت دستی، و جاه‌طلبی بصری‌اش، یکی از کنجکاوی‌برانگیزترین پروژه‌های معرفی‌شده در آنسی به نظر می‌رسد.

شما درباره «هیداری» و حضور کیانو ریوز چه فکر می‌کنید؟

نظرات