روایت افشاگرانه ترامپ: از علاقه به سیدنی سوئینی تا فشار بر رسانهها
در حالی که دور دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ انبوهی از کتابهای افشاگرانه را بهدنبال خواهد داشت، یکی از نخستین عناوین مهم این موج تازه، کتاب «تغییر رژیم: درون ریاستجمهوری امپراتوریگونه دونالد ترامپ» است؛ اثری از مگی هابرمن، خبرنگار کاخ سفید روزنامه نیویورک تایمز، و جاناتان سوان، گزارشگر تحقیقی همان روزنامه. این کتاب بر پایه مجموعهای گسترده از گفتوگوها تهیه شده که به شرط ناشناسماندن انجام شدهاند و قرار است به بررسی بحثهای داخلی و موضوعات حساس بپردازد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورایتی، کتاب تازه بیش از آنکه صرفا رازهای جدیدی را رو کند، بهخاطر انباشت کمسابقه رویدادها در دولت دوم ترامپ اهمیت یافته است؛ از وسواس او برای جلب رضایت چهرههایی چون روپرت مرداک، جف بزوس و مارک زاکربرگ گرفته تا تلاشهای پرشتاب کاخ سفید برای مهار پیامدهای پروندههای اپستین، و نیز تصویرسازی عجیب از رئیسجمهور آمریکا بهعنوان نوعی میمِ فراگیر که از قابهای فیلمهای اکشن و کشتی حرفهای الهام میگیرد. در کتاب آمده است که «ایکس، فیسبوک، اپل، تیکتاک و گوگل همگی سر تعظیم فرود آورده بودند» و همین توصیف، حالوهوای اثر را روشن میکند.
یکی از بخشهای جالب کتاب به استیون چونگ، مدیر ارتباطات کاخ سفید، مربوط است؛ کسی که ترامپ شیفته ظاهر و هیبت سختگیرانه او شده بود. مل گیبسون هم در یک رویداد «یو.اف.سی» در سال ۲۰۲۳ به چونگ گفته بود: «خدایا، تو ظاهر خیلی خوبی داری. انگار میتوانی شرور یک فیلم باشی.» کتاب توضیح میدهد که ترامپ اغلب مجذوب زیبایی مردانه میشد و حتی جذابیت ظاهری یک متقاضی میتوانست برای رسیدن به مقامهای پرنمایش در دولت، بهنوعی شرط اولیه باشد، اما او در عین حال دوست داشت مجریانش شبیه مجری باشند. از همین رو، در محافل خصوصی، چونگ را «لوکا برازی» خود مینامید؛ اشارهای به آدمکش بیرحم دون ویتو کورلئونه در «پدرخوانده».
در جبهه رسانه و تجارت، ترامپ ابتدا درباره دیوید الیسون گله داشت، زیرا او به کارزار انتخاباتی جو بایدن کمک مالی کرده بود، اما بعدتر لحنش تغییر کرد و هم دیوید و هم لری الیسون را «حامیان بزرگ» خود توصیف کرد.
کتاب همچنین میگوید کاخ سفید پیش از آنکه هیئت امنای مرکز کندی حتی تغییر نام را تصویب کند، سفارش حروف بزرگ «دونالد جی. ترامپ» را برای نمای بیرونی آن داده بود. از زمان در دست گرفتن کنترل این مرکز، دهها هنرمند اجراهای خود را لغو کرده بودند و بسیاری دیگر هم اعلام کرده بودند در اعتراض حاضر به اجرا نخواهند بود. تا اوایل نوامبر، برنامهریزیها به دردسر افتاده بود و فروش بلیتها به شکلی فاجعهبار پایین آمده بود؛ سطحی که از زمان همهگیری کووید دیده نشده بود.
در بخش دیگری از کتاب، رابطه ترامپ با جف بزوس و واشنگتن پست بررسی میشود. ترامپ در ابتدا باور نداشت که بزوس وقتی میگوید نمیتواند محتوای پوشش این روزنامه را کنترل کند، صادق است. بزوس برای اثبات حرفش به او گفته بود خبرنگاران روزنامه درباره خودش هم گزارشهای منفی مینویسند. ترامپ بعدتر به یاد آورده بود: «او گفت که درباره خودش هم مطلب مینویسند. بار اول، در دور اول، باورش نکردم و بابتش از او متنفر شدم. و بعد باورش کردم.»
هرچه ترامپ به بزوس نزدیکتر میشد، دستکم نام یکی از مهمانان عروسی این میلیاردر برایش جالبتر میشد: سیدنی سوئینی. در کتاب آمده است که وقتی بزوس گفت این بازیگر در مراسم حاضر بوده، علاقه ترامپ بیشتر شد و او با هیجان گفت: «اوووه.»