«ادیسه» فقط برای منتقدان نمایش داده می‌شود؛ نه بزرگ نولان به اینفلوئنسرها

جمعه 5 تیر 1405 - 23:59
مطالعه 2 دقیقه
رابرت پتینسون در فیلم ادیسه کریستوفر نولان
یونیورسال برای «ادیسه» کریستوفر نولان سراغ نمایش‌های اینفلوئنسری نمی‌رود و فقط منتقدان را راه می‌دهد.

کریستوفر نولان با فیلم «ادیسه» بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته، اما این‌بار خبر مربوط به خودِ فیلم نیست، بلکه به شیوه‌ی نمایش آن برمی‌گردد. یونیورسال تصمیم گرفته برای این اثر، سراغ نمایش‌های ویژه‌ی «دهان‌به‌دهان» یا همان نمایش‌های اینفلوئنسری نرود؛ تصمیمی که در فضای هالیوود به‌نوعی نشانه‌ی اعتماد به کیفیت فیلم تعبیر شده است.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، این استودیو به‌جای دعوت از اینفلوئنسرها و تولید موج اولیه‌ی تبلیغاتی در شبکه‌های اجتماعی، نمایش‌های «ادیسه» را برای منتقدان از ۷ جولای ۲۰۲۶ (۱۶ تیر ۱۴۰۵) آغاز می‌کند؛ احتمالا در سانس‌های صبحگاهی. جردن رویمی درباره این وضعیت توضیح می‌دهد که گاهی تنها راهِ تماشای زودهنگام فیلم برای خبرنگاران و منتقدان، حضور در نمایش‌های ساعت ۱۹ پر از اینفلوئنسر است؛ وضعیتی که برای بسیاری، محیطی ایده‌آل به‌حساب نمی‌آید.

این تصمیم به‌روشنی برخلاف روندی است که در ماه‌های اخیر برای اکران آثار بزرگ جا افتاده بود؛ روندی که در آن استودیوها، پیش از برداشته شدن محدودیت نقدها، فیلم را برای اینفلوئنسرها نمایش می‌دهند تا آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی واکنش‌های اولیه و اغلب بسیار مثبت منتشر کنند. اما یونیورسال با کنار گذاشتن این مسیر، عملا نشان داده که به آنچه برای «ادیسه» در دست دارد، اعتماد جدی دارد و روی این حساب باز کرده که منتقدان می‌توانند موتور اصلی شکل‌گیری بازخورد مثبت فیلم باشند.

این تصمیم کمتر از یک ماه پس از آن اتخاذ شده که یونیورسال برای فیلم «روز افشاگری» ساخته‌ی استیون اسپیلبرگ نمایش‌های اینفلوئنسری برگزار کرد؛ نمایش‌هایی که واکنش‌های اولیه‌ی فوق‌العاده پرشوری به‌دنبال داشت و جملاتی مانند «بهترین فیلم اسپیلبرگ در ۲۰ سال اخیر» را به همراه آورد. با این حال، وقتی چند هفته بعد محدودیت نقدها برداشته شد، منتقدان در نوشته‌های خود بسیار محتاط‌تر و خویشتن‌دارتر ظاهر شدند.

همین الگو درباره‌ی فیلم‌هایی مانند «بلندی‌های بادگیر»، «شرور برای همیشه» و «میکی ۱۷» هم تکرار شده بود؛ آثاری که ابتدا با تحسین‌های پرشور اینفلوئنسرها و حتی زمزمه‌های مربوط به شانس اسکار روبه‌رو شدند، اما پس از باز شدن سدِ انتشار نقدها، واکنش‌ها به‌مراتب آرام‌تر و کم‌رمق‌تر شد. حالا تصمیم یونیورسال برای نادیده گرفتن اینفلوئنسرها، در کنار تجربه‌های اخیر، این پرسش را پررنگ‌تر کرده که آیا نمایش‌های زودهنگامِ ویژه‌ی اینفلوئنسرها وارد دوره‌ای از تردید و بی‌اعتمادی شده‌اند یا نه.

در نهایت، هنوز روشن نیست این تصمیم دقیقا چه معنایی برای استودیوها و مخاطبان دارد، اما این احتمال وجود دارد که چنین دسترسی زودهنگامی کم‌کم از سوی تماشاگران عادی به‌عنوان یک نشانه‌ی مشکوک تفسیر شود؛ گویی استودیوهایی که به موجِ هیجان اینفلوئنسرها تکیه می‌کنند، در واقع از ضعف فیلم خود خبر می‌دهند. شاید هم، همان‌طور که در گزارش آمده، مخاطبان سرانجام به این ترفند پی برده باشند.

نظر شما درباره حذف نمایش‌های اینفلوئنسری برای «ادیسه» چیست؟

نظرات