خالق «جان ویک» می‌گوید کیانو ریوز مسیر ساخت فیلم را تغییر داد

دِرک کولستاد، فیلم‌نامه‌نویس و خالق مجموعه «جان ویک»، در پنلی در جشنواره فیلم مدیترانه‌ای مالت از فرایند خلاقه‌اش گفت و توضیح داد که چگونه ورود کیانو ریوز مسیر یکی از موفق‌ترین فرنچایزهای اکشن هالیوود را تغییر داد.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از هالیوود ریپورتر، کولستاد هنگام نگهداری از یک سگ کوچک دورگه از نژاد چیهواهوا و کورگی، ایده‌ای هولناک به ذهنش رسید و با خود فکر کرد اگر کسی بخواهد این سگ را بکشد چه خواهد کرد. او در همان پنل که در والتا، پایتخت مالت، برگزار شد، از همان لحظه به‌عنوان جرقه‌ای یاد کرد که نخستین قسمت جان ویک را شکل داد؛ فیلمی که در سال ۲۰۱۴ با کارگردانی چَد استاهلسکی اکران شد و داستان یک آدمکش بازنشسته را روایت می‌کند که پس از ورود مزاحمان به خانه‌اش و کشته شدن سگش، برای انتقام راه می‌افتد.

کولستاد توضیح داد که نسخه اولیه فیلمنامه برای مردی شبیه رابرت دنیرو در دهه هفتاد زندگی‌اش نوشته شده بود و در آن نسخه، سگ نیز ۱۴ ساله بود. او گفت حیوان خانگی در آن طرح اولیه هدیه‌ای از سوی همسر شخصیت اصلی به‌شمار می‌رفت و ماجرا با مرگ همان سگ پیر پیش می‌رفت. به گفته او، شمار قربانیان در نسخه نخست فیلمنامه حدود ۱۱ نفر بود، اما همه‌چیز وقتی عوض شد که از سوی تیم ریوز با او تماس گرفتند و پرسیدند آیا مایل است با کیانو دیدار کند یا نه.

او بعد از این دیدار، برای دو شب از هر آخر هفته و نزدیک به سه یا چهار ماه با ریوز ملاقات کرد. کولستاد یادآور شد که ریوز به او گفته بود نقش را در قالب مردی ۳۵ ساله بازی می‌کند و همان لحظه فهمید که دیگر نمی‌شود در داستان، سگی ۱۵ ساله داشت. به‌گفته او، سگ به توله‌سگی کوچک‌تر تبدیل شد و از آنجا به بعد، تیم خلاق باید با منطق تازه داستان پیش می‌رفت و در نهایت بهترین ایده پیروز شد.

کولستاد همچنین فاش کرد که نخستین نسخه فیلمنامه نام «اسکارن» را داشت و خودش هم با طنز گفت که در انتخاب عنوان مهارت چندانی ندارد. او توضیح داد دلیل این‌که نام فیلم به «جان ویک» تغییر کرد، شور و شوق خود کیانو ریوز بود؛ زیرا وقتی مردم درباره فیلم از او می‌پرسیدند، او از روی هیجان، خود پروژه را با نام جان ویک صدا می‌زد. استودیو هم با توجه به این‌که از قبل خبرهای زیادی با همین نام بیرون رفته بود، تصمیم گرفت نام را همان‌طور نگه دارد؛ تصمیمی که کولستاد آن را بخشی از میراث ماندگار فیلم دانست.

در کنار مسیر حرفه‌ای، کولستاد از جنبه‌ای شخصی‌تر هم به فیلم نگاه کرد و گفت با آن به پدربزرگ و مادربزرگش ادای احترام کرده است. او توضیح داد نام پدربزرگش جان فینلیسون ویک بوده و او را مردی بسیار مهربان، آرام و دلگرم‌کننده توصیف کرد. کولستاد همچنین یادآور شد که نام مادربزرگش هلن بوده و او چند ماه پیش از اکران فیلم درگذشته بود، به همین دلیل نامش را در صحنه‌ای در بیمارستان گنجاند.