فیلم The Dog Stars ریدلی اسکات، نسخه بدون زامبی لست آو آس!

سه‌شنبه 16 تیر 1405 - 22:15
مطالعه 3 دقیقه
کاور فیلم ستاره‌های سگ
فیلم تازه ریدلی اسکات با الهام از «لست آو آس»، جهان پساآخرالزمانی را بدون زامبی‌ها و با خشونت انسانی روایت می‌کند.

ریدلی اسکات با فیلم تازه‌اش، The Dog Stars (ستاره‌های سگ)، سراغ نوعی آخرالزمان می‌رود که در آن نه خبری از زامبی‌ها است و نه از هیولاهای مرده‌خیز؛ تهدید اصلی، خودِ انسان‌ها هستند. این فیلم تازه قرار است همان ایده‌ای را دنبال کند که سال‌هاست در آثاری مانند «واکینگ دد» و «آخرین بازمانده از ما» دیده می‌شود، اما یک گام جلوتر می‌رود و عملا زامبی‌ها را از معادله حذف می‌کند.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از اسکرین‌رنت، این برداشت تازه از آخرالزمان در ادامه موجی شکل گرفته که بیش از یک دهه پیش با اوج‌گیری «واکنینگ دد» و بازگشت دوباره زامبی‌ها به فرهنگ عامه، به‌تدریج جا افتاد. در آن دوره، روایت‌های زامبی‌محور از میراث کلاسیک جورج ای. رومرو فاصله گرفتند؛ فیلم‌های او زامبی‌ها را استعاره‌ای برای نژادپرستی، مصرف‌گرایی و دیگر بحران‌های اجتماعی می‌دیدند، اما «واکنینگ دد» خودِ زامبی‌ها را تا حدی بی‌اهمیت کرد، چون جهنم در نهایت، انسان‌های دیگر بودند.

همین نگاه در «آخرین بازمانده از ما» هم ادامه پیدا کرد و پیام آشنای «دیگر بازمانده‌ها هیولاهای واقعی‌اند» را به جریان اصلی رساند. در آن جهان هم زامبی‌ها بیشتر مزاحمت به شمار می‌روند، چون قابل پیش‌بینی‌اند، اما انسان‌های زنده با خطاهای شخصیتی، غرایز اشتباه و تصمیم‌های خطرناک‌شان، تهدید اصلی محسوب می‌شوند. طنز تلخ ماجرا در The Last of Us این است که حتی اگر جول و الی بتوانند فایرفلایز را پیدا کنند و درمان افسانه‌ای را بسازند، جهان باز هم از خشونت، بی‌قانونی و غیرانسانی‌بودن درمان نخواهد شد.

ریدلی اسکات در «ستاره‌های سگ» همین پیام را می‌گیرد و میانجیِ زامبی را کاملا حذف می‌کند، تا دیگر حتی هیولایی هم در کار نباشد و فقط انسان‌هایی بمانند که در جهانی بی‌قانون یکدیگر را می‌کشند. فیلم که برای اکران در ۲۸ اوت برنامه‌ریزی شده، یک تریلر پساآخرالزمانی با حال‌وهوای مکس دیوانه است و جیکوب الوردی در آن نقش یک بازمانده تک‌رو را بازی می‌کند؛ خلبان غیرنظامی‌ای که همراه سگ وفادارش در بیابان‌زده‌ای ویران پرواز می‌کند. فیلم‌نامه را مارک ال. اسمیت، نویسنده بازگشته، بر پایه رمان سال ۲۰۱۲ با همین نام از پیتر هلر نوشته است.

داستان «ستاره‌های سگ» در جهانی می‌گذرد که یک همه‌گیری آنفلوآنزا آن را ویران کرده است، و بازمانده‌های باقی‌مانده از نسل بشر برای بقا در این دنیای تازه و چندان دل‌پذیر تلاش می‌کنند. جاش برولین، مارگارت کوالی، آلیسون جنی و گای پیرس نیز کنار الوردی در این فیلم حضور دارند و همگی نقش بازماندگان همین جهان پساآخرالزمانی را بازی می‌کنند. در متن فیلم هم با طعنه‌ای بامزه یادآوری شده که ظاهرا فقط «آدم‌های خوش‌چهره» در برابر این ویروس مصون مانده‌اند.

بر اساس تریلرها، «ستاره‌های سگ» تقریبا مثل یک فیلم زامبی به نظر می‌رسد، با این تفاوت مهم که خودِ زامبی‌ها غایب‌اند. همه نشانه‌های آشنا در آن دیده می‌شود، از بازمانده‌های خسته‌ای که در بیابان مرگبار دنبال منابع می‌گردند تا خیابان‌های خالیِ پوشیده از گیاهان خودرو و جناح‌های خصمانه‌ای که در کمین طعمه‌ای آسان نشسته‌اند. تنها چیزی که کم است، همان مردگان متحرک‌اند؛ یا به‌عبارتی، هر موجودی که واقعا زامبی محسوب شود.

حال‌وهوای بصری و لحن «ستاره‌های سگ» از همان حالا فریاد می‌زند که «آخرین بازمانده از ما» را به یاد می‌آورد. صحنه‌ای که در تریلر دوم لو رفته و در آن گروهی از یاغیان به مزرعه الوردی و برولین می‌رسند، دقیقا شبیه همان نوع مواجهه‌ای است که می‌توان در دل یک بازی از «آخرین بازمانده از ما» تجربه کرد. اسکات با حذف حواس‌پرتیِ مردگان متحرک، یا حتی جهش‌یافته‌های قارچی‌ای که از نظر فنی مرده‌زنده هم نیستند، می‌تواند روی چیزی تمرکز کند که در این‌گونه داستان‌ها واقعا جذاب‌تر است؛ از دست رفتن انسانیت، فروپاشی جامعه و از هم پاشیدن قانون.

نظرات