ستارگان ادیسه از تجربهشان در این فیلم گفتند: نولان در صحنه صحبت نمیکند
تنها دو روز تا اکران ادیسه کریستوفر نولان، اقتباس تازهی این فیلمساز برندهی اسکار از حماسهی ماندگار هومر، سفر پرخطر دهساله اودیسئوس باقی مانده است. نولان بار دیگر مرزهای قالب محبوبش را جلو میبرد و این فیلم پرستاره را با IMAX 70 mm ثبت کرده؛ تجربهای که منتقدان از آن بهعنوان «ضیافتی برای فیلمسازی» یاد میکنند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از کولایدر، در کنار مت دیمون که نقش اودیسئوس را بازی میکند، آن هتوی برندهی اسکار در نقش ملکه پنهلوپه و تام هالند در نقش تلماکوس، پسر او، حضور دارند و جان برنثال، رابرت پتینسون، زندایا، شارلیز ترون، الیوت پیج و جان لگوئیزامو نیز در جمع بازیگران دیده میشوند. در گفتوگویی لوپیتا نیونگو و هیمش پاتل، دو بازیگر دربارهی تجربهی یگانهی کار با نولان در بزرگترین فیلمش تا امروز حرف زدند، از بازآفرینی یونان باستان تا بازی برای آیمکس و اینکه ادیسه چگونه نگاهشان را به بازیگری تغییر داده است.
لپیتا نیونگو در این فیلم نقش هلن تروآ و کلیتمنسترا را بازی میکند و هیمش پاتل در نقش اروئولخوس، جانشین دوم اودیسئوس و برادرزن او، ظاهر شده است. وقتی از پاتل پرسیده شد نولان چگونه «ماشین زمان» را ساخته تا بازیگران را به یونان باستان ببرد، او پاسخ داد که این موضوع یک راز است، اما توضیح داد نولان خود را با برخی از بهترین طراحان صحنه، طراحان لباس، فیلمبردار و دیگر افراد شگفتانگیزی احاطه کرده که همگی این جهان را برای او ساختهاند. پاتل همچنین دربارهی هدایت نولان گفت که او برای توضیح دادن، مستقیم و کوتاه عمل میکند و فقط وقتی لازم باشد جزئیات میدهد.
نیونگو هم در توصیف سبک همکاری نولان گفت او بسیار اقتصادی حرف میزند، یادداشتی کوتاه میدهد، همان یادداشت جرقهی یک فکر تازه را روشن میکند و سپس بازیگر کار را پیش میبرد. او تأکید کرد که نولان چندان دستوری نیست، مگر زمانی که ناچار شود چنین کند. پاتل هم با این نگاه موافقت کرد و گفت نولان فقط وقتی یادداشت میدهد که چیزی مشخص و ضروری برای گفتن داشته باشد و همین را دوست دارد، چون اگر کارگردانی چیزی بیشتر برای گفتن نداشته باشد، بهتر است فقط بگوید دوباره اجرا کنیم و ببینیم چه پیش میآید.
پاتل گفت هر روز از اینکه بخشی از این فیلم بوده و از تماشای تلاش سخت همه لذت میبرده، احساس سپاسگزاری داشته است، زیرا آنچه نولان و اما توماس روی صحنه انجام میدهند همهچیز را دموکراتیک میکند و هیچکس امتیاز ویژهای ندارد. او افزود همه در دلِ کار قرار دارند و همین باعث میشود میزان تلاش همه را بهخوبی ببینی و قدردان باشی که این کار، شغل توست و میتوانی کنار تکنسینها و هنرمندان فوقالعادهای باشی که همهچیز را ممکن میکنند.
نیونگو هم گفت این تجربه برایش دوباره ثابت کرد که اندازهی نقش اهمیتی ندارد و آنچه اهمیت دارد، تاثیر آن نقش است. او توضیح داد که نقشهایش از نظر میزان حضور روی پرده کوچکاند، اما خودش حس میکرد به فرایند تولید افزوده میشود و همین نقشهای کوچک اما اثرگذار را انتخاب میکند.
پاتل اضافه کرد که او همیشه از تیم دوربین و سرعتشان هنگام بارگذاری دوبارهی دوربین شگفتزده میشده و نیونگو این فرایند را به یک رقص تشبیه کرد. پاتل هم در پایان گفت اگر چیزی بههم میریخت، توان فنی آنها بیهمتا بود.