آدام درایور گزینه غافلگیرکننده مارول برای نقش مگنیتو

چهارشنبه 24 تیر 1405 - 23:45
مطالعه 3 دقیقه
آدام درایور در طرح مفهومی مگنیتو
آدام درایور به‌عنوان گزینه محبوب نقش مگنیتو در ریبوت ایکس‌من مارول مطرح شده است.

آدام درایور طبق گزارش‌های تازه، به گزینه محبوب برای بازی در نقش مگنیتو در ریبوت در حال توسعه‌ ایکس‌من تبدیل شده، هرچند نه مارول و نه خود این بازیگر هنوز این انتخاب را تأیید نکرده‌اند. درایور پیش‌تر با ایفای نقش کایلو رن، با نام اصلی بن سولو، در سه‌گانه‌ی جنگ ستارگان نشان داده بود که چگونه می‌توان یک شرورِ درگیرِ تضادهای درونی را جان داد. او شخصیتی سرشار از خشم، انتظارات به‌ارث‌رسیده و وجدانی دوپاره را به نمایش گذاشت.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از فندوم‌وایر، همین ویژگی‌ها می‌تواند به‌طور طبیعی به مگنیتو منتقل شود؛ جهش‌یافته‌ای نیرومند که دشمنی‌اش با بشریت از آزار، اندوه و بی‌اعتمادی ریشه می‌گیرد. این شایعه توجه زیادی جلب کرده، درایور از نظر حضور فیزیکی، صلابت و دامنه‌ی احساسی، توانایی دنبال‌کردن مسیر ایان مک‌کلن و مایکل فاسبندر را دارد، بی‌آن‌که صرفا یکی از آن دو را تقلید کند. با این حال، تا زمانی که مارول اعلام رسمی منتشر نکند، این انتخاب فقط در حد یک احتمال جذاب باقی می‌ماند.

درایور از قبل می‌داند چگونه یک ضدقهرمانِ ترسناک را بازی کند؛ ضدقهرمانی که خشمش پشت چهره‌ای آسیب‌دیده و عمیقا دودل پنهان می‌شود. با آن‌که سه‌گانه‌ دیزنی در برخی تصمیم‌های خلاقانه میان مخاطبان شکاف ایجاد کرد، تعهد درایور به نقش تقریبا هرگز در مرکز آن بحث‌ها قرار نگرفت.

مگنیتو نیز به توازنی مشابه نیاز دارد. این شخصیت را نمی‌توان فقط مردی دانست که از ایکس‌من خوشش نمی‌آید و هر وقت دیپلماسی به دردسر می‌افتد، چند قطعه فلز را پرتاب می‌کند. باورهای او از آزار، اندوه و این یقین شکل می‌گیرند که همزیستی در نهایت برای نوع جهش‌یافته‌ها شکست خواهد خورد. درایور برای خطابه‌های عمومی مگنیتو صلابت لازم را دارد و شاید حتی بازی آرام‌تر او از این هم ارزشمندتر باشد.

نقش‌آفرینی او در داستان ازدواج هم نشان داد که تا چه اندازه می‌تواند تلخی، محبت، تحقیر و پشیمانی را در یک گفت‌وگو کنار هم قرار دهد. همین توانایی برای شخصیتی مناسب است که دوستی‌اش با پروفسور ایکس بارها از دل دشمنی ایدئولوژیک عبور می‌کند. مگنیتوی باورپذیر باید کاری کند که مخاطب منطق او را بفهمد، حتی وقتی اعمالش کاملا غیرقابل‌دفاع می‌شوند.

درایور همچنین از تقلید مک‌کلن یا فاسبندر دور می‌ماند، مک‌کلن به مگنیتو اقتداری اشرافی بخشید و فاسبندر بر خشم جوانانه و زخم‌های عاطفی تکیه کرد. درایور معمولا در عین ظاهر قدرتمند، رگه‌ای از تردید را هم آشکار نگه می‌دارد و همین ویژگی می‌تواند برای مارول، چهره‌ای آشنا اما با خلق‌وخویی متفاوت بسازد.

این انتخاب احتمالی فورا یک پرسش مهم را پیش می‌کشد؛ نسخه‌ی ریبوت چه برداشتی از مگنیتو خواهد داشت. مارول می‌تواند او را از همان ابتدا به‌عنوان دشمن اصلی معرفی کند، اما چنین رویکردی خطر تکرار مسیر طی‌شده در فیلم‌های فاکس را به همراه دارد. شرایر شاید ترجیح دهد زاویر و مگنیتو را به‌عنوان همکارانی نشان دهد که اختلاف‌های سیاسی‌شان آرام‌آرام به نقطه‌ آشتی‌ناپذیر می‌رسد.

مارول به زاویه‌ای تازه نیاز دارد، به‌ویژه وقتی انتظار می‌رود ریبوت تازه آغازگر دوره‌ای طولانی‌تر برای جهش‌یافته‌ها پس از انتقام‌جویان: جنگ‌های پنهان باشد. کوین فایگی گفته است دوره‌ی بعدی روایت‌های مارول به ایکس‌من جایگاه پررنگ‌تری می‌دهد و شرایر هم درباره‌ی پیچیدگی عاطفی و اجتماعی این شخصیت‌ها صحبت کرده است.

احتمال دیگری هم وجود دارد. درایور شاید در آستانه‌ی ایفای نقشی شرورانه به‌جز مگنیتو باشد، نسخه‌ اولیه‌ی این گزارش فقط به ضدقهرمان ریبوت اشاره کرده بود. مستر سینستر می‌تواند نقشی عجیب و تاریک به او بدهد که تفاوت زیادی با کایلو رن دارد و در عین حال از مقایسه‌ی مستقیم با مک‌کلن و فاسبندر هم دور می‌ماند.

نظرات