نقلقولی از فصل نخست «تد لاسو» اکنون بازگشت پرحاشیه این مجموعه را بهخوبی روشن میکند. گرچه در آغاز تصور میشد فصل سوم پایان کار این کمدیدرام اپل تیوی باشد، اما روند اتفاقات کاملا تغییر کرد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از اسکرینرنت، اگرچه شخصیتهای کلیدی تد لاسو از جمله تد، ربکا، کیلی، بیرد، روی و هیگینز دوباره بازگشتهاند، اما جایگزینی چهرههای تازهوارد با بازیکنان محبوبی که بینندگان طی سه فصل به آنها علاقهمند شده بودند، پویایی و مناسبات درون باشگاه را تغییر داده است.
در حال حاضر، پرسش اساسی این است که ترکیب جدید چگونه مسیر سریال را پیش خواهد برد و چالشهای میانفردی بازیکنان تازه چه تفاوتی با تنشهای اعضای پیشین تیم خواهد داشت. از سوی دیگر، هنوز مشخص نیست که مخاطبان چه واکنشی به این تحولات گسترده نشان میدهند، بهویژه آنکه «تد لاسو» همواره برای بسیاری از بینندگان اثری آرامشبخش بوده و این ویژگی را حفظ کرده است. با این حال، برای کسانی که نگران بازگشت قریبالوقوع این مجموعه هستند، مربی لاسو اندکی پس از نخستین حضورش در ریچموند نکتهای کاملا مرتبط را بیان کرده بود؛ در قسمت پنجم از فصل اول با نام «تان لاینز»، تد درست پیش از پایان نیمه اول تصمیمی غیرمنتظره گرفت و جیمی تارت را از زمین بیرون کشید، سپس در رختکن و در شرایطی که اعضای تیم مایوس و سردرگم بودند، به آنها یادآوری کرد که تغییر اگرچه ترسناک است، اما میتواند روندی مثبت و سودمند باشد.
جیسون سودیکیس، بازیگر نقش کوچ لاسو، اظهار داشت: «تغییر در اغلب مواقع امری مثبت است و گمان میکنم اصل ماجرا نیز همین باشد؛ پذیرش دگرگونی، داشتن شجاعت و انجام دادن هر کاری که لازم است تا تمام آدمهای زندگیات بتوانند مسیر زندگی خود را پیش ببرند.»
تد این موضوع را طبق شیوه همیشگیاش، با روایتی نسبتا طولانی اما دلنشین از تجربیات دوران بلوغ پیوند زد؛ روایتی که پیام نهفته در آن همچنان بسیار اثرگذار است. با این حال، چنین سخنانی به معنای بیاهمیت بودن تغییر محوریت داستان نیست و بازگشت تد لاسو از چند بعد، اقدامی پرریسک به شمار میآید. تمدید سریال برای فصل چهارم نیز تصمیمی نامتعارف است، زیرا قسمت پایانی فصل سوم با ترسیم آینده شخصیتها، حس یک پایان قطعی را منتقل میکرد. در آن قسمت، تد برای بودن در کنار خانوادهاش به کانزاس بازگشت و به نظر میرسید تمام درسهای لازم را از دوران حضورش در ریچموند آموخته است.
در دورانی که توقف زودهنگام سریالهای پلتفرمهای آنلاین به امری رایج تبدیل شده، پایانبندی یک مجموعه به خواست سازندگانش همیشه اتفاقی خوشایند به شمار میرود. با این حال، ساخت فصل چهارم «تد لاسو» ممکن است با گشودن داستانی جدید، فرجام پیشین و سیر تحول شخصیتها را زیر سوال ببرد. گذشته از این، فصل سوم سریال در مقایسه با دو فصل نخست بسیار بحثبرانگیزتر بود؛ زمان قسمتها افزایش یافت، لحن روایت بیش از فضای کمدی به سوی درام چرخید، مسیر رستگاری و بازگشت نیت به ریچموند چندان پذیرفتنی از آب درنیامد و ماجرای عاشقانه اصلی نیز به بهای رویکردی دراماتیکتر، ولی نهچندان رضایتبخش، به حاشیه رانده شد. البته کل فصل ناموفق نبود و اپیزود برجسته آمستردام نمونهای از بخشهای درخشان آن به حساب میآید. اکنون مسئله این است که آیا سریال روند فصل سوم را پی خواهد گرفت یا میتواند بار دیگر جادوی دو فصل ابتدایی خود را احیا کند.
گرچه فصل سوم با کاستیهایی روبهرو بود و بازگشت این مجموعه نیز غافلگیرکننده به نظر میرسید، اما تغییرات فصل چهارم تد لاسو را شاید بتوان توجیه کرد. همانطور که تد اشاره کرده بود، افراد باید بتوانند به مسیر زندگی خود ادامه دهند؛ بهویژه در این حرفه که جابهجایی بازیکنان میان باشگاههای مختلف امری طبیعی است. اگر تد هدایت تیمی کاملا جدید از بازیکنان مرد را بر عهده میگرفت، مقایسهی پیوستهی آنها با شخصیتهای محبوبی مانند جیمی تارت، سم اوبیسانیا، کالین هیوز، ایزاک مکآدو و دیگران گریزناپذیر میشد؛ هماهنگی و ارتباطی استثنایی که بازآفرینی دوبارهاش تقریبا ناممکن به چشم میآید.
با این حال، تیم زنان «ایافسی ریچموند» هویتی کاملا مستقل دارد و شایستهی چنین جایگاهی نیز است. در یک دههی اخیر، فوتبال زنان بهویژه در ایالات متحده، بریتانیا و سراسر اروپا رشدی چشمگیر را تجربه کرده است. شمار تماشاگران جام ملتهای زنان اتحادیهی اروپا در دورههای ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ دو برابر شد و سوپرلیگ زنان، بهعنوان معادلِ لیگ برتر، نیز با جهش قابلتوجه مخاطبان روبهرو شد؛ روندی که با افزایش سرمایهگذاری باشگاههایی مانند چلسی، منچسترسیتی و آرسنال در تیمهای زنان خود همزمان شده است. در چنین فضایی، پس از جام جهانی مردان فیفا در آمریکای شمالی و پیش از جام جهانی زنان سال آینده در برزیل، فرصتی کمنظیر برای سریالی با مخاطب گستردهی جهانی فراهم آمده است تا این صنعتِ روبهرشد را در کانون توجه بگذارد. اگر اثری بتواند حق مطلب را دربارهی این ایده ادا کند، آن اثر «تد لاسو» است؛ مجموعهای که مشخصا بر «پذیرش تغییر» و «شجاعت» تأکید دارد.