افشای جزئیات جدید از نسخه ساختهنشده انیمیشن شگفتانگیزان در کامیککان
انیمیشن محبوب و پرطرفدار «شگفت انگیزان» با وجود اینکه بیش از دو دهه از زمان اکران اولیه و نخستین نمایش آن روی پرده سینماها میگذرد، همچنان جایگاه خود را به عنوان یکی از درخشانترین، موفقترین و ماندگارترین آثار ساختهشده توسط استودیو پیکسار حفظ کرده است.
روابط پویا و جذاب میان اعضای خانوادهی ابرقهرمانی پار و همچنین دنیای منحصربهفرد و یکتایی که در این اثر خلق شده، بدون حضور و نقشآفرینی شخصیت منفی داستان «سیندروم»، هرگز نمیتوانست به چنین سطح بالایی از جذابیت و تاثیرگذاری دست یابد. با این حال، بر اساس اطلاعاتی که کارگردان این اثر فاش کرده، مشخص شده است که این شخصیت شرور و در عین حال محبوب، در طرحهای اولیه داستان قرار بود سرنوشت کاملا متفاوت و دیگری را تجربه کند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از کولایدر، برد برد در جریان پنل اختصاصی این رسانه در نمایشگاه کامیککان سندیگو اعلام کرد که یک تمرین خلاقانه در پیکسار او را مجبور به بازنویسی کامل سکانس افتتاحیه کرد. این تغییر ناگهانی در نهایت به خلق یکی از بهیادماندنیترین شخصیتهای منفی تاریخ انیمیشن منجر شد.
در طرح و ایدهی اولیهای که استودیوی پیکسار برای این اثر در نظر گرفته بود، داستان از جایی آغاز میشد که ابرقهرمانان ناچار به پیش گرفتن یک زندگی مخفیانه و دور از چشم جامعه شده بودند و در همین حال، شخصیتهای شرور و منفی قصه با تمام توان در پی انتقامجویی از آنها بودند.
بر اساس جزئیات این نسخهی لغوشده، کاراکتر «سیندروم» قرار بود در همان دقایق ابتدایی و شروع ماجرا وارد صحنه شود و پیش از آنکه خط اصلی داستان و پیرنگ عمدهی فیلم شکل بگیرد، جان خود را از دست بدهد. مواجهه با این روند داستانیِ غیرمنتظره، در نهایت موجب شد که دیدگاه و رویکرد کارگردان اثر نسبت به تواناییها و پتانسیلهای این کاراکتر به کلی تغییر کند.
برد برد، کارگردان انیمیشن شگفتانگیزان، گفت:
«من شخصیت منفی سیندروم را وارد داستان کردم و او در همان سکانس افتتاحیه مرد. اما همه و حتی خود من، او را بیشتر از شخصیت منفی اصلی که در ذهن داشتم دوست داشتیم.»
این فیلمساز با صرفنظر کردن و رها ساختن ایدهی اولیهی مرگ شخصیت سیندروم، مسیر داستانی خود را تغییر داد و با تمرکز بر دوران طلایی ابرقهرمانان، این کاراکتر را بازتعریف کرد تا در نهایت او را به عنوان دشمن و شرور اصلی در مقابل خانوادهی پار قرار دهد.
در همین راستا، انگیزههای انتقامجویانهای که رفتار و تصمیمهای سندرم را شکل میداد، با الهام مستقیم از کتاب زندگینامهی برت وارد طراحی شد؛ بازیگری که در دههی ۱۹۶۰ میلادی ایفاگر نقش رابین در سریال تلویزیونی بتمن بود. این اثر مکتوب با به تصویر کشیدن دقیق حس طردشدگی و انزوای یک دستیار و همکار قهرمان، مبنای اصلی برای خلق و تبیین انگیزههای روانی این شخصیت منفی قرار گرفت.
به نظر شما انیمیشن شگفتانگیزان بدون حضور سیندروم به عنوان شرور اصلی باز هم میتوانست به چنین موفقیتی دست پیدا کند؟