هیو هاوی، خالق مجموعه‌رمان‌های علمی‌تخیلی، اعلام کرد که سریال «سیلو (Silo)» در بخش طراحی لباس عملکردی به‌مراتب بهتر و جذاب‌تر از کتاب‌های اصلی ثبت کرده است. اقتباس‌های تلویزیونی و سینمایی همواره با چالش بازآفرینی دقیق جزئیات دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما اثر تولیدشده توسط اپل تی‌وی توانسته است در زمینه‌ی فضاسازی نظر مثبت خالق اثر را جلب کند.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از اسلش‌فیلم، هاوی، خالق جهان داستانی «سیلو» که در جایگاه تهیه‌کننده‌ی اجرایی نیز در فرایند ساخت این اثر اقتباسی با گراهام یوست همکاری دارد، در جریان یک نشست پرسش‌وپاسخ با مخاطبان، به مقایسه‌ی دقیق نسخه‌ی مکتوب و اقتباس تصویری آن پرداخت. او در این گفت‌و‌گو، بدون نادیده‌گرفتن یا پنهان‌کردن برتری‌های بصری سریال، بر اهمیت ارتقا و بهبود کیفی ابعاد مختلف داستان در بستر رسانه‌ی تصویر تأکید کرد و جایگاه این فرم بصری را در تکامل روایت مورد توجه قرار داد.

هیو هاوی، نویسنده‌ی رمان و تهیه‌کننده‌ی اجرایی سریال، گفت:

«فکر می‌کنم لباس‌ها در سریال بسیار جذاب‌تر از کتاب‌ها هستند. سرهمی‌های شغلی یک کلیشه‌ی بسیار رایج در علمی‌تخیلی محسوب می‌شوند و هدفی را پیش می‌بردند، اما مواردی مانند کاپشن چرمی رابرت سیمز بسیار هیجان‌انگیزترند. این لباس چند سال قدمت دارد؟ چرا تا این حد نو به‌نظر می‌رسد؟ آیا او مرتب آن را واکس می‌زند؟ سؤالات بی‌شماری از همین یک جزئیات کوچک شکل می‌گیرد.»

جهان‌سازی دقیق و پیچیده‌ای که در این سریال به تصویر کشیده شده است، نیازمند توجه موشکافانه به جزئی‌ترین مؤلفه‌های زیستی و شرایط بقا در یک محیط زیرزمینی است. انسان‌هایی که پس از وقایع پیشین جان سالم به در برده‌اند، برای صدها سال در این پناهگاه محبوس بوده‌اند و زیست آن‌ها تحت حاکمیت قوانین و مقرراتی بسیار سخت‌گیرانه پیرامون استفاده یا نگهداری از اشیای عتیقه‌ی به‌جامانده از گذشته و نیز پروتکل‌ها و نحوه‌ی دفن مردگان سامان یافته است. این دقت در پرداخت جزئیات، تفاوت‌های میان منبع اقتباس و اثر نمایشی را نیز برجسته می‌کند؛ در نسخه‌ی رمان‌ها، پوشش افراد ساکن صرفا به لباس‌های کار یک‌دست و یک‌شکلی محدود می‌شد که بر اساس نوع شغل با کدهای رنگی تفکیک می‌شدند، اما سازندگان سریال تصمیم به انتخاب‌های جسورانه‌تری در طراحی لباس شخصیت‌ها گرفته‌اند. این تغییرات، پرسش‌ها و تاملات متعددی را درباره‌ی چگونگی دستیابی به منابع تولید اقلامی چون چرم و شیوه‌های حفاظت و نگهداری از اشیای بازمانده مطرح می‌سازد و از این طریق، عمق و غنای مفهومی بیشتری به کل این اقتباس تصویری می‌بخشد.

به‌نظر شما اقتباس‌های تلویزیونی می‌توانند غنای جهان‌سازی کتاب‌ها را ارتقا دهند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.