انیمیشن سینمایی «بتمن: سقوط شوالیه - بخش اول» (Batman: Knightfall - Part 1) به کارگردانی جف ومستر (Jeff Wamester)، رویکرد و دیدگاهی تازه را نسبت به یکی از نامآشناترین و نمادینترین شخصیتهای شرور دنیای دیسی به تصویر کشیده است. این اثر نگاهی دوباره به شخصیت «بین» (Bane) دارد؛ شروری که نخستین بار در دهه ۱۹۹۰ به مخاطبان معرفی شد و توانست با اقدام خود در شکستن کمر بتمن، جایگاهش را بهعنوان یکی از جدیترین و بزرگترین تهدیدها برای گاتهام تثبیت کند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از اسلشفیلم، اثر جدید دیسی با درجه سنی بزرگسال، نسخهای بسیار دقیقتر و وحشتناکتر از شخصیت بین را در مقایسه با بازی تام هاردی در فیلم «شوالیه تاریکی برمیخیزد» (The Dark Knight Rises) به تصویر میکشد. نسخه کریستوفر نولان با وجود خلق شخصیتی قدرتمند، با پیچش داستانی وابستگی به تالیا الغول و صدای خاص هاردی از جایگاه یک اقتباس تمامعیار فاصله گرفت.
صداپیشگی این شخصیت را مایکل ماندو (Michael Mando) با خشم و وقاری سرد بر عهده دارد. شخصیتپردازی انیمیشن بهجای استفاده از گازهای مسکن، هیولایی عضلانی و غولپیکر را بر پایهی مادهی محرک ونوم (Venom) بازسازی میکند که از نظر بدنی و هوش تاکتیکی فراتر از نسخهی سینمایی ظاهر میشود.
بین هنگام شکستدادن بتمن با صدایی تهدیدآمیز گفت:
«من بین هستم! میتوانم تو را بکشم، اما مرگ فقط به رنجت پایان میدهد و شرمت را خاموش میکند. در عوض، من فقط... تو را میشکنم.»
این انیمیشن جدید با اقتباس از خط داستانی «انتقام بین» (Vengeance of Bane)، به شکلی گستردهتر به روایت پیشینه و ریشههای شکلگیری شخصیت بین در دوران حضورش در زندان پنیا دورو میپردازد. در این میان، شخصیتپردازی داستان به روشنی به تصویر میکشد که چگونه بین با مقایسه خود با بروس وین، ادعا دارد که وارث شایستهتر و مناسبتری برای تحقق بخشیدن به چشمانداز و برنامههای توماس وین در شهر گاتهام است. همزمان با ارائه این بخش از داستان، روند ساخت و آمادهسازی نسخههای دوم و سوم این سهگانه انیمیشنی نیز در دست اقدام بوده و مراحل توسعه را طی میکند.
به نظر شما بینِ انیمیشن جدید توانسته است عملکرد بهتری نسبت به بازی تام هاردی در فیلم شوالیه تاریکی برمیخیزد ارائه دهد؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.