فیلم سینمایی Angh، نخستین تجربهی بلند تجا ریو (Theja Rio) در مقام کارگردان، جایزهی اصلی بخش پلتفرم (Platform) جشنوارهی فیلم تورنتو را تصاحب کرد. کسب این جایزه، ورود مستقیم اثر به رقابت اسکار بهترین فیلم بینالمللی سال ۲۰۲۷ را بههمراه دارد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورایتی، اثر مذکور تنها نمایندهی سینمای هند در بخش پلتفرم امسال بود و اکنون مسیر مستقلی برای رقابت در آکادمی اسکار در پیش دارد. نمایندهی رسمی هند برای رقابتهای اسکار فیلم «گوندهال (Gondhal)» است که جایزهی بهترین کارگردانی جشنوارهی بینالمللی فیلم هند در گوا را برای سانتوش داواخار بههمراه داشت.
داستان فیلم در دههی ۱۹۶۰ در منطقهی ناگالند جریان دارد و بر یک رئیس کهنسال قبیلهی کونیاک و پسرش متمرکز است که جزو آخرین بازماندگان پایبند به باورهای اجدادی در روستای خود هستند، در حالی که دنیای پیرامونشان دستخوش تغییرات برگشتناپذیر میشود. بخش عمدهی بازیگران از جوامع بومی ناگا انتخاب شدهاند و داگلاس هنشال، برندهی جایزهی بفتا، نیز در جمع بازیگران حضور دارد.
سیدهانت ادلاخا، منتقد نشریهی ورایتی، در نقد خود پیرامون اثر نوشت:
«فیلم Angh با سادگی خلعسلاحکنندهاش، دیدگاههای پیشفرض سینمایی را به چالش میکشد و از طریق تاملات عمیق خود، جهان کاملا تازهای پیش روی ما میگذارد تا به آن بیندیشیم، ضمن اینکه ما را مجبور میکند به بهای هنجارهای بیپروای خود فکر کنیم. این اثر در حقیقت مرثیهای برای داشتههای از دسترفته است؛ یادبودی خاموش که با خشم بهحق نسبت به چگونگی محو آسان شیوههای زیست، یا بهتر بگوییم، به یغما رفتن آنها در پوشش پیشرفت، میتپد.»
تهیهکنندگی اثر را نانسی نیسا بسو همراه با تجاوز ریو بر عهده داشتهاند. استودیوی Jungle Book پخش بینالمللی و محلی فیلم را بر عهده دارد و پیش از نخستین نمایش جهانی اثر در تورنتو، حقوق فروش جهانی را تصاحب کرده بود.
تجا ریو، کارگردان فیلم، گفت:
«این یک لحظهی بسیار ویژه برای من و تمام افراد مرتبط با فیلم است. میدانم دریافت چنین تقدیری برای یک فیلم اول بسیار نادر محسوب میشود و تنها چیزی که میتوانم بگویم این است که ما Angh را با عشق فراوان ساختیم؛ عشقی برای سرزمینی که از آن میآیم، برای مردمم و برای فرهنگمان. در قلب فیلم، رابطهی یک پدر و پسر قرار دارد، اما داستان همزمان دربارهی رها کردن، رابطهی ما با مفهوم خانه و ماهیت گذرا و فانی زندگی است.»
بسو همکاری خود با ریو را یکی از طولانیترین و معنادارترین تجربیات حرفهایاش نامید و اشاره کرد سالها برای به ثمر رساندن این اثر، از یک فیلم کوتاه تا نسخهی بلند سینمایی تلاش کردهاند.
نانسی نیسا بسو، تهیهکنندهی اثر، گفت:
«بهعنوان تهیهکننده، احساس مسئولیت بسیار عمیقی نسبت به فیلم داشتم؛ اینکه وقتی مسیر نامشخص بود به آن باور داشته باشم، راههای ممکن کردنش را پیدا کنم و از قلب آنچه تجا میخواست بگوید محافظت نمایم. امیدوارم این موفقیت فیلمسازان دیگر را ترغیب کند تا این گام را بردارند و داستانهای نزدیک به قلبشان را روایت کنند؛ داستانهایی برخاسته از جوامع خود، تجربیات شخصی، زبان مادری و گوشههای دورافتادهی جهان، حتی زمانی که این قصهها در چارچوبهای رایج و مورد انتظار سینما جا نمیگیرند.»
گوراو دینگرا، تهیهکنندهی اجرایی، این پیروزی را لحظهای فراتر از یک فیلم دانست. او ۲۵ سال سابقهی تهیهکنندگی آثاری همچون Peddlers، Faith Connections، Angry Indian Goddesses و Stolen را در کارنامه دارد.
گوراو دینگرا، تهیهکنندهی اجرایی، گفت:
«هنگام تماشای نخستین راشها احساس کردم در حال دیدن اثری نادر هستم؛ فیلمی متولد ناگالند، ساختهشده توسط فیلمسازان بومی، که صدای جامعهای را بازتاب میدهد که بهندرت در بزرگترین پردههای سینمای جهان با بیان و زبان خودشان دیده شدهاند.»
این اثر سینمایی، نخستین فیلم بلند استودیوی Winter Hymns Films از ناگالند بهشمار میرود که پیشتر با فیلمهای کوتاه در جشنوارهها شناخته میشد. شرکت Undercover Squirrel نیز که در حوزهی تولید فیلم، مستند، رسانههای دیجیتال و تبلیغات فعال است، در تولید این پروژه مشارکت داشت.
به نظر شما آیا فیلمهای بومی و مستقل میتوانند در رقابتهای اسکار موفقتر از نمایندگان رسمی کشورها ظاهر شوند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.