ادوارد نورتون بازیگر شناختهشدهی سینما با مرور تجربیات پیشین خود، دیدگاهش را دربارهی حضور در اثر حماسی سال ۲۰۰۵ به کارگردانی ریدلی اسکات بیان کرد. اثری که در زمان اکران با بازخورد منفی منتقدان روبهرو شد و بعدا به اثری کالت تبدیل گشت بهطوری که این روزها امکان ندارد در اینستاگرام باشید و با کلیپهای آن مواجه نشوید.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از Comic Basics، موفقیت نورتون در اثر کمدی-درام «دعوت (The Invite)» به کارگردانی اولیویا وایلد در سال جاری، بار دیگر نگاهها را به انتخابهای شغلی او در اوایل دههی ۲۰۰۰ معطوف ساخت. نورتون در فیلم «قلمرو بهشت (Kingdom of Heaven)» ایفاگر نقش بالدوین چهارم، پادشاه جذامی اورشلیم بود که در تمام طول اثر چهرهی خود را پشت یک نقاب نقرهای پنهان میکرد و نامش در تریلرها یا پوسترهای رسمی فیلم درج نشد.
فیلمبرداری سکانسهای مربوط به نورتون حدود دو هفته زمان برد و کنجکاوی شخصی او برای مشاهدهی سبک کارگردانی اسکات در پروژهای با مقیاس بزرگ، دلیل اصلی پذیرش نقش بود. نورتون بعدها اشاره کرد که به جای پذیرش مستقیم نقش، صرفا میتوانست برای بازدید به صحنهی فیلمبرداری برود و عدم درج نامش در تبلیغات نیز به هدف جلوگیری از لو رفتن هویت شخصیت انجام شده بود.
نورتون در مصاحبهای با نشریهی گاردین در سال ۲۰۰۷، فیلمنامهی اثر را شگفتانگیز خواند و تأکید کرد که نسخهی نهایی باید سه ساعت میبود. نارضایتی او به تصمیمگیری مدیران استودیو معطوف میشد که به دلیل عملکرد ضعیف یک اثر طولانی دیگر در گیشه، تصمیم به کوتاهکردن زمان نمایش گرفتند.
ادوارد نورتون، بازیگر نقش بالدوین چهارم، در توصیف ساختار فیلم گفت:
«فیلمنامه فوقالعاده بود و فیلم باید سه ساعت طول میکشید.»
حضور نورتون در این اثر سینمایی پس از دورهای رخ داد که او در پروژههای استودیویی پرهزینهتری نظیر بازسازی «کسبوکار ایتالیایی (The Italian Job)» در سال ۲۰۰۳ و سپس «هالک شگفتانگیز (The Incredible Hulk)» در سال ۲۰۰۸ به ایفای نقش پرداخت. نسخهی اکران سینمایی «قلمرو بهشت (Kingdom of Heaven)» پس از دستور شرکت فاکس قرن بیستم برای حذف حدود ۴۵ دقیقه از اثر، به مدت زمان دو ساعت و ۲۴ دقیقه کاهش یافت. این نسخه با بودجهی ۱۳۰ میلیون دلاری، امتیاز ۳۹ درصد را در راتن تومیتوز به دست آورد و فروش جهانی ۲۱۸ میلیون دلار را ثبت کرد.
اسکات پس از اکران ناموفق اولیه، نسخهی ویژهی کارگردان (Director's Cut) را با مدت زمان سه ساعت و ۱۰ دقیقه تدوین و خطوط داستانی فرعی را به اثر بازگرداند. نسخهی جدید اعتبار بالایی میان منتقدان و تماشاگران کسب کرد و امتیاز مخاطبان در پایگاه کلایدر به ۷۲ درصد رسید؛ انتشاری که بازی پنهان نورتون را نیز دوباره در مرکز توجه قرار داد. نورتون همچنین تجربهی مشابهی را در فیلم «باشگاه مشتزنی (Fight Club)» به یاد آورد که با وجود هو شدن در جشنوارهی فیلم ونیز و فروش ضعیف ۳۷ میلیون دلاری در گیشهی داخلی آمریکا، بعدها به جایگاهی نمادین در تاریخ سینما دست یافت.
دیدگاه شما دربارهی بازی بدون چهرهی ادوارد نورتون در نقش بالدوین چهارم چیست؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.