رابرت اگرز، فیلم‌ساز شناخته‌شده‌ی فعال در سینمای وحشت، پس از به پایان رساندن کامل پروژه‌ی Werwulf، پشت دوربین اقتباسی تازه از یکی از نمایشنامه‌های مشهور ویلیام شکسپیر قرار خواهد گرفت. مسئولیت تولید این اثر سینمایی بر عهده‌ی کمپانی فوکوس فیچرز (Focus Features) قرار دارد و فرایند ساخت آن، گام و برنامه‌ی بعدی این کارگردان خواهد بود که پس از اکران و نمایش عمومی فیلم جدیدش در روز کریسمس دنبال خواهد شد.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، اگرز در جریان نشست پرسش و پاسخی که پس از انتشار تریلر فیلم Werwulf برگزار شد، به تشریح رویکرد داستانی خود پرداخت و درباره‌ی انگیزه‌ها و دلایلِ روی آوردن به ساخت یک اثر در قالب تراژدی نوجوانانه صحبت کرد. او در این جلسه پیرامون چرایی این تصمیم توضیح داد و مشخص کرد که به چه علت به‌جای رفتن به سراغ اثری با مضمون و حال‌وهوای تاریک و قرون‌وسطایی، این بار چنین قالب و فضایی را برای روایت داستان خود انتخاب کرده است.

رابرت اگرز، کارگردان سینما، گفت:

«من در حال کار روی پروژه‌ی دیگری بودم. اما ماجرا از این قرار است که پس از Werwulf، مشغول نگارش فیلم‌نامه‌ی یک اثر ترسناک دیگر شدم و داستان دوباره بیش از حد تاریک شد؛ بنابراین با خودم گفتم به یک استراحت نیاز دارم. در نتیجه سراغ داستانی درباره‌ی خودکشی دو نوجوان رفتم.»

در حال حاضر، هنوز هیچ‌گونه اطلاعات یا جزئیات مشخصی پیرامون ترکیب بازیگران، مکان‌های فیلم‌برداری یا زاویه دید و شیوه‌ی پرداخت به داستان این پروژه در دسترس عموم قرار نگرفته است. با وجود این، با تکیه بر دقت و وسواس همیشگی و شناخته‌شده‌ی اگرز در رعایت موشکافانه‌ی عناصر و جزئیات تاریخی، این انتظار و احتمال بسیار قوت می‌گیرد که اثر نهایی به شکلی کاملا دقیق و وفادارانه، منطبق بر بستر و دوران تاریخیِ روایت‌شده در نمایشنامه تولید و ارائه شود.

این فیلم‌ساز در گذشته فیلم‌نامه Werwulf را تاریک‌ترین و سیاه‌ترین متنی توصیف کرده بود که تاکنون به نگارش درآورده است. این گفته در حالی یک ادعای جسورانه و قابل‌توجه به حساب می‌آید که کارنامه‌ی پیشین او نیز سرشار از فضاسازی‌های تیره و هولناک بوده است؛ آثاری نظیر «جادوگر (The Witch)»، «فانوس دریایی (The Lighthouse)»، «مرد شمالی (The Northman)» و «نوسفراتو (Nosferatu)» که هر یک به شکلی آشکار دنیاهایی آکنده از خشونت، جنون و وحشت را به تصویر کشیده‌اند. از این رو، تاریک‌تر خواندن این اثر جدید در قیاس با چنین پیشینه‌ی سیاهی، بر شدت و عمقِ فضای تکان‌دهنده‌ی آن در مقایسه با تجارب پیشینِ این کارگردان دلالت دارد.

به نظر شما نگاه رابرت اگرز به نمایشنامه‌ی کلاسیک شکسپیر چگونه خواهد بود؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.