پلتفرم موبی (Mubi) قصد دارد در بخش تولید و انتخاب فیلمها تا جای ممکن از فناوریهای هوش مصنوعی فاصله بگیرد. افه چاکارل، بنیانگذار و مدیرعامل موبی، در جریان سخنرانی کلیدی خود در اجلاس زوریخ در جشنوارهی فیلم زوریخ در تاریخ ۲۶ سپتامبر، جزئیات استراتژی این شرکت را پیرامون فناوریهای نوین تشریح کرد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از اسکرین دیلی، چاکارل استفاده از الگوریتمها را در بخشهای اداری تأیید کرد، اما مرز مشخصی برای آثار سینمایی کشید.
افه چاکارل، مدیرعامل موبی، گفت:
«در موبی، ما از هوش مصنوعی در مهندسی، مالی، عملیات، پیشبینی و خدمات مشتریان استفاده میکنیم و خواهیم کرد. اما یک حوزه وجود دارد که استراتژی هوش مصنوعی ما در آن بینهایت پیچیده و خاص است: فیلمها. ما قرار است تا جای ممکن در حوزهی فیلمها از هوش مصنوعی دوری کنیم.»
مدیرعامل موبی با دفاع از جایگاه خلاقیت انسانی تأکید کرد که ارزش هنر در دنیای آینده دستخوش تغییر خواهد شد.
افه چاکارل، مدیرعامل موبی، گفت:
«نه به این دلیل که باور دارم هوش مصنوعی نمیتواند اثر خوبی خلق کند؛ چنین استدلالی سادهانگارانه و احتمالا غلط است. دقیقا به این دلیل که محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی دارد بیش از حد خوب میشود، آفرینش انسانی ارزشمندتر خواهد شد. وقتی یک ماشین میتواند در ۳۰ ثانیه یک اثر مهیج و کاملا ماهرانه بسازد، مهارت دیگر بیارزش میشود.»
او ارزش آیندهی سینما را در نیت، اصالت و ریسکپذیری انسانها دانست و این حوزه را با کالاهای دستساز مقایسه کرد.
افه چاکارل، مدیرعامل موبی، گفت:
«در آینده، ارزش در نیت نهفته خواهد بود. کسی حرفی برای گفتن دارد. فردی پنج سال زمان صرف ساخت اثری کرده، خطر تحقیر شدن را پذیرفته و بازیگری را متقاعد کرده کاری انجام دهد که هیچکدام نمیدانستند نتیجه میدهد یا خیر. کسی شکست خورده و نقص به یک کالای لوکس تبدیل میشود. در جهانی با سرگرمیهای بیپایان مصنوعی، خاستگاه و اصالت بخشی از محصول به حساب میآید. هیچکس یک نوشیدنی عالی را صرفا به خاطر پیچیدگی فنی تولید مصرف نمیکند؛ مردم اهمیت میدهند از کجا آمده، چه کسی، در چه سالی و با چه خاکی آن را ساخته است. سینما هم دقیقا به چنین سمتی خواهد رفت.»
چاکارل فراوانی بیش از حد سرگرمی را عاملی برای کاهش ارزش عبارت پادشاهی محتوا برشمرد و هویت اصلی موبی را فراتر از سرویس استریم دانست.
افه چاکارل، مدیرعامل موبی، گفت:
«صنعت رسانه ۲۰ سال گفت محتوا پادشاه است؛ فکر میکنم محتوا به قدری فراوان میشود که این عبارت معنای خود را از دست میدهد. در عوض، ارزش در سلیقه، توجه، مشروعیت فرهنگی، جامعه، خاستگاه و بالاتر از همه، اعتماد خواهد بود. ما در موبی تلاش نمیکنیم تمام دقایق اوقات فراغت شما را تصاحب کنیم؛ صادقانه بگویم، چنین چیزی برای هر دوی ما خستهکننده است. اما میخواهیم برای دو ساعت از آن به ما اعتماد کنید. به همین دلیل موبی باید فراتر از استریم وجود داشته باشد؛ یک خانهی جهانی برای سینما، حضور در زمان تامین مالی اثر، اکران در سالنها، بحث مخاطبان، ورود به آرشیو و هنگامی که فردی ۲۰ سال بعد فیلمی را کشف میکند.»
مدیر موبی به برنامهی احداث سینماهای فیزیکی اختصاصی اشاره کرد و دربارهی ورود شرکتهای بزرگ مثل نتفلیکس، دیزنی و آمازون به حوزهی تولیدات الگوریتمی هشدار داد.
افه چاکارل، مدیرعامل موبی، گفت:
«تصور کنید من یکی از بزرگترین پلتفرمهای سرگرمی جهان را اداره میکنم و دادهها نشان میدهند ۱۴٫۷ میلیون نفر از درامهای جنایی خاص لذت میبرند. امروز میتوانم بر اساس این بینش چراغ سبز تولید بدهم، اما بهزودی میتوانم مستقیما آن را تولید کنم. صدها میلیون خانواده با میلیاردها سلیقهی فردی وجود دارند. در گذشته پاسخ به تکتک این گروههای کوچک غیرممکن بود، زیرا فیلمسازی هزینهی گزافی داشت. فناوری نوین اقتصاد این بخشهای کوچک را تغییر میدهد و وسوسهی عظیمی ایجاد خواهد کرد. نتفلیکس تنها نخواهد بود؛ دیزنی، آمازون، استودیوهای مستقل و حتی شرکتهایی که حامی سینمای اصیل میدانیم نیز وسوسه خواهند شد.»
چاکارل شخصیسازی بیش از حد محتوا برای کاربران مختلف را تهدیدی برای مفهوم مشترک فرهنگ خواند.
افه چاکارل، مدیرعامل موبی، گفت:
«الگوریتم امروز میگوید افراد شبیه شما از این اثر لذت میبرند. فردا میتواند بگوید این را ساختم چون شما دوست دارید، و در نهایت بگوید این را فقط برای شما ساختم. در آن زمان یک جوان ۲۲ ساله در زوریخ و یک معلم بازنشسته در بوگوتا نسخههای متفاوتی از یک عنوان اسمی را دریافت میکنند. چنین فرایندی کارآمد است، اما مطمئن نیستم فرهنگ باشد. فرهنگ نیازمند مفاهیم مشترک است. سرگرمی فوقشخصیسازیشده رضایت لحظهای میدهد، ولی سینما موضوعی برای گفتوگو خلق میکند. فناوری قرار است همان کاری را با آفرینش بکند که اینترنت با توزیع کرد. برندگان شرکتهایی نخواهند بود که بیشترین استفاده را از الگوریتمها ببرند، بلکه آنهایی پیروز میشوند که بگویند این فیلمساز و این اثر ارزش دیدهشدن دارند. ۲۰ سال دیگر رادیکالترین چیزی که یک استودیو میتواند بگوید این است: این اثر توسط انسان ساخته شده است.»
آیا شما هم ترجیح میدهید فیلمهایی را تماشا کنید که حاصل تجربه و نقصهای انسانی هستند یا به داستانهای شخصیسازیشده توسط الگوریتمها علاقهمندید؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.