نخستین واکنشهای منتقدان به فیلم سینمایی The Social Reckoning (تسویه اجتماعی) ساختهی جدید آرون سورکین منتشر شده است. سونی از یک سال پیش تاریخ اکران اثر را نهم اکتبر (۱۷ مهر ۱۴۰۵) تعیین کرده بود تا در فصل جوایز حضور داشته باشد، اما فیلمبرداریهای مجدد در ونکوور طی تابستان و لغو نمایش برنامهریزیشده در جشنوارهی فیلم ونیز، حواشی گوناگونی ایجاد کرد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، منتقدی از رسانهها پس از تماشای فیلم دیدگاه خود را مطرح کرده است. غیبت دیوید فینچر روی صندلی کارگردانی، جانشینی الکساندر دسپلا بهجای ترنت رزنر و اتیکوس راس برای ساخت موسیقی متن و حضور جرمی استرانگ در نقش مارک زاکربرگ بهجای جسی آیزنبرگ، باعث مقایسهی مداوم این اثر با فیلم «شبکه اجتماعی (The Social Network)» شده است.
منتقد حاضر در نمایش خصوصی، دربارهی کیفیت کارگردانی و فرم بصری فیلم گفت:
«نه، این اثر شبکه اجتماعی نیست. The Social Reckoning در واقع کارگردانی سورکین به شیوه خود سورکین است. بخشهایی از فیلم خوب کار میکند. او همچنان بلد است صحنههای مشاجره دو نفره را بنویسد و چند نمونه ماندگار در فیلم وجود دارد. مایکی مدیسون و جرمی آلن وایت بسیار خوب ظاهر شدهاند و بار فیلم را به دوش میکشند. جرمی استرانگ حضور کوتاهی دارد اما او نیز خوب است. مشکل اصلی ضعف شدید سورکین در کار با دوربین است؛ بیشتر فیلم شبیه یک قسمت بسیار گرانقیمت از سریالی تلویزیونی به نظر میرسد. موسیقی دسپلا نیز بیش از حد استفاده شده و در صحنههایی که بازیگران همه چیز را تحت کنترل دارند، مدام تنش بیهوده ایجاد میکند.»
تمرکز اصلی داستان این اثر سینمایی بر خشم و اعتراض نسبت به پلتفرم فیسبوک و شبکههای اجتماعی استوار است؛ روایتی که سازوکار و چگونگی دامنزدن و تغذیهی نفرت، افراطگرایی و انتشار اخبار جعلی را از طریق الگوریتمهای این بسترها به تصویر میکشد. مسیر داستانی این اثر به گونهای پیش میرود که در نهایت به رویداد حمله به ساختمان کنگرهی آمریکا در ششم ژانویه منتهی میشود. در این میان، پیام بنیادین و محوری سورکین بر این نکته تأکید دارد که مدیران فیسبوک همواره منافع و سودآوری مالی را بر تعهدات و مسئولیتهای اجتماعی خود ترجیح دادهاند. از سوی دیگر، بازسازی صحنههای مربوط به وقایع ششم ژانویه که در قالب سکانسی پنج تا شش دقیقهای ارائه شده است، از حیث جلوههای بصری در سطحی کیفی قرار دارد که نسبت به ساختههای پیشین این فیلمساز به مراتب ضعیفتر ارزیابی میشود.
آیا فیلمهای جدید آرون سورکین توانایی رقابت با اثر ماندگار دیوید فینچر را دارند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.