نیکلاس کیج، بازیگر نقش گوست رایدر، در جریان حضور در رویداد Fan Expo Dallas، رویکرد کنونی دنیای سینمایی مارول را هدف انتقادهای صریح خود قرار داد و نحوه قصه‌گویی و بهره‌گیری این مجموعه از هنرمندان مطرح را زیر سؤال برد. او با اعتراض به استفاده ابزاری از بازیگران شناخته‌شده، این مجموعه بزرگ و بلاک‌باستری را به یک مسابقه‌ی کشتی‌کج پرزرق‌وبرق و نمایشی تشبیه کرد و یادآور شد که چنین فضایی در این آثار، در عمل به نادیده گرفته شدن و هدر رفتن توانایی و استعداد واقعی چهره‌های برجسته منجر می‌شود.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از اسلش‌فیلم، کیج با وجود این‌که در گذشته تجربه بازی در قالب شخصیت‌های متعلق به جهان مارول را داشته است، تاکنون در هیچ‌یک از آثار و تولیدات رسمی دنیای سینمایی مارول حضور پیدا نکرده و نهایتِ نزدیکی او به این مجموعه، صرفا تا آستانه ایفای نقشی کوتاه در فیلم «ددپول و ولورین (Deadpool & Wolverine)» پیش رفته بود. در این میان، اظهارات و مواضع اخیر او واکنش‌های متعددی را به همراه داشته و موجب بروز بحث‌ها و جنجال‌های فراوانی میان علاقه‌مندان به سینمای کلاسیک و پیگیران جریان‌های نوین آثار ابرقهرمانی شده است.

نیکلاس کیج، بازیگر باسابقه سینما، گفت:

«البته این حرف را با عشق می‌گویم. وقتی می‌بینم بازیگران باهوش، فوق‌العاده بااستعداد و بالای ۵۰ سال این لباس‌های مضحک را به تن می‌کنند و آماده‌ی نبرد می‌شوند، درحالی‌که حقیقت این است که تمام داستان در نهایت به صحنه مبارزه تن به تن ختم می‌شود، سخت است به این فکر نکنم که دنیای سینمایی مارول به نسخه‌ای پرهزینه و پرزرق‌وبرق از WWE (کشتی کج) تبدیل شده است.»

دیدگاه کیج نشان‌دهنده تقابل و تضاد بنیادین میان رویکرد سنتی به هنر بازیگری و سازوکارهای نوین و تجاری صنعت سینما است؛ رویکردی که در آن بازیگران برجسته و سرشناس صرفا با پوشیدن لباس‌های ویژه و ایستادن در چند فیگور کوتاه، نقشی نمادین ایفا می‌کنند و سپس تمام صحنه‌های اکشن، پرتحرک و پیچیده به بدلکاران یا پردازش‌های جلوه‌های بصری کامپیوتری واگذار می‌شود. در همین راستا، تیزرهای منتشرشده از فیلم «انتقام‌جویان: دومزدی (Avengers: Doomsday)» نمونه‌ای آشکار و مصداقی از این الگوی مدرن به شمار می‌روند؛ آثاری که در آن‌ها تعداد زیادی از چهره‌های نام‌آشنای سینما فقط در متن صحنه‌های مبارزه‌ای بسیار سریع، شلوغ و درهم‌تنیده حضور دارند و نقش‌آفرینی آن‌ها به این الگوهای بصری و مقطعی محدود شده است.

آیا با دیدگاه نیکلاس کیج درباره کیفیت آثار دنیای سینمایی مارول موافقید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.