مراسم ششمین دوره‌ی جوایز «جشن سینما و تلویزیون» انجمن انتخاب منتقدان (Critics Choice Association) که به تقدیر از استعدادهای لاتین و اسپانیایی‌تبار در سینما و تلویزیون اختصاص دارد، شب گذشته در هتل فور سیزن لس‌آنجلس در بورلی هیلز برگزار شد. در این مراسم، جان لگوئیزامو جایزه‌ی دستاورد یک عمر فعالیت هنری را برای بیش از چهار دهه حضور در عرصه‌ی بازیگری دریافت کرد.

به‌گزارش فیلمزی و به نقل از Comic Basics، انجمن انتخاب منتقدان در معرفی لگوئیزامو به بازی اخیر او در فیلم اودیسه (The Odyssey) نیز اشاره کرد؛ فیلمی که بزرگ‌ترین افتتاحیه‌ی آخر هفته‌ی سال را برای یک اثر لایو‌اکشن ثبت کرده و فروش جهانی آن از مرز یک میلیارد دلار گذشته است. ایندی ناوارته نیز جایزه‌ی بازیگر پیشرفت سال در بخش سینما را دریافت کرد.

اما بخشی از سخنرانی لگوئیزامو بود که توجه رسانه‌ها را جلب کرد. او فیلم ماموریت غیرممکن (Mission: Impossible) را «بمبی آن‌قدر گران که در دانشکده‌ی کسب‌وکار تدریسش می‌کنند» توصیف کرد. ویدئوی این بخش از سخنرانی که توسط ورایتی در شبکه‌ی اجتماعی ایکس منتشر شد، در مدت کوتاهی بیش از یک میلیون بازدید گرفت.

«ماموریت غیرممکن - محاسبه‌ی نهایی، بمبی آن‌قدر گران است که در دانشکده‌ی کسب‌وکار تدریسش می‌کنند.»

وب‌سایت نتفلیکس جانکی این اشاره را به فیلم ماموریت غیرممکن - محاسبه‌ی نهایی بخش یک (Mission: Impossible - Dead Reckoning Part One) نسبت داده است. این فیلم یکی از چندین شکست تجاری بود که لگوئیزامو در سخنرانی خود نام برد؛ آثاری همچون ایشتار (Ishtar) و واترورلد (Waterworld) نیز در فهرست او قرار داشتند. اما این طعنه در واقع مقدمه‌ای بود برای طرح یک نکته‌ی جدی‌تر.

نکته‌ی اصلی لگوئیزامو درباره‌ی انصاف بود. او استدلال کرد اگر یک فیلم‌ساز بتواند یک شکست مشهور بسازد و همچنان سه‌شنبه‌ی بعد دوباره استخدام شود، این یعنی برابری؛ و برابری به معنای فرصت دوباره است، نه جایزه و جام. او همچنین توصیه‌ای از فیلم‌ساز تریسی لیمن را بازگو کرد درباره‌ی اینکه مانند نور و آینه باشیم و روشنایی را به دیگران بازتاب دهیم. لگوئیزامو گفت داستان‌گویی صدای اوست و هدف نهایی‌اش این است که هر کودک لاتین‌تبار در آمریکا بتواند خودش را روی پرده‌ی سینما ببیند.

ورایتی گزارش داد که لگوئیزامو در این سخنرانی پیامی هم به دیوید الیسون، مدیر پارامونت، فرستاد. او گفت صنعت سینما به لس‌آنجلس تعلق دارد و از مدیر استودیو خواست به نیازهای آمریکایی‌ها و صنعت فکر کند. سالن پر از افرادی بود که دقیقا به همین موضوع اهمیت می‌دهند.

اما درباره‌ی خود فیلم، آمار تا حدی حرف او را تأیید می‌کند. محاسبه‌ی نهایی بخش یک بودجه‌ی ناخالص ۲۹۱ میلیون دلاری داشت که به ۲۲۰ میلیون دلار خالص می‌رسد و در مجموع ۵۷۱.۱ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت. این فیلم دهمین اثر پرفروش سال ۲۰۲۳ بود، اما نسبت به هزینه‌اش همچنان یک ناامیدی تلقی شد، حتی با وجود تحسین منتقدان.

دنباله‌ی آن حتی گران‌تر تمام شد. محاسبه‌ی نهایی بودجه‌ی تولید تخمینی ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون دلاری داشت و ۵۹۸.۸ میلیون دلار در جهان فروخت که آن را نیز به یک ناامیدی در گیشه تبدیل کرد. با این حال، این فیلم بزرگ‌ترین افتتاحیه‌ی آخر هفته‌ی تاریخ این فرنچایز را با ۷۹ میلیون دلار ثبت کرد و امتیاز ۸۰ درصدی را در راتن تومیتوز دارد.

اگر کمی عقب‌تر نگاه کنیم، تصویر متفاوت می‌شود. این فرنچایز هشت‌فیلمی در مجموع ۴.۷۴ میلیارد دلار درآمد داشته، در حالی که بودجه‌ی ترکیبی آن ۱.۵ میلیارد دلار بوده است. این رقم بسیار بزرگی است که آن را شکست بنامیم و نشان می‌دهد اظهارنظر لگوئیزامو بیشتر درباره‌ی هزینه‌های نجومی و چشم‌گیر بود تا کارنامه‌ی کلی این مجموعه.

زمان‌بندی این اظهارات نیز قابل توجه است. این سخنان در همان آخر هفته‌ای مطرح شد که فیلم دیگر (Digger) با بازی تام کروز افتتاحیه‌ی ضعیفی داشت و ددلاین فروش حدود ۱۰ میلیون دلاری را برای آن پیش‌بینی کرد که پایین‌ترین افتتاحیه‌ی کروز در ۱۹ سال گذشته محسوب می‌شود. اینکه آیا فرصت‌های دوباره‌ی مشهور هالیوود برای ستاره‌ای در حد و اندازه‌ی کروز هم اعمال می‌شود، پرسشی است که صنعت سینما با دقت دنبال خواهد کرد.

برای لگوئیزامو، این طعنه بهانه‌ای بود برای طرح نکته‌ای درباره‌ی فرصت. و با توجه به واکنش‌های آنلاین، این شوخی تقریبا به همان اندازه‌ی پیامش مؤثر واقع شد.

نظر شما درباره‌ی صحبت‌های جان لگوئیزامو درباره‌ی «فرصت دوباره» در هالیوود چیست؟ دیدگاه‌تان را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.