برد پیت، برنده دو جایزه اسکار که آثارش بیش از ۹ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند، مسیر آسانی برای رسیدن به شهرت طی نکرده است. آغاز فعالیت حرفه‌ای پیت در سال ۱۹۸۷ میلادی با نقش‌های کوتاه بدون ذکر نام در تیتراژ همراه بود و او سال‌ها در نقش‌های مکمل فعالیت می‌کرد تا سرانجام به شهرت جهانی دست یابد.
به‌گزارش فیلمزی و به نقل از Comic Basics، پیت پیش از رسیدن به نقطه عطف کارنامه‌اش در فیلم «تلما و لوییز (Thelma & Louise)» بارها در تست‌های بازیگری ناکام ماند. نقش مشهور او در این فیلم نیز دو بار از دست رفت و ابتدا به ویلیام بالدوین واگذار شد، تا اینکه سرانجام پیت توانست آن را تصاحب کند. یکی از آزمون‌های ردشده او مربوط به نقش اصلی در دنباله ترسناک کالت «فانتاسم ۲ (Phantasm II)» بود؛ ماجرایی که کارگردان فیلم سال‌ها آن را به یاد نمی‌آورد.
ماجرای فیلم «فانتاسم ۲ (Phantasm II)» به تصمیم‌های استودیویی مربوط می‌شود. این اثر در تاریخ ۸ ژوئیه ۱۹۸۸ میلادی به عنوان دنباله اثر کالت سال ۱۹۷۹ به کارگردانی دان کاسکارلی اکران شد. یونیورسال بودجه‌ای ۳ میلیون دلاری برای ساخت آن در نظر گرفت که کمترین رقم میان آثار این استودیو در دهه ۱۹۸۰ و در عین حال بیشترین رقم در مجموعه فیلم‌های فانتاسم محسوب می‌شد.
تخصیص بودجه با شروط خاصی از سوی استودیو همراه شد، زیرا آن‌ها خواستار حضور بازیگری شناخته‌شده‌تر در نقش اصلی بودند و کاسکارلی را ناچار کردند دست به انتخاب مجدد بزند. کارگردان میان مایکل بالدوین، بازیگر نقش مایک پیرسون در نسخه نخست، و رجی بنیستر مجبور به انتخاب شد. کاسکارلی بنیستر را در پروژه نگه داشت و برای نقش مایک به جستجوی بازیگر جدید پرداخت و در نهایت جیمز لوگرو را انتخاب کرد.
کاسکارلی در جریان این جست‌و‌جو بازیگران متعددی را بررسی کرد که پیت نیز در میان آن‌ها حضور داشت. پیت در نهایت انتخاب نشد و تغییر بازیگر این نقش اصلی باعث بروز جنجال‌های فراوانی میان هواداران اثر شد.
دان کاسکارلی، کارگردان فیلم فانتاسم ۲، در گفت‌وگو با برنامه رادیویی سیریوس اکس‌ام برای معرفی کتاب خود، ماجرای باخبر شدن از این تست را شرح داد و گفت:
«مایکل بالدوین قبل از شهرت جنیفر انیستون با او دوست بود. در یک مهمانی، انیستون به همراه برد پیت حضور داشت و پیت به سمت بالدوین رفت و گفت که در گذشته برای بازی در فیلم فانتاسم ۲ تست داده اما پذیرفته نشده است.»
کارگردان اثر در ابتدا این موضوع را باور نکرد، زیرا تصور می‌کرد رد کردن چهره‌ای تا این حد مشهور در یادش باقی می‌ماند. با وجود این، چند ماه بعد کاسکارلی نوار کاست ویدیویی قدیمی آزمون‌های بازیگری را یافت و در تصاویر دید که مدیر انتخاب بازیگر در را باز کرد و پیت جوان را فراخواند. کارگردان اشاره کرد که پیت در آن زمان چهره بسیار مناسبی داشت و اجرای متنش در سطح بسیار خوبی قرار می‌گرفت.
طبق گزارش رسانه اسلش‌فیلم، پیت در جلسه آزمون صحنه قبرستان را بازی کرده بود. با وجود تأیید نهایی آزمون از طریق نوار ویدیویی، کاسکارلی همچنان خاطره‌ای از آن روز در ذهن نداشت. فیلم «فانتاسم ۲ (Phantasm II)» نتوانست نظر مثبت منتقدان را جلب کند، هرچند همکاران پروژه از جمله کاسکارلی، انگوس اسکریم و بنیستر از همکاری با لوگرو به نیکی یاد کردند. با این حال بالدوین همواره از غیبت در این نسخه دلخور بود.
مایکل بالدوین سرانجام در سال ۱۹۹۴ میلادی برای فیلم «فانتاسم ۳: ارباب مرده (Phantasm III: Lord of the Dead)» بازگشت و در تمامی قسمت‌های بعدی این نقش را ایفا کرد. فیلم‌های بعدی به صورت مستقل ساخته شدند و به همین دلیل کاسکارلی آزادی کامل در انتخاب بازیگران داشت.
مسیر حرفه‌ای پیت پس از این ناکامی‌ها در سال ۱۹۹۱ میلادی با حضور در «تلما و لوییز (Thelma & Louise)» دگرگون شد. موفقیت این اثر راه را برای نقش‌های اصلی در آثار برجسته‌ای مانند «رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد (A River Runs Through It)»، «افسانه‌های خزان (Legends of the Fall)»، «هفت (Seven)» و «باشگاه مشت‌زنی (Fight Club)» هموار کرد. او سال‌ها بعد برای درخشش در فیلم «روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood)» اسکار بازیگری را به خانه برد.
به نظر شما اگر برد پیت در این فیلم ترسناک بازی می‌کرد، مسیر کاری‌اش چگونه تغییر می‌کرد؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.