جان کارپنتر کارگردان فیلم The Thing، پس از ۴۴ سال تمامی فرضیات پیرامون پایان مبهم اثر مشهور خود را رد کرد.
جان کارپنتر، فیلمساز برجستهی سینمای وحشت، در جریان مراسم موزهی آکادمی به دههها بحث و جدل دربارهی پایان شاهکار سال ۱۹۸۲ خود، فیلم The Thing، واکنش نشان داد و تمامی فرضیات مطرحشده توسط هواداران را باطل دانست. پایان فیلم با دو بازماندهی پایگاه تحقیقاتی قطب جنوب یعنی آر. جی. مکریدی با بازی کورت راسل و چایلدز با بازی کیث دیوید همراه میشود؛ موقعیتی که هر دو شخصیت به یکدیگر مشکوک هستند که مبادا موجود بیگانهی تغییرشکلدهنده بدن دیگری را تسخیر کرده باشد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از اسکرینرنت، کارپنتر در پاسخ به پرسشی دربارهی بدترین فرضیهای که تا به حال دربارهی سرنوشت شخصیتها شنیده است، تأکید کرد که حقیقت هنوز توسط هیچ بینندهای کشف نشده است.
جان کارپنتر، کارگردان The Thing، گفت:
«هر ایدهای که مردم دارند، درست نیست. من پاسخ درست را میدانم. حقیقت دقیقا درون فیلم قرار دارد. سرنخ بزرگی وجود دارد. هیچکس آن را حدس نزده است.»
این بیانیهی صریح کارپنتر، اعتبار داستانهای پس از فیلم را نیز زیر سوال میبرد. در دههی ۱۹۹۰، مجموعهی کمیک The Thing from Another World سرنوشت این دو را پی گرفت و نشان داد نیروهای نظامی آرژانتین آنها را نجات میدهند، هرچند بعدتر چایلدز آلوده میشود. بازی ویدیویی The Thing محصول سال ۲۰۰۲ نیز که بسیاری از طرفداران وقایع آن را رسمی میدانستند، پاک بودن هر دو شخصیت را به تصویر کشید، اما سخنان تازه نشان میدهد که احتمالا هیچکدام از این اقتباسها به پایان واقعی مد نظر کارگردان وفادار نبودهاند.
کورت راسل، بازیگر نقش مکریدی، پیشتر دربارهی مفهوم این پایانبندی دیدگاه متفاوتی را بیان کرده بود.
کورت راسل، بازیگر The Thing، گفت:
«وقتی در نهایت به سکانس پایانی میرسید، دو نفر را میبینید که دلایل موجهی برای سوءظن به یکدیگر دارند. به بیانی دیگر، این اثری دربارهی پارانویا است و قرار نیست این حس هرگز پایان یابد. از بین نخواهد رفت.»
فیلم سینمایی The Thing اثری به نویسندگی بیل لنکستر است که فیلمنامهی آن با اقتباس از رمان کوتاه Who Goes There، نوشتهی جان دبلیو. کمبل در سال ۱۹۳۸، به نگارش درآمده و در عین حال بازسازیِ اثر تولیدشده در سال ۱۹۵۱ به شمار میرود. در کنار عوامل اصلی، جمعی از هنرمندان شامل ویلفورد بریملی، تی. کی. کارتر، دیوید کلنون، ریچارد دیسارت، چارلز هالاهان، پیتر مالونی، ریچارد ماسور، جوئل پولیس، توماس ویتز و دونالد موفات نیز به عنوان دیگر بازیگران در این اثر ماندگارِ ۱۰۹ دقیقهای حضور یافته و به ایفای نقش پرداختهاند.
به نظر شما کدام سرنخ بزرگ در صحنههای فیلم پنهان شده که توانسته پس از ۴۴ سال هویت واقعی بیگانه را پنهان نگه دارد؟