شکستن سکوت برنده نخل طلا با روایتی تلخ؛ لارس فون تریه: این بیماری را برای دشمنم هم نمی‌خواهم
لارس فون تریه، کارگردان سرشناس دانمارکی، پس از سال‌ها سکوت در ویدئویی تازه از رنج بی‌پایان ناشی از بیماری پارکینسون سخن گفت.
لارس فون تریه، فیلم‌ساز برجسته و برنده نخل طلای کن، پس از مدت‌ها بی‌خبری و سکوت، در یک اثر ویدئویی ۲۳ دقیقه‌ای مقابل دوربین نشست و درباره‌ی دست‌وپنجه نرم کردن با بیماری پارکینسون صحبت کرد. وی که از زمان اعلام ابتلای خود به این بیماری در سال ۲۰۲۲ به‌ندرت اظهارنظر مستقیمی داشت، در گفت‌وگو با دخترش، اگنس تریه، پرده از وضعیت جسمی و روانی کنونی خود برداشت.
به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، گفت‌وگوی مذکور برای نمایشگاه هنری «نواده» ضبط شد؛ رویدادی به کیوریتوری خود فون تریه که تابستان در موزه ویلومسن دانمارک روی صحنه رفت و تا ماه ژانویه در گالری تیل استکهلم به نمایش گذاشته می‌شود. کارگردان شهیر دانمارکی در پاسخ به پرسش دخترش درباره‌ی احوالش، بدون تعارف و آشکارا رنج عمیق خود را نشان داد.
لارس فون تریه، کارگردان سینما، گفت:
«من به بیماری‌ای مبتلا هستم که آن را حتی برای بدترین دشمنم هم آرزو نمی‌کنم.»
خالق شاهکارهایی نظیر «شکستن امواج (Breaking the Waves)»، «داگویل (Dogville)»، «مالیخولیا (Melancholia)» و «رقصنده در تاریکی (Dancer in the Dark)» اعلام کرد که احساس بسیار ناخوشایندی دارد، اضطراب وجودش را فراگرفته است و به‌سختی می‌تواند برای چیزی به هیجان بیاید. فون تریه زمانی فیلم «ضدمسیح (Antichrist)» را در دوران اوج افسردگی شدید ساخت، با این حال در صحبت‌های اخیرش بیش از هر زمان دیگری شکسته و درمانده به نظر می‌رسد.
کارگردان برنده نخل طلا وقتی با پرسشی پیرامون میراثی که از خود به جا خواهد گذاشت مواجه شد، ارزش دستاوردهای هنری خود را در نگاه کلی جهان کم‌اهمیت برشمرد.
لارس فون تریه، کارگردان سینما، گفت:
«برایم دشوار است که به هیجان بیایم. چند اثر من وجود دارند که بسیار به آن‌ها اهمیت می‌دهم. مسلما دوست دارم آن‌ها بخشی از میراث من باشند، اما در تصویر بزرگ جهان، همراه با این دردها و ریختن بذرهای درختان روی خاک و مسائلی از این قبیل، همه این‌ها هیچ معنایی ندارد.»
روحیه طنز ویژه فون تریه در بخش‌هایی از گفت‌وگو همچنان پابرجا بود. او با خنده از پر کیرکبی، نقاش فقید دانمارکی، به دلیل نامه‌ی تندی که دهه‌ها پیش در نقد یکی از فیلم‌هایش نوشته بود یاد کرد و خاطره‌ای شوخ‌طبعانه را درباره‌ی لاک‌پشت دوران کودکی‌اش تعریف کرد که رفتار وسواسی از خود نشان می‌داد. او در پاسخ به اگنس تریه که اشاره کرد نقاشانی چون مونک و استریندبرگ در زمان حیات نادان شمرده می‌شدند، تأیید کرد که دیگران به او نیز به چشم یک احمق نگاه کرده‌اند و همین عامل را رمز موفقیت دانست؛ زیرا هرگز برای پول فیلم نساخته و تنها به خلق اثری متعهد بوده که باید ساخته می‌شد.
فیلم‌نامه‌ی اثر سینمایی پایانی این فیلم‌ساز با عنوان «پس از آن (After)» در ماه اوت به اتمام رسید. پیتر البک ینسن و لوئیز وسث، تهیه‌کنندگان پروژه، پیش‌تر اعلام کردند که ذهن فون تریه کاملا هشیار باقی مانده، هرچند وضعیت جسمانی‌اش تحت‌تاثیر این بیماری سخت تغییر یافته است.
دیدگاه خود را درباره‌ی آثار تاثیرگذار لارس فون تریه و میراث هنری او برای ما بنویسید.
