پل شریدر، نویسندهی سرشناس فیلم راننده تاکسی، از رد شدن اثر جدید خود توسط سه جشنواره بزرگ خبر داد.
پل شریدر، فیلمنامهنویس نامدار و آفریننده آثاری چون «راننده تاکسی»، در اظهاراتی اعلام کرده است که تازهترین اثر او با عنوان The Basics of Philosophy مورد پذیرش جشنوارههای بینالمللی تلوراید، تورنتو و نیویورک قرار نگرفته و از سوی این رویدادها رد شده است. این عدم پذیرش در شرایطی اعلام میشود که مدیران این جشنوارهها در دورههای پیشین همواره روی خوشی به ساختههای این سینماگر نشان میدادند و از نمایش کارهای او استقبال میکردند، اما این بار اثر جدید او برخلاف دورههای گذشته موفق به جلب نظر این رویدادهای سینمایی برای حضور نشده است.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، شریدر در گفتوگو با اینترویو مگزین بهطور رسمی تأیید کرد که تصمیمگیرندگان و مسئولان رویدادهای تلوراید و تورنتو، درونمایه و موضوع محوری اثر را به عنوان علت اصلی پذیرفتهنشدن آن مطرح کردهاند. خط روایی این فیلم بر شخصیتی به نام دکتر جان یوریسن با نقشآفرینی جک هیوستون متمرکز است؛ استاد دانشگاهی در رشته فلسفه که در وضعیت بغرنجی میان تلاش برای ساختن آینده خویش و کلنجار رفتن با گذشتهای سرشار از مسائل حلنشده گرفتار آمده است. با پیشروی داستان فیلم، پرده از جنبههای پنهان زندگی این شخصیت برداشته میشود و در روند روایت برای مخاطب مشخص میشود که او در واقع یک پدوفیل است.
پل شریدر در پاسخ به پرسشی دربارهی دشوارتر شدن تولید آثار مناقشهبرانگیز در دنیای کنونی، چنین گفت:
«فکر میکنم مردم امروز بسیار راحتتر از گذشته آزردهخاطر میشوند.»
فیلم The Basics of Philosophy در جریان برگزاری جشنوارهی فیلم ونیز، در بخشی خارج از بخش مسابقه برای نخستین بار در سطح جهانی به نمایش درآمد و این رویداد را پشت سر گذاشت. این فیلم بهتازگی نخستین اکران خود در خاک آمریکا را نیز تجربه کرده و در چارچوب جشنوارهی داونتاون که تحت مدیریت شرمن-مینتی برگزار میشود، به روی پرده رفته است. با این حال، جشنوارهی فیلم نیویورک از پذیرش این فیلم خودداری کرد و حاضر به نمایش آن نشد؛ تصمیمی که در حالی اتخاذ شده که این جشنواره در گذشته بخش عمدهای از آثار شریدر در قرن حاضر را پوشش داده بود.
رد شدن این فیلم در حالی رقم میخورد که شریدر، پس از مواجهه با اتهام آزار جنسی از سوی دستیار پیشین خود در آوریل ۲۰۲۵، ساخت آن را در ژوئن همان سال آغاز کرده بود. منتقدان جشنواره ونیز نیز روی خوشی به اثر نشان ندادند؛ وبگاه راجر ایبرت آن را بدترین ساخته در کارنامه شریدر دانست، تایماوت فیلم را تلاشی ملالآور ارزیابی کرد و در وبگاه متاکریتیک نیز نمره ۵۴ برای آن ثبت شد.
به نظر شما جشنوارههای سینمایی حق دارند به دلیل سوژههای جنجالی یا حواشی عوامل، فیلمها را کنار بگذارند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.