وداع تلخ مگنیتو با پروفسور ایکس پس از نیم قرن دوستی تکرارنشدنی: بی‌ریا و زلال بود
ایان مک‌کلن در پی درگذشت دوست صمیمی و همکار باسابقه خود، پاتریک استوارت در سن ۸۶ سالگی، بیانیه‌ای بسیار احساسی منتشر کرد.
پاتریک استوارت، بازیگر برجسته‌ی بریتانیایی، در سن ۸۶ سالگی در خانه‌ی خود واقع در لس‌آنجلس و در کنار همسرش سانی اوزل درگذشت. خانواده‌ی استوارت اعلام کردند که او دوره‌ی کوتاه و بسیار تکان‌دهنده‌ای را در پی ابتلا به بیماری آلزایمر و زوال عقل با اجسام لویی سپری کرد و در ۲۸ اکتبر چشم از جهان فروبست.
به‌گزارش فیلمزی و به نقل از Comic Basics، ایان مک‌کلن ستاره ارباب حلقه ها که چندین دهه پیوند دوستانه‌ی عمیق و صمیمانه‌ای با استوارت داشت، متنی سراسر احساسی در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشت. رفاقت این دو چهره‌ی برجسته نه‌تنها روی پرده‌ی سینما، بلکه در تمام محافل عمومی با شوخی‌های گرم و کلاه‌های لبه‌دار هماهنگ به نمادی ماندگار بدل شده بود.
ایان مک‌کلن، بازیگر نامدار بریتانیایی، گفت:
«سر پاتریک استوارت (۱۹۴۰-۲۰۲۶)؛ پیش از هر چیز، پاتریک با زاده‌شدن و پرورش‌یافتن در یورکشایر معنا می‌شد، همان منطقه‌ی مغرور در شمال انگلستان که تا پایان عمر عاشقش بود. می‌توانستید این موضوع را در لهجه‌ی گیرا و در صداقتِ استوارش هنگام بیان افکار و احساساتش بشنوید. اهالی یورکشایر با نیمه‌حقیقت‌ها یا طفره‌رفتن از مسائل بزرگ هیچ سنخیتی ندارند. او انسانی بی‌ریا و زلال بود، امری که او را به فردی قابل اعتماد، قابل ستایش و در مورد شخص من، دوست‌داشتنی تبدیل می‌کرد. نخستین بار نیم قرن پیش به عنوان دو بازیگر جوان و جاه‌طلب در رویال شکسپیر کامپنی یکدیگر را ملاقات کردیم، گرچه در نمایش‌های مشترک حضور نداشتیم. نخستین خاطره‌ی پررنگم از او چند سال بعد رقم خورد؛ هنگامی که در خیابانی در مرکز لندن با او روبه‌رو شدم و او از پیشنهاد ایفای نقش اول در Star Trek گفت. به او گفتم: اما پاتریک، به سابقه‌ی صحنه‌ای خودت در بریتانیا فکر کن. آیا واقعا می‌خواهی ریسک گم شدن در هالیوود را برای سال‌های متوالی بپذیری؟ با این حال، او این ریسک را پذیرفت و خدا را شکر برای همه‌ی ما که دست به چنین کاری زد؛ چرا که نه‌تنها هواداران پرشور Star Trek، بلکه مخاطبان سینما و تئاتر نیز از دیدن ستاره‌ای شگفت‌زده شدند که از شهرت جهانی‌اش برای درخشش در زنجیره‌ای از موفقیت‌های سینمایی (البته مردان ایکس) و اجرا در شاهکارهای کلاسیک نمایشنامه‌نویسانی چون شکسپیر، ایبسن، آرتور میلر، پیتر شیفر، پینتر و بکت در استراتفورد، وست‌اند لندن و برادوی بهره برد. آمریکا خانه‌ی دوم او بود؛ جایی که با سانی ستودنی‌اش آشنا شد که در بیماری و سلامت، و در فراز و نشیب‌ها کنارش ماند. با این حال او هرگز اصالت خود را فراموش نکرد؛ غرورآفرین‌ترین دستاوردِ محترم‌ترین و محبوب‌ترین بازیگر نسل خود در هر دو سوی اقیانوس اطلس، انتصاب او به ریاست دانشگاه هادرزفیلد در یورکشایر بود. واپسین هنرنمایی وداع او در فیلم سینمایی Avengers: Doomsday هنوز دیده نشده است.»
پیوند برادرانه‌ی این دو ستاره در سال ۲۰۰۰ و هنگام ایفای نقش‌های پروفسور ایکس و مگنیتو در فیلم سینمایی «مردان ایکس (X-Men)» رنگ و بوی عمیقی به خود گرفت. مک‌کلن و استوارت بعدها روی صحنه‌ی برادوی در نمایش‌های «در انتظار گودو (Waiting for Godot)» و «برزخ (No Man's Land)» همبازی شدند؛ اجرایی که مک‌کلن فاش کرد پس از اتمام دوره‌ی نمایش گودو از شدت دلتنگی اشک ریخته بود. همچنین پیوند خانوادگی آن‌ها چنان مستحکم بود که مک‌کلن در سال ۲۰۱۳ شخصا خطبه‌ی ازدواج استوارت و همسرش را جاری ساخت.
پاتریک استوارت از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ ریاست دانشگاه هادرزفیلد را بر عهده داشت و همواره پیوند با زادگاهش در میرفیلد را زنده نگه داشت. جهان سینما قرار است آخرین حضور او در نقش چارلز خاویر را در دسامبر با اکران فیلم سینمایی Avengers: Doomsday تماشا کند. هم‌زمان چهره‌هایی همچون هیو جکمن، مدیران استودیو مارول و خیل عظیمی از دوستداران تئاتر به احترام این هنرمند فقید بیانیه‌هایی صادر کردند.
به‌یادماندنی‌ترین خاطره یا نقشی که از همکاری پاتریک استوارت و ایان مک‌کلن در ذهن دارید چیست؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
