دارن آرونوفسکی، کارگردان نامدار هالیوود و خالق فیلم قوی سیاه، قصد دارد در اثر سینمایی بعدی خود از ابزارهای هوش مصنوعی بهره ببرد.
دارن آرونوفسکی، سینماگر سرشناس و خالق قوی سیاه (Black Swan)، در تدارک استفاده آزمایشی از فناوری‌های نوین پردازش تصویر در فیلم بلند بعدی خود است. متیو لیباتیک، فیلم‌بردار باسابقه و همکار قدیمی وی، در جریان دریافت جایزه‌ی آیکون فیلم‌برداری در جشنواره‌ی تکامل مایورکا این موضوع را با رسانه‌ها در میان گذاشت.
به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، آرونوفسکی همواره از پیشگامان بهره‌گیری از فناوری‌های رایانه‌ای در سینما بوده است. کارنامه‌ی وی پیش از این شامل تهیه‌کنندگی فیلم کوتاه «اجداد» اثر الیزا مک‌نیت در جشنواره‌ی ترایبکا و سریال مربوط به جنگ‌های استقلال با عنوان «در چنین روزی... ۱۷۷۶» می‌شود؛ اثری که البته به دلیل ظاهر مومی و پلاستیکی تصاویر با انتقادهایی روبه‌رو شد. فیلم کوتاه «شب‌به‌خیر لمبی» با پشتیبانی دیپ‌مایند (DeepMind) نیز امسال توانست راهی بخش رسمی جشنواره‌ی کن شود.
متیو لیباتیک، مدیر فیلم‌برداری نامزد جایزه‌ی اسکار، درباره‌ی روند پیش‌تولید اثر بعدی گفت:
«ما درباره‌اش صحبت کرده‌ایم. به‌زودی یک آزمایش انجام می‌دهیم. اعتقاد دارم هرچه اطلاعات بیشتری به سیستم بدهید، خروجی به آنچه به دنبالش هستید نزدیک‌تر خواهد بود. او می‌خواهد ببیند چقدر می‌توان کار را حداقلی پیش برد؛ هر دو علاقه‌مندیم چیزهای بیشتری درباره‌اش یاد بگیریم.»
استودیوی پریموردیال سوپ (Primordial Soup) سال گذشته با همکاری گوگل دیپ‌مایند توسط آرونوفسکی پایه‌گذاری شد تا زمینه‌ساز خلق شیوه‌های تازه باشد. با وجود آزمایش‌های فنی، مدیر فیلم‌برداری تأکید دارد تولید اثر بر پایه‌ی متن‌های متداول مولدها نخواهد بود.
متیو لیباتیک در توضیح شیوه تولید اثر گفت:
«ما آن را درست مثل یک فیلم سینمایی خواهیم ساخت. سر صحنه خواهیم ایستاد. دارن روی زانوهایش می‌نشیند و همه‌چیز را با انگشتانش جابه‌جا می‌کند... فکر نمی‌کنم این فناوری جایگزین کاری شود که او انجام می‌دهد، اما او به آن علاقه‌مند است.»
مدیر فیلم‌برداری هالیوود بر این باور است که نوآوری‌های دیجیتال جایگزین ذات سینما نخواهند شد، بلکه صرفا سازوکار پروژه‌های عظیم تجاری را متحول می‌کنند.
متیو لیباتیک پیرامون آینده‌ی جلوه‌های بصری گفت:
«آنچه ممکن است جایگزینش شود، پروژه‌های مارول است.»
این هنرمند پیش‌بینی می‌کند دنیای سینمایی مارول (MCU) برای کاهش هزینه‌های گزاف جلوه‌های ویژه (VFX) از این روش‌ها استفاده کند، هرچند ستاره‌های بزرگ بازیگری دست‌نیافتنی می‌مانند.
متیو لیباتیک در ادامه افزود:
«نمی‌توانید به من بگویید شخصیتی مبتنی بر هوش مصنوعی خواهید ساخت که بتواند کاری را انجام دهد که رابرت پتینسون ارائه می‌دهد.»
لیباتیک حتی فیلم پرده‌سبز «۳۰۰» ساخته‌ی زک اسنایدر را عملا یک فیلم هوش مصنوعی آغازین توصیف کرد و در عین حال یادآور شد هیچ‌کس نمی‌تواند فیلمی مانند «ارزش احساسی» را با چنین ابزارهایی تولید کند. دوستی و همکاری این دو چهره از فیلم کوتاه «پروتوزوآ» در سال ۱۹۹۳ در بنیاد فیلم آمریکا آغاز شد و به آثاری چون «پی»، مرثیه‌ای برای یک رویا (Requiem for a Dream)، چشمه (The Fountain)، قوی سیاه (Black Swan)، «نوح»، «مادر!»، «نهنگ» و «گرفتار دزدی» رسید. نامزدی‌های اسکار لیباتیک برای فیلم‌های قوی سیاه (Black Swan)، ستاره‌ای متولد شده است (A Star Is Born) و مایسترو (Maestro) ثبت شده است؛ او فیلم‌برداری آثاری همچون «مرد آهنی» و «نفوذی» را نیز بر عهده داشت.
آرونوفسکی پس از اتمام «گرفتار دزدی»، گزینه‌های متعددی پیش رو دارد. احتمال ادامه‌ی همکاری با سونی برای ساخت یک اثر دلهره‌آور به نویسندگی گیلین فلین، نویسنده‌ی دختر گم‌شده (Gone Girl)، وجود دارد که علاوه بر تهیه‌کنندگی، کارگردانی آن را هم شامل می‌شود. بازسازی اثر «کوجو» برای نتفلیکس یا کارگردانی تریلر «دستیابی به موفقیت» با بازی دواین جانسون برای استودیوی A24 دیگر مسیرهای احتمالی این فیلم‌ساز به شمار می‌روند.
به نظر شما ورود ابزارهای پردازش هوش مصنوعی به سینمای کارگردانان مؤلفی چون دارن آرونوفسکی، به ارتقای فرم بصری کمک می‌کند یا اصالت تصویر را خدشه‌دار خواهد کرد؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
