واکنش‌های اولیه به دنباله روزی روزگاری در هالیوود؛ تارانتینو روی دور تند؟
فیلم جدید دیوید فینچر با محوریت شخصیت کلیف بوث برای اعضای انجمن کارگردانان آمریکا در لس‌آنجلس به نمایش درآمد.
فیلم سینمایی «ماجراجویی‌های بعدی کلیف بوث (The Further Mis-Adventures of Cliff Booth)» به کارگردانی دیوید فینچر در سالن قدیمی آکادمی واقع در تقاطع ویلشر و لاپیر برای اعضای انجمن کارگردانان آمریکا (DGA) اکران شد. پس از پایان نمایش اثر، نشست پرسش و پاسخ با اجرای الویس میچل و با حضور دیوید فینچر، الیزابت دبیکی، اسکات کان و پیتر ولر برگزار شد، هرچند کوئنتین تارانتینو و برد پیت در این مراسم غایب بودند.
به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، براساس اعلام هالیوود الس‌ویر، بازخوردهای اولیه نسبت به نمایش فیلم بسیار مثبت ارزیابی می‌شود. یکی از تماشاگران حاضر در سالن، اثر را چنین توصیف کرد:
«یک کمدی دیوانه‌وار و خشن که مانند نامه‌ای عاشقانه به لس‌آنجلسِ اواخر دهه‌ی هفتاد میلادی عمل می‌کند؛ دورانی ده سال پس از وقایع پیشین، پس از جنگ ستارگان، با گسترش موسیقی دیسکو و رفتارهای به‌مراتب ترسناک‌تر شرکت‌های بزرگ.»
ماجرای فیلم در سال ۱۹۷۷ میلادی و هشت سال پس از رویارویی کلیف بوث با خانواده‌ی منسون در روایت تاریخ موازیِ تارانتینو رخ می‌دهد.
نکته‌ی کلیدی در بازخوردهای تماشاگران، ترکیب لحن کاریِ دو فیلمساز سرشناس هالیوود است. فینچر رویکردی مشابه کار خود روی فیلمنامه‌ی آرون سورکین در فیلم «شبکه‌ی اجتماعی (The Social Network)» در پیش گرفت و ضرب‌آهنگ اجرا را به اوج رساند. ادای فوق‌العاده سریع دیالوگ‌ها توسط بازیگران موجب شد متنی که پتانسیل نزدیک به سه ساعت نمایش را داشت، در قالب یک اثر دو ساعته تدوین شود. یکی از بینندگان درباره‌ی این فضا گفت:
«شنیدن کلمات تارانتینو و تماشای یک اثر فینچری تجربه‌ای کاملا عجیب به حساب می‌آید. این کار مثل نسخه‌ی روان‌گردان تارانتینو است؛ درست شبیه به وضعیتی که فیلم احوال دگرگون‌شده اثر کن راسل برای پدی چایفسکی رقم زد. اساسا فینچر دیالوگ‌های تارانتینویی را بازتعریف کرده است.»
درخشش الیزابت دبیکی توجه حضار را به خود جلب کرد، تا جایی که یکی از منابع در توصیف نقش‌آفرینی او گفت:
«دبیکی تمام توجهات را ربود؛ با تمام ۱۹۰ سانتی‌متر قد خود در قامت یک الهه‌ی جدید سینما ظاهر شد.»
این بازیگر رهبری گروهی از هنرمندان مکمل نظیر کارلا گوجینو، اسکات کان و یحیی عبدالمتین دوم را برعهده دارد. فینچر در نشست تأکید کرد که پس از دریافت فیلمنامه‌ی ۲۳۰ صفحه‌ای مجبور شد انتخاب کند کدام بخش را بسازد، چراکه این اثر در واقع دو فیلم مستقل به شمار می‌رفت. تماشاگر حاضر اظهار داشت:
«وقتی فیلم تمام می‌شود، مدام به این فکر فرو می‌روید که در آن ۱۰۰ صفحه‌ی دیگر چه چیزهایی وجود داشت. شاید برخی شخصیت‌ها در پرده‌ی سوم حضور پررنگ‌تری داشتند، از جمله گربه‌ای که احتمالا خط داستانی تارانتینویی خودش را دارا بود.»
این عنوان سینمایی در تاریخ ۲۵ نوامبر مصادف با تعطیلات روز شکرگزاری روی حدود ۲۰۰ پرده‌ی IMAX اکران می‌شود، درحالی‌که محدودیت انتشار واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی دوشنبه ساعت ۲۱:۳۰ به‌وقت اقیانوس آرام و نقدهای کامل پنج‌شنبه ساعت ۱۰:۰۰ صبح برداشته خواهد شد.
به نظر شما ترکیب کارگردانی دیوید فینچر با دیالوگ‌های کوئنتین تارانتینو می‌تواند نتیجه‌ای درخشان رقم بزند؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.
