گلشیفته فراهانی با ایفای نقش زنی افغانستانی در درام دلهرهآور ضدطالبان، روایتی تکاندهنده از فداکاری و نجات کودکان را به تصویر کشید.
گلشیفته فراهانی در جدیدترین فعالیت بینالمللی خود نقش اصلی درام دلهرهآور «وقتی صدای زنگها را میشنود (When She Hears the Bells)» را بر عهده گرفته است. ماجرای اثر در تابستان سال ۲۰۲۱ میلادی و در آستانهی سقوط کابل به دست طالبان رخ میدهد و روایتی از فداکاری برای نجات جان کودکان را به تصویر میکشد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورایتی، نخستین نمایش جهانی این اثر ساختهی شبنم زریاب، فیلمساز افغانستانی مقیم پاریس، در بخش مسابقهی فیلمهای اول جشنوارهی شبهای سیاه تالین رقم میخورد. فراهانی نقش بیوهی جوانی به نام لیلا را بازی میکند که وارد کابل میشود و در آشپزخانهی خانهای کار میکند که به سنت «بچهبازی» اختصاص دارد، سپس تصمیم میگیرد به گروهی از این پسربچهها برای فرار از سرنوشت هولناکشان کمک کند.
شبنم زریاب، نویسنده و کارگردان اثر، همکاری با ستارهی ایرانی را انتخابی کاملا طبیعی دانست و دربارهی حضور او توضیح داد:
«از زمان تماشای گلشیفته در فیلم درباره الی اصغر فرهادی، فعالیت حرفهایاش را دنبال میکردم و او در فیلم سنگ صبور عتیق رحیمی نیز به فارسی افغانستانی اصیل و بینقصی صحبت میکرد. همچنین کنشگری او در زمینهی حقوق زنان نقش عمدهای برای من داشت. او نهتنها بازی استثنایی ارائه داد، بلکه حرفهایگریاش در صحنه حیرتانگیز بود.»
گلشیفته فراهانی دربارهی انگیزهی پیوستن به پروژه بیان کرد:
«ابتدا، فیلمنامهی قدرتمند، منسجم و پیام بشردوستانهی پشت داستان بود؛ روایتی که حتما باید گفته میشد. دوم، پشتکار باورنکردنی شبنم بود که هرگز از من دست نکشید. در نهایت احساس درونی به من گفت بههیچوجه نمیتوانم این پیشنهاد را نادیده بگیرم؛ گویی بخشی از سرنوشت رقمخورده بود.»
بازیگر نقش اول اثر در توصیف شخصیت لیلا و ویژگیهای آن گفت:
«توانایی لیلا در انطباق و دگرگونی مجذوبم کرد؛ ویژگی برجستهای در این منطقه که نشان میدهد چگونه انسانها، بهویژه زنان، وقتی برای بقا ناچار به مبارزه میشوند به شیوههایی باورنکردنی تحول مییابند. این موضوع پتانسیل درونی هر انسانی را برای رسیدن به لبهی پرتگاه و دستیابی به شجاعت مطلق برملا میکند؛ شجاعتی که با عزت نفس و ارزشهای انسانی هدایت میشود؛ از زنی هراسان و تنها به مادهشیری که سرنوشت کودکان را تغییر میدهد، حتی با به خطر انداختن جان خود.»
فراهانی دربارهی نقش هنر در رویارویی با افراطگرایی تأکید کرد:
«هنرمندان روایتگر هراسها هستند و توجه مردم را به وقایع جهان جلب میکنند؛ احساس میکنم کار هنرمندان مهمتر از اقدامات سیاستمداران است. هنرمندان پل میسازند، درحالیکه سیاستمداران و افراطگرایان جدایی و دوقطبی ایجاد میکنند. هنر کمک میکند قضاوتهای شکلگرفته با تبلیغات، به نگاهی انسانی، دقیق و واقعی تبدیل شود.»
تولید اثر با بودجهی ۳.۵ میلیون یورویی (معادل ۳.۸ میلیون دلار) و پس از لغو فیلمبرداری در کردستان عراق بهدلیل تنشهای نظامی سال ۲۰۲۴، سرانجام در کشور مراکش به انجام رسید. این فیلم پس از حضور در تالین، در جشنوارهی فیلم تورین به رقابت خواهد پرداخت.
دیدگاه خود را درباره نقشآفرینیهای بینالمللی گلشیفته فراهانی و حضور او در آثاری با موضوعات حساس اجتماعی با ما در میان بگذارید.