دبیر نهمین جایزه پژوهش سال سینمای ایران از طرح مباحثی چون هوش مصنوعی، حقوق معنوی و مالکیت فکری در این دوره خبر داد.
به گزارش فیلمزی، تصور کنید فیلمبرداری تمام شده، اما صحنهی آخر هنوز یک دیالوگ کم دارد. کارگردان بهجای اینکه بازیگر را دوباره به استودیو دعوت کند، با هوش مصنوعی دیالوگ را با صدای او میسازد. تماشاگر همان صدای آشنا را میشنود، اما بازیگر هرگز آن جمله را نگفته است. آیا اجازهی استفاده از اجرای بازیگر در فیلم، ساختن اجرایی تازه با صدای او را هم در بر میگیرد؟ اگر بخشی از فیلمنامه یا تصویر فیلم را هوش مصنوعی ساخته باشد، نام چه کسی باید در تیتراژ بیاید و حق بهرهبرداری از آن بخش با کیست؟
روحالله حسینی، دبیر نهمین جایزهی پژوهش سال سینمای ایران، میگوید بحث دربارهی هوش مصنوعی دیگر بر سر ورود آن به سینما نیست. به گفتهی او، در سینمای ایران حتی نمونههایی از فیلمهای بلند وجود دارند که بهتمامی با هوش مصنوعی ساخته شدهاند. پرسش حالا این است که این فناوری هر بخش از صنعت تصویر را چطور تغییر میدهد.
به گفتهی حسینی، کاربرد هوش مصنوعی از ایدهپردازی فراتر رفته و به ساخت، نمایش، پخش و بازاریابی فیلم هم رسیده است. او بازآفرینی شخصیتها، چهرهها و صداها را یکی از مواردی میداند که در آیندهی نزدیک بحث دربارهی مالکیت فکری و حق مؤلف در سینما را جدیتر خواهد کرد.
حسینی میگوید در حال حاضر قانون مدونی که مشخصاً به این مسئله بپردازد، وجود ندارد. به گفتهی او، قرار است در نشستهای نهمین جایزهی پژوهش سال سینمای ایران، حقوق پدیدآورندگان و مالکیت فکری آثار سینمایی در مواجهه با هوش مصنوعی بررسی شود.
به گفته حسینی، در سینمای ایران فیلم بلندِ ساختهشده با هوش مصنوعی داریم، اما هنوز قانون مدونی نداریم که تکلیف حقوق پدیدآورندگان را در چنین آثاری روشن کند. قرار است همین فاصله میان آنچه در سینما ساخته میشود و آنچه قانون دربارهاش روشن کرده، در نشستهای نهمین جایزهی پژوهش سال سینمای ایران بررسی شود. پرسش دیگر این نیست که آیا میشود با هوش مصنوعی فیلم ساخت. پرسش این است که وقتی چنین فیلمی ساخته شد، حقوق آن به چه کسی تعلق میگیرد؟