الیوت پیج و هیمش پاتل در گفتوگویی تفصیلی، از ابهام ادامهدار پایان فیلم تلقین و شیوهی تعامل کریستوفر نولان با بازیگران پرده برداشتند.
پایانبندی بحثبرانگیز فیلم سینمایی تلقین (Inception) حتی پس از گذشت ۱۶ سال همچنان یکی از معماهای حلنشدهی سینما بهشمار میرود. با وجود تئوریهای متعدد دربارهی ماهیت واقعی یا خیالی سکانس پایانی و چرخش توتم، حتی بازیگران اصلی فیلم نیز پاسخ قطعی آن را نمیدانند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از کولایدر، الیوت پیج و هیمش پاتل در جریان گفتوگو پیرامون پروژهی جدید فیلم ادیسه (The Odyssey) به کارگردانی کریستوفر نولان، ابعاد تازهای از سازوکار فکری و شیوهی هدایت بازیگران توسط فیلمساز بریتانیایی را تحلیل کردند. پیج که در فیلم تلقین نقش شخصیت آریادنه را ایفا کرده بود، دربارهی ادامهی پرسشهای تماشاگران پیرامون سکانس پایانی صحبت کرد.
الیوت پیج، بازیگر نقش آریادنه در تلقین، گفت:
«میدانید، مدتی است کسی نپرسیده بود، اما هنوز مردم این سؤال را از من میپرسند و پاسخ میدهم: من فیلمنامه را ننوشتم، پس نمیدانم. واقعا اطلاعی ندارم. کریس هرگز رازش را به من نگفت و رازی نزد من نیست.»
پاتل نیز با تأیید کنجکاوی همیشگی سینمادوستان، علاقهی خود را به دانستن پاسخ این معما ابراز کرد. بازیگران سپس به فضای حرفهای و دموکراتیک پشت صحنهی نولان پرداختند؛ جایی که اولویت اصلی حفظ ایمنی تیم و پیشبرد دقیق فرایند تولید است. ضبط بخشهای مختلف این اثر در یونان، مراکش، اسکاتلند و ایسلند انجام شده است.
فهرست تماشای این مطلب
۱ اثرهیمش پاتل، بازیگر نقش یوریلوکوس در ادیسه، دربارهی مدیریت چالشهای فنی در صحنه گفت:
«روند کار بسیار کارآمد است. گاهی دوربین گیر میکند؛ هنگام فیلمبرداری با نگاتیو چنین اتفاقاتی رخ میدهد. یا پیچیدگیهای فنی بدلکاری بالا میگیرد، اما بهدلیل مسائل ایمنی فقط میگویند: بیایید چند لحظه صبر کنیم و پیش از ادامه مطمئن شویم همهچیز روبهراه است.»
پاتل صحنهای مشترک با مت دیمون را در ساحل اسکاتلند به یاد آورد که با وزش شدید باد همراه شد و پنج نفر از عوامل تلاش میکردند صفحهی بزرگ هدایتکننده نور را نگه دارند. بهگفتهی پاتل، هنگام بروز چنین حوادثی همهی افراد، از جمله بازیگران اصلی، به یاری گروه میشتابند، زیرا هیچ فضایی برای رفتارهای مغرورانه در پروژههای نولان وجود ندارد.
بخش دیگر این گفتوگو به تحلیل نظری نحوهی رویارویی نولان با فیلمنامه و شخصیتپردازی اختصاص داشت. پاتل و پیج تأکید کردند این کارگردان آزادی عمل بسیار بالایی به گروه بازیگری میدهد تا برداشتهای فردی خود را به نقش بیفزایند و هرگز دیدگاهش را تحمیل نمیکند.
پاتل دربارهی نگاه کارگردان به روند آفرینش نقش افزود:
«تصور میکنم نولان دوست دارد در آن فضای ناشناخته میان متنی که نوشته و آنچه ما روی صحنه خلق میکنیم، زندگی کند؛ فضایی که در زمان تقاطع این دو عنصر شکل میگیرد. دیدن شیوهی تفسیر ما از نقش و شکلگیری نهایی آن واقعا هیجانانگیز است. او بیش از حد سختگیری نمیکند، اما در زمان مناسب نکات بسیار درستی انتقال میدهد.»
پیج نیز ضمن تأیید این نگاه، اعتماد نولان به بازیگران را ستودنی دانست.
الیوت پیج، بازیگر ادیسه، دربارهی همکاری با کارگردان گفت:
«احساس من هم دقیقا مشابه است. کریس را شخصیتی دیدم که اعتماد زیادی نشان میدهد. به خاطر دارم در نخستین دیدارمان گفتوگوی کوتاهی پیرامون شخصیت داشتیم و پس از آن، دست بازیگر را برای پیادهسازی ایدههایش کاملا باز گذاشت. درست همانطور که هیمش اشاره کرد، سر وقت حاضر میشود و موجزترین و کاملترین نکته را منتقل میکند. کار کردن با او واقعا لذتبخش است.»
فیلم سینمایی ادیسه که نگارش فیلمنامهی آن توسط کریستوفر نولان با اقتباس از اثر هومر انجام گرفته و اما توماس تهیهکنندگی آن را برعهده داشته، با مدتزمان ۱۷۳ دقیقه در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶ اکران شد.
به نظر شما پایان فیلم تلقین چه تفسیری دارد و سکانس نهایی واقعیت بود یا رویا؟ دیدگاه خود را بنویسید.