جیمز گری جزئیات تازهای از نسخهی کوتاهتر فیلم Ad Astra با بازی برد پیت، راوی کمتر و پایانی تاریکتر فاش کرد.
جیمز گری، کارگردان سینما، جزئیات تازهای دربارهی نسخهی مدنظر خود از فیلم Ad Astra با نقشآفرینی برد پیت ارائه داد. طبق گفتههای او، نسخهی اصلی دوازده دقیقه کوتاهتر از نسخهی اکرانشده در سینماها بود، از گفتار متن بسیار کمتری دارد و سرنوشت متفاوتی را برای شخصیت اصلی رقم میزد.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، تولید فیلم علمیتخیلی Ad Astra در سال ۲۰۱۹ با حواشی فراوانی همراه بود و نسخهی نهایی روی پرده با دیدگاه اصلی سازندهاش تفاوت داشت. گزارشها حاکی از آن است که فیلمبرداریهای مجدد بدون تأیید نهایی گری انجام شد و نریشنهای دیرهنگام به همراه فلشبکهای مربوط به شخصیت لیو تایلر، با اصرار برد پیت که تهیهکنندهی اثر نیز بود، به فیلم اضافه شدند. گری در سال ۲۰۲۲ این نریشنها را «احمقانه» توصیف کرده و پیشتر نیز از سلب مالکیت اثرش ابراز نارضایتی کرده بود.
کارگردان اثر در یک جلسهی پرسش و پاسخ اینترنتی، اطلاعات دقیقتری از تفاوتهای تدوین خود با اثر اکرانشده به اشتراک گذاشت.
فهرست تماشای این مطلب
۱ اثرجیمز گری، کارگردان فیلم، گفت:
«نسخهی من، هرچند گفتنش بسیار عجیب به نظر میرسد چون معمولا خلاف این رخ میدهد، در واقع ۱۲ دقیقه کوتاهتر بود. این مسئله تا حدی بیسابقه است، اما دربارهی Ad Astra صدق میکند. کاری که من انجام میدادم، استفاده از نریشنِ کمتر بود.»
تفاوتهای نسخهی کارگردان تنها به تدوین زمانی محدود نمیشود و دامنهی نقشآفرینی بازیگران مکمل و موسیقی اثر را در بر میگیرد.
جیمز گری، کارگردان فیلم، گفت:
«در نسخهی من، حضور روث نگا و دونالد ساترلند پررنگتر بود و پایان متفاوتی رقم میخورد. ماجرا تنها با بیرون هدایت شدن او از کپسول، تصویری تار و فروپاشی وی به پایان میرسید. تفاوتهایی در موسیقی نیز وجود داشت؛ برای نمونه، آغاز و پایان اثر از پیشدرآمد پارسیفال اثر واگنر دارد.»
حضور هلن با بازی روث نگا و کلنل پروئیت با نقشآفرینی دونالد ساترلند در نسخهی سینمایی بسیار محدود شده بود، در حالی که احیای نقش ساترلند پس از درگذشت او در سال ۲۰۲۴ معنای دوچندانی پیدا میکند. پایان نسخهی اکرانشده با بازگشت مکبراید، با بازی برد پیت، به کرهی زمین و دستیابی به آرامشی نسبی همراه است، اما پایان کارگردان با سقوط و تاری دید شخصیت در لحظهی خروج از کپسول فضایی، فضایی بسیار مبهمتر، تاریکتر و همراستا با لحن اصلی اثر ایجاد میکرد که ظاهرا فاکس به دنبال نسخهای گرمتر بود.
پیشدرآمد اپرای پارسیفال واگنر نیز مضمون مردی زخمخورده و در جستوجوی طولانی رستگاری را دنبال میکند که با هستهی اصلی سرگذشت شخصیت پیت همخوانی کامل دارد.
جیمز گری، کارگردان فیلم، گفت:
«بنابراین تفاوتهای زیادی وجود داشت و فکر میکنم تبدیل به فیلم کاملا متفاوتی میشد؛ آغازی با بازگرداندن برخی راشهای روث نگا و دونالد ساترلند و کنار گذاشتن بخشی از مواردی که به نظرم غیرضروری بودند.»
این پروژهی سینمایی گرانترین فیلم گری با بودجهای حدود ۸۰ میلیون دلار پیش از فیلمبرداریهای مجدد محسوب میشد که در گیشهی داخلی آمریکا تنها نزدیک به ۵۰ میلیون دلار فروش داشت. با توجه به شرایط مالی پروژه، سرمایهگذاری دیزنی برای بازتدوین نسخهی کارگردان دور از انتظار است و تنها احتمال دیدهشدن این اثر از طریق ناشران تخصصی نظیر کرایتریون ارزیابی میشود.