موانع دشوار اقتباس سینمایی BioShock؛ چرا ساخت فیلم بایوشاک اینقدر طولانی شده است؟
فرانسیس لارنس از چالشهای پیچیدهی تبدیل بازی BioShock به فیلم سینمایی و وضعیت ناپایدار فیلمنامهی این اثر پرده برداشت.
فرانسیس لارنس، کارگردان فیلم اقتباسی BioShock (بایوشاک)، بهتازگی جزئیات و توضیحات تازهای را پیرامون مسیر دشوار و پرچالش نگارش فیلمنامه و همچنین وضعیت بلاتکلیف و برزخ تولید این پروژهی بزرگ در پلتفرم نتفلیکس مطرح کرده است. بر اساس این اظهارات، روند تبدیل این شاهکارِ شناختهشدهی دنیای بازی به یک اثر سینمایی، با موانع داستانی قابلتوجه و تردیدهای جدی در مسیر توسعه روبهرو شده و تولید آن را با وقفه و دشواری مواجه ساخته است؛ مسئلهای که سبب شده علاقهمندان و دنبالکنندگان این اثر در وضعیتی معلق میان امیدواری به سرانجام کار و نگرانی از آیندهی این اقتباس سینمایی قرار بگیرند.
بهگزارش فیلمزی و به نقل از اسکرینرنت، دستاندرکاران تولید هنوز در تلاش هستند تا شیوهی مناسب انتقال دنیای این فرنچایز محبوب به سینما را کشف کنند. لارنس باور دارد تیم سازنده با وجود پیچیدگیها، در حال پیشرفت به سمت زاویهی روایی مناسب است.
فرانسیس لارنس، کارگردان فیلم اقتباسی، گفت:
«فیلمنامه هنوز دقیقا در نقطهای نیست که مدنظر داریم، اما مدام در حال نزدیکتر و نزدیکتر شدن به آن هدف است.»
پیشینه تلاشها برای تولید یک اقتباس سینمایی از این اثر به سالها قبل بازمیگردد؛ زمانی که این پروژه با هدایت و کارگردانی گور وربینسکی، فیلمساز نامآشنای دزدان دریایی کارائیب، در شرکت یونیورسال پیکچرز کلید خورد، اما سرانجام ناکام ماند و پیش از آنکه وارد مرحله فیلمبرداری شود لغو شد. پس از آن، نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ ساخت یک اقتباس لایواکشن جدید از این اثر را بهطور رسمی اعلام کرد، اما با گذشت چهار سال از آغاز این تلاشها، نگارش و آمادهسازی فیلمنامه هنوز به سرانجام نرسیده و این پروژه همچنان نتوانسته است به مرحله نهاییِ فیلمنامه دست پیدا کند.
بزرگترین چالش سازندگان، وفاداری به ساختار اولشخص بازی اصلی و در عین حال خلق یک شخصیت اصلی مستقل با قوس احساسی عمیق است. شخصیت جک در بازی محصول سال ۲۰۰۷ که استودیوهای 2K Boston و 2K Australia آن را برای ایکسباکس ۳۶۰ و ویندوز و سپس در اکتبر ۲۰۰۸ برای پلیاستیشن ۳ عرضه کردند، ظرفی برای هدایت بازیکن در شهر زیرآب رپچر بود. لارنس برای فیلم سینمایی باید شخصیتی طراحی کند که انگیزهها و سیر تکاملش بتواند ستون فقرات یک فیلم بلند را شکل دهد، در حالی که دنیای خفقانآور رپچر و هیولاهای مهندسیشدهی ژنتیکی آن بدون تحریف باقی بمانند. هنوز هیچ تاریخ انتشاری برای این اثر تعیین نشده است.
آیا فکر میکنید سینما میتواند فضای وحشتآور و فلسفی رپچر را درست منتقل کند؟ نظرات خود را برای ما بنویسید.