دنیل دی-لوئیس سکوتش را شکست و از دلیل ترک بازنشستگی گفت

به گزارش World of Reel، سال ۲۰۱۷ بود که دنیای سینما با یک خبر غافلگیر شد. دنیل دی-لوئیس، بازیگر اسطوره‌ای و برنده‌ی سه جایزه‌ی اسکار، پس از اکران فیلم Phantom Thread، اعلام کرد که برای همیشه از دنیای بازیگری خداحافظی می‌کند. این خبر برای عاشقان سینما سنگین بود؛ گویی یکی از بزرگ‌ترین استادان هنر هفتم، قلم‌موی خود را برای همیشه کنار گذاشته است. اما حالا، پس از هشت سال سکوت، آن آتش دوباره شعله‌ور شده است.

بر اساس خبری که در رولینگ استون منتشر شده، دی-لوئیس ۶۸ ساله با فیلمی به نام «شقایق» (Anemone) به کارگردانی پسرش، رونان دی-لوئیس، به پرده‌ی نقره‌ای بازمی‌شود. این پروژه که فیلم‌نامه‌ی آن حاصل همکاری پدر و پسر است، قرار است پاییز امسال در جشنواره فیلم نیویورک به نمایش درآید و ماجرای مردی منزوی در جنگل‌های شمال انگلستان را روایت می‌کند که با بازگشت برادرش (با بازی شان بین) زندگی‌اش دگرگون می‌شود.

اما چه چیزی باعث شد این غول بازیگری تصمیم خود را عوض کند؟ دی-لوئیس در مصاحبه‌اش جمله‌ای کلیدی می‌گوید که پرده از راز این بازگشت برمی‌دارد: «من هرگز واقعاً قصد بازنشستگی نداشتم.» او توضیح می‌دهد که این دومین بار است که به اشتباه به «بازنشستگی» متهم می‌شود و هرگز چنین قصدی نداشته است. او در ادامه به نقش پسرش در این تصمیم اشاره می‌کند: «هرچه پیرتر می‌شوم، زمان بیشتری طول می‌کشد تا دوباره راهم را به جایی پیدا کنم که آتش کوره در آن شعله‌ور است. اما کار کردن با «رو» (رونان)، آن کوره را دوباره روشن کرد. و از ابتدا تا انتها، گذراندن این زمان با او، لذتی خالص بود.»

البته این اولین «بازنشستگی» دی-لوئیس نیست. او در اواخر دهه‌ی ۹۰ میلادی نیز بازیگری را رها کرد و در ایتالیا به شغل کفاشی مشغول شد تا اینکه مارتین اسکورسیزی او را برای فیلم «دار و دسته‌های نیویورکی» بازگرداند. اما این بازگشت حسی متفاوت دارد؛ شخصی‌تر، کوچک‌تر و حاصل یک همکاری خانوادگی است تا یک پروژه‌ی عظیم هالیوودی.

«شقایق» که نامش را از گلی ظریف گرفته که با نزدیک شدن طوفان گلبرگ‌هایش را جمع می‌کند، فقط یک درام خانوادگی ساده نیست. داستان فیلم درباره‌ی سرباز سابق ارتش بریتانیا به نام «ری» (دی-لوئیس) است که پسر نوجوانش در آستانه‌ی تکرار همان مسیر خودویرانگر پدر قرار گرفته است. منتقدی که فیلم را دیده، آن را درامی «فشرده، لذت‌بخش، غم‌انگیز و گاهی پوچ» توصیف کرده که گاهی به قلمرویی عجیب و سورئال پا می‌گذارد؛ جایی که ماهی‌های غول‌پیکر، تگرگ‌های ناگهانی و موجودی شترمانند با چهره‌ی انسان در آن حضور دارند!

با اکران فیلم در فصل جوایز، بدون شک نام دنیل دی-لوئیس بار دیگر بر سر زبان‌ها خواهد افتاد. اینکه آیا این بازگشت چهارمین جایزه‌ی اسکار را برای او به ارمغان می‌آورد یا نه، سوالی است که زمان به آن پاسخ خواهد داد. اما یک چیز قطعی است: بازگشت این استاد بزرگ به سینما، خبری فوق‌العاده برای همه‌ی ماست و امیدواریم «شقایق نعمانی» تنها شروعی برای دور جدیدی از فعالیت‌های او باشد.

شما درباره بازگشت دنیل دی-لوئیس و همکاری با پسرش چه فکر می‌کنید؟