آنجلینا جولی در جشنواره تورنتو، با یادآوری خاطره‌ای تلخ از مادرش، نتوانست جلوی اشک‌هایش را بگیرد و پیامی تکان‌دهنده برای مواجهه با سرطان داد.
شب‌های جشنواره‌های سینمایی معمولاً پر از زرق و برق، صدای فلاش دوربین‌ها و لبخندهای حساب‌شده است. اما در شب نمایش جهانی فیلم جدید آنجلینا جولی، «Couture»، در جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۵، همه‌چیز فرق داشت. در یک لحظه‌ی غافلگیرکننده و عمیقاً انسانی، ستاره‌ی هالیوود در مقابل چشمان همه فرو ریخت و اشک‌هایش، قدرتمندتر از هر دیالوگی، داستانی از درد، عشق و زندگی را روایت کرد.
ماجرا از یک پرسش و پاسخ ساده پس از نمایش فیلم شروع شد. به گزارش EW، یکی از حاضران که به تازگی دوستی را بر اثر سرطان از دست داده بود، از جولی خواست تا از تجربه‌اش بگوید؛ تجربه‌ای که هم در فیلم جدیدش به تصویر کشیده شده و هم در زندگی شخصی‌اش با از دست دادن مادرش، مارشلین برتراند، و جراحی پیشگیرانه‌ی خودش در سال ۲۰۱۳، لمس شده است. همین سوال کافی بود تا بغض آنجلینا بشکند.
او با صدایی لرزان و چشمانی اشک‌آلود، خاطره‌ای از مادرش را به یاد آورد که سال‌ها با سرطان سینه جنگید: «یادم می‌آید یک بار مادرم بعد از یک مهمانی شام به من گفت: تمام چیزی که مردم از من می‌پرسند درباره سرطان است. پس می‌خواهم بگویم، اگر کسی را می‌شناسید که در حال عبور از چنین شرایطی است، از تمام بخش‌های دیگر زندگی‌اش هم سوال کنید. آنها یک انسان کامل هستند و هنوز دارند زندگی می‌کنند.»
این حرف‌های صادقانه، تشویق گرم حضار را به همراه داشت. جولی در فیلم «Couture» نقش «مکسین»، یک کارگردان سینما را بازی می‌کند که در اوج موفقیت کاری و در سفری به پاریس، متوجه می‌شود به سرطان سینه مبتلاست. فیلم، به جای تمرکز صِرف بر بیماری، به کاوش در ابعاد مختلف زندگی او می‌پردازد: یک مادر، یک هنرمند و یک زن با تمام خواسته‌هایش. جولی در این باره گفت: «چیزی که دوست دارم این است که اغلب فیلم‌ها درباره سرطان، تبدیل به فیلمی درباره خودِ بیماری می‌شوند... اما این فیلم می‌پرسد زندگی کیست؟ مکسین کیست؟ او فقط بیماری‌اش نیست.»
این ارتباط عمیق فیلم با زندگی شخصی جولی، اتفاقی نیست. مادرش در سال ۲۰۰۷ پس از ۸ سال مبارزه با سرطان درگذشت. خودِ آنجلینا نیز در سال ۲۰۱۳، در مقاله‌ای شجاعانه برای نیویورک تایمز فاش کرد که به دلیل داشتن ژن معیوب «BRCA1» که ریسک ابتلا به سرطان سینه و تخمدان را به شدت بالا می‌برد، تصمیم به جراحی پیشگیرانه گرفته است. او در آن مقاله نوشت: «حالا می‌توانم به فرزندانم بگویم که لازم نیست بترسند من را به خاطر سرطان سینه از دست بدهند.»
فیلم «Couture» به کارگردانی آلیس وینوکور و با بازی بازیگرانی چون لویی گارل، اثری است که به نظر می‌رسد فراتر از یک پروژه سینمایی، سفری شخصی برای آنجلینا جولی بوده است؛ سفری برای ادای دین به مادرش و یادآوری یک حقیقت ساده اما حیاتی: انسان‌ها بزرگ‌تر از بیماری‌هایشان هستند و زندگی، حتی در سخت‌ترین لحظاتش، ادامه دارد.
نظر شما درباره‌ی این نگاه آنجلینا جولی به زندگی و بیماری چیست؟
