پارامونت بایکوت اسرائیل توسط ستارگان هالیوود را شدیدا محکوم کرد
انگار زلزلهای به جان هالیوود افتاده. دیگر دعوا سر گیشه و اسکار نیست؛ این بار یک شکاف ایدئولوژیک عمیق، بزرگترین نامهای صنعت سینما را روبروی هم قرار داده است. از یک سو، چهرههایی چون واکین فینیکس، اما استون و مارک رافلو در راس یک جنبش تحریم گسترده علیه نهادهای سینمایی اسرائیل ایستادهاند و از سوی دیگر، کمپانی غولپیکر پارامونت، به عنوان اولین استودیوی بزرگ، قاطعانه با این حرکت مخالفت کرده است.
ماجرا از یک بیانیهی اعتراضی آغاز شد که به سرعت به بزرگترین بایکوت تاریخ اخیر صنعت سرگرمی تبدیل شد. به روایت جردن رویمی، بیش از ۳۹۰۰ چهرهی سرشناس صنعت سینما، از جمله کارگردانانی مانند یورگوس لانتیموس و ایوا دوورنی و بازیگرانی مثل تیلدا سوئینتن و الیویا کلمن، متعهد شدهاند که با فیلمسازان و نهادهای سینمایی اسرائیلی که در «نسلکشی و آپارتاید علیه مردم فلسطین» نقش دارند، همکاری نکنند.
اما استودیوی پارامونت، که به تازگی تحت مالکیت خانوادهی الیسون قرار گرفته، سکوت را شکست و بیانیهای تند علیه این جنبش صادر کرد:
ما در پارامونت به قدرت داستانگویی برای ارتباط و الهام بخشیدن به مردم، ترویج درک متقابل و حفظ ایدههایی که دنیای مشترک ما را شکل میدهند، باور داریم... ساکت کردن هنرمندان خلاق بر اساس ملیتشان، به درک بهتر یا پیشبرد صلح کمکی نمیکند. ما به تعامل و ارتباط بیشتر نیاز داریم، نه کمتر.
این بیانیه که توسط گروه کارگران سینما برای فلسطین سازماندهی شده، از اهالی سینما میخواهد از همکاری با هنرمندان اسرائیلی که در «توجیه نسلکشی و آپارتاید» نقش دارند، خودداری کنند. لیستی که در ابتدا ۱۲۰۰ امضا داشت، به سرعت با اضافه شدن نامهایی چون جاناتان گلیزر، اندرو گارفیلد و رونی مارا به نزدیک ۴۰۰۰ نفر رسید.
در مقابل، انجمن تهیهکنندگان فیلم و تلویزیون اسرائیل این حرکت را «عمیقاً اشتباه» خوانده و در بیانیهای پاسخ داده است:
امضاکنندگان این طومار، افراد اشتباهی را هدف قرار دادهاند. برای دههها، ما هنرمندان و قصهگویان اسرائیلی، صداهای اصلی بودهایم که به مخاطبان اجازه دادهایم پیچیدگیهای این درگیری، از جمله روایتهای فلسطینی و نقد سیاستهای دولت اسرائیل را بشنوند و ببینند.
این انجمن تاکید کرده است که بسیاری از فیلمسازان اسرائیلی با همکاران فلسطینی خود برای روایت داستانهای مشترک و ترویج صلح همکاری میکنند. حالا هالیوود بر سر یک دوراهی بزرگ قرار گرفته است: آیا هنر میتواند فراتر از سیاست بایستد یا اینکه سکوت در برابر بیعدالتی، خود نوعی همدستی است؟ پاسخ به این سوال، آیندهی روابط و تولیدات مشترک در سینمای جهان را رقم خواهد زد.
شما درباره این تقابل شکل گرفته در هالیوود چه فکر میکنید؟ نظرتان را برای ما بنویسید.